ตอนที่ 717
บทที่ 719 ยืมคนจากผู้อาวุโสถัง
October 21, 2026
ดวงตาของเยี่ยชิวหรี่ลง
เซียวจิ่วไปที่เป่ยกู่ถิงพร้อมผู้ช่วยสองคนเพื่อแสดงความเคารพ และถ้าเขาเป็นศัตรูของเซียวจิ่ว คนนั้นคงจะซุ่มโจมตีเซียวจิ่วที่เป่ยกู่ถิง
สิ่งเดียวที่ทำให้เยี่ยชิวงงก็คือ เซียวจิ่วเป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับต้นๆ ในอันดับมังกร การซุ่มโจมตีเซียวจิ่วจะเสี่ยงเกินไป ใครจะกล้าทำเช่นนั้น?
“เป็นไปได้ไหมที่เซียวจิ่วถูกซุ่มโจมตี?”
เยี่ยชิวถามอย่างไม่เป็นทางการ แต่ต้องแปลกใจที่เทพทหาร พยักหน้า “ใช่ เซียวจิ่วถูกซุ่มโจมตี”
ว้าว มีคนกล้าโจมตีเซียวจิ่วจริงๆ!
เยี่ยชิวสั่นคลอน ถามว่า “ใครเป็นคนทำ?”
“มันเป็นปรมาจารย์จากประเทศเพื่อนบ้าน” เทพทหารกล่าว “สำหรับรายละเอียด ให้เหวยหลิงซินบอกคุณ”
เทพทหารสั่งถังเฟยทันที “ไปเอาเหวยหลิงซินมา”
“รับทราบ!” ถังเฟยตอบและออกจากห้องประชุมอย่างรวดเร็ว
เยี่ยชิวถามว่า “เหวยหลิงซินคือใคร?”
เทพทหารอธิบายว่า “เหวยหลิงซิน เป็นผู้ช่วยของเซียวจิ่ว ซึ่งอยู่กับเขามาหลายปีและได้รับความไว้วางใจอย่างลึกซึ้งจาก เซียวจิ่ว”
สามนาทีต่อมา
ประตูห้องประชุมก็เปิดออก
“รายงานครับ เหวยหลิงซินอยู่ที่นี่” ถังเฟยนำชายวัยกลางคนสวมชุดลายพรางจากด้านนอกเข้ามา
ชายวัยกลางคนเดินอย่างมั่นคง ความแข็งแกร่งไม่ได้อ่อนแอ เทียบได้กับผู้เชี่ยวชาญระดับสูงในรายชื่อมังกร
“เหวยหลิงซิน ขอแสดงความนับถือ!”
ชายวัยกลางคนทำความเคารพต่อผู้อาวุโสถังและเทพทหาร
“เหวยหลิงซิน ฉันขอแนะนำคุณ นี่คือสมาชิกของวังซาตาน เยี่ยชิว” เทพทหารแนะนำเยี่ยชิวให้รู้จักกับเหวยหลิงซิน แล้วพูดว่า “เมื่อเซียวจิ่วถูกซุ่มโจมตี คุณอยู่ในที่เกิดเหตุ บอกรายละเอียดให้เยี่ยชิวทราบ”
“รับทราบ”
เหวยหลิงซินเริ่มต้นทันที “เมื่อวานนี้คุณโหวไปที่สุสานเป่ยกู้ถิงเพื่อถวายเกียรติ โดยนำผู้ช่วยสองคนมา คนหนึ่งคือฉัน และอีกคนคือเจี่ยงเชา"
“เมื่อเราไปถึงเป่ยกู่ถิง ทุกอย่างดูเรียบร้อยดี”
“ฉันและเจี่ยงเชาทำตามคำแนะนำของคุณโหว ขนกล่องไวน์หลายกล่องออกจากรถแล้วนำไปวางไว้ในสุสาน จากนั้น เจี่ยงเชาและฉันกลับไปที่รถเพื่อรอคุณโหว”
“เมื่อเวลาประมาณสี่โมงเย็น ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น”
“สิ่งนี้กระตุ้นให้เกิดความสงสัยจากเจี่ยงเชาและฉัน”
“เพราะตั้งแต่การต่อสู้เป่ยกู่ถิงเมื่อหลายปีก่อน ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในเป่ยกู่ถิงได้ถูกย้ายออกไปแล้ว และเป็นเวลานานแล้วที่ชาวบ้านไม่ปรากฏตัวที่นั่น”
“ทันใดนั้น ชาวบ้านกลุ่มใหญ่……”
“ขอรบกวนด้วยนะครับ”เยี่ยชิวขัดจังหวะเหวยหลิงซินและถามว่า “เมื่อคุณพูดว่าชาวบ้านกลุ่มใหญ่ มีกี่คนกันแน่? ขอหมายเลขเฉพาะมาให้ฉันหน่อย”
เหวยหลิงซินกล่าวว่า "มีสามถึงสี่ร้อยคน"
เยี่ยชิวถามอีกครั้ง “พวกเขาไม่ใช่ชาวบ้านจริงๆ แต่เป็นนักฆ่าใช่ไหม?”
เหวยหลิงซินพยักหน้า “ถูกต้อง พวกเขาทั้งหมดเป็นนักฆ่าที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี และมีทักษะมาก”
เยี่ยชิวถามต่อว่า “มีใครเก่งเท่าคุณบ้างไหม?”
เหวยหลิงซินมองเยี่ยชิวด้วยความประหลาดใจ และคิดว่าเขารู้ได้อย่างไรว่าฉันเก่งแค่ไหน?
ด้วยความประหลาดใจ เหวยหลิงซินยังคงตอบตามความเป็นจริงว่า “ในบรรดานักฆ่าเหล่านั้น อย่างน้อยห้าสิบคนก็มีทักษะเช่นเดียวกับฉัน”
หัวใจของเยี่ยชิวจมดิ่ง
ทักษะของเหวยหลิงซินเทียบได้กับผู้เชี่ยวชาญระดับสูงใน อันดับมังกร หากมีผู้เชี่ยวชาญระดับสูงห้าสิบคนเช่นเขาที่ปิดล้อมเซียวจิ่ว เซียวจิ่วคงประสบปัญหาใหญ่
เหวยหลิงซินกล่าวต่อ “เจี่ยงเชาและฉันรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับชาวบ้านกลุ่มนั้น จากนั้นเจี่ยงเชาก็ลงจากรถเพื่อถามพวกเขา”
“โดยไม่คาดคิด ทันทีที่เจี่ยงเชาลงจากรถ เขาก็ถูกโจมตีและเสียชีวิตทันที”
“ฉันรู้ทันทีว่าสถานการณ์ไม่ถูกต้อง จึงสตาร์ทรถพร้อมทั้งบีบแตรเพื่อแจ้งเตือนคุณโหว”
“อย่างไรก็ตาม มือสังหารเหล่านั้นเพิกเฉยต่อฉัน และรีบวิ่งเข้าไปในสุสานเพื่อฆ่าคุณโหวโดยตรง”