บทที่ 73 เฉายวน!

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เยี่ยชิวได้ยินชื่อไท้เจี่ยน

เมื่อตอนที่เขาอยู่ในสุ่ยจิงกงเมื่อคืนนี้ เขาได้ยินชื่อเซียวชิงตี้พูดถึงเรื่องนี้ ในเวลานั้นเยี่ยชิวสังเกตเห็นว่า ใบหน้าของราชามังกรเคร่งขรึมมาก และดูเหมือนเขาจะกลัวไท้เจี่ยนคนนี้ไม่น้อย

"ราชามังกร ไท้เจี่ยนคนนี้คือใคร?" เยี่ยชิวถาม

"เขาเป็นผู้นำของหลงเหมิน" ราชามังกรตอบ

"หลงเหมิน?"

เยี่ยชิวยิ่งสับสน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเกี่ยวกับองค์กรนี้

ราชามังกรกล่าวว่า "หลงเหมินได้พิชิตกองกำลังใต้ดินในสิบสี่จังหวัดทางตอนเหนือภายในเวลาไม่ถึงครึ่งปีหลังจากการก่อตั้ง และบุคคลที่ดูแลหลงเหมินนั้น คือไท้เจี่ยน"

ซี้ด--

เยี่ยชิวสูดลมหายใจ

ไท้เจี่ยนใช้เวลาไม่ถึงครึ่งปีในการเป็นหัวหน้าของโลกใต้ดินในสิบสี่จังหวัดทางตอนเหนือ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าบุคคลนี้น่ากลัวเพียงใด

ในฐานะหัวหน้ากองกำลังใต้ดินของเจียงโจว ราชามังกรมีหน้าซีดเซียว เมื่อเปรียบเทียบกับไท้เจี่ยน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ราชามังกรจะกลัวไท้เจี่ยนขนาดนี้

ราชามังกรกล่าวต่อ "เป้าหมายของไท้เจี่ยนไม่ใช่แค่สิบสี่จังหวัดทางตอนเหนือเท่านั้น เขาต้องการรวมกองกำลังใต้ดินของทั้งประเทศจีนเข้าด้วยกัน"

"คนบางคนเคยหัวเราะเยาะไท้เจี่ยน โดยคิดว่าเขาแค่ฝันไป ท้ายที่สุดแล้ว มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่สามารถบรรลุเป้าหมายนี้แบบไท้เจี่ยนได้"

"อย่างไรก็ตาม ไท้เจี่ยนใช้เวลาเพียงครึ่งปีในการพิชิตกองกำลังใต้ดินในสิบสี่จังหวัดทางตอนเหนือ ด้วยพลังอันดุเดือด ทำให้คนที่หัวเราะเยาะเขาต้องหุบปากจนหมดสิ้น"

"ต่อไป ไท้เจี่ยนจะเริ่มกวาดไปทางทิศใต้"

"เจียงโจว ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางของจีน คือเป้าหมายต่อไปของไท้เจี่ยน"

"ถ้าเป็นในอดีต ฉันคงยอมแพ้แล้ว ไท้เจี่ยนมีรางวัลและการลงโทษที่ชัดเจน ดังนั้นมันจึงไม่ควรจะเป็นเรื่องที่น่าอับอายสำหรับฉัน แต่ตอนนี้ฉันไม่สามารถหลบหนีโดยไม่ได้รับบาดเจ็บได้ แม้ว่าฉันจะยอมจำนนก็ตาม"

เยี่ยชิวเข้าใจทันที และถามว่า "เป็นเพราะเซียวชิงตี้รึเปล่า?"

"ถูกต้อง" ราชามังกรกล่าวว่า "โทเค็นทองคำม่วงเป็นโทเค็นประจำตัวของผู้นำองค์กรหลงเหมิน การเห็นโทเค็น ก็เหมือนกับการเห็นผู้นำ เซียวชิงตี้หยิบโทเค็นทองคำม่วงแล้วส่งข้อความถึงฉัน ไม่เพียงแต่ฉันที่ได้ยินเรื่องราว แต่ฉันยังทำให้เข้าได้รับบาดเจ็บหนักในถิ่นของฉัน เรื่องนี้ ไท้เจี่ยนกำลังตามสืบอยู่"

"ในทำนองเดียวกัน หากนายทำร้ายเซียวชิงตี้ ฉันก็จะไม่ละเว้นนาย แม้ว่าไท้เจี่ยนเองก็จะไม่ปล่อยนายไปเช่นกัน"

"สิ่งที่แย่ที่สุดคือ ฉันเพิ่งได้ข่าวว่า ไท้เจี่ยนถูกลอบสังหารที่เจียงโจวเมื่อคืนนี้"

"ถูกลอบสังหาร?" เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจ

ราชามังกรกล่าวอย่างเคร่งขรึม "ฉันเพิ่งได้รับข่าวว่า บอดี้การ์ดของไท้เจี่ยนห้าคนเสียชีวิตเมื่อคืนนี้ และบุตรบุญธรรมของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่ชัดเจนว่าเขาตายหรือมีชีวิตอยู่ แต่ไท้เจี่ยนยังสบายดี"

"ด้วยสไตล์ของไท้เจี่ยน เจียงโจวจะเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอนในอนาคต ดังนั้นการออกจากเจียงโจวตอนนี้ จึงเป็นทางเลือกเดียว"

ราชามังกรพูดกับเยี่ยชิว "รีบกลับบ้าน และเก็บของซะ พาแม่ของนายและจ้าวอวิ๋นไปเจอกันที่สนามบินตอนเที่ยง และออกจากจีนไป"

"จะไปไหน?" เยี่ยชิวถาม

"ออสเตรเลีย"

เยี่ยชิวเงียบไป

ราชามังกรเห็นว่าเยี่ยชิวไม่ต้องการจากไป ดังนั้นเขาจึงโน้มน้าวต่อไป "ไท้เจี่ยนมีพลังมหาศาล หากนายซ่อนตัวอยู่ในประเทศ เขาจะพบนายในไม่ช้า ดังนั้น การไปต่างประเทศจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด"

จ้าวอวิ๋นยังแนะนำอีกว่า "ราชามังกรได้จัดการทุกอย่างแล้ว เมื่อนายไปต่างประเทศ นายไม่ต้องกังวลเรื่องอาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และการเดินทางเลย"

"ผมไม่ได้กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมแค่ไม่อยากไปต่างประเทศ" เยี่ยชิวกล่าว

"ทำไม?"

ราชามังกรและจ้าวอวิ๋นต่างสับสน

"ผมต้องการตามหาพ่อผู้ให้กำเนิดของผม" เยี่ยชิวกล่าวอย่างเคร่งขรึม

จนถึงทุกวันนี้ เขาไม่รู้ว่าใครคือพ่อผู้ให้กำเนิด นี่คือความเสียใจของเยี่ยชิว

เขาต้องการตามหาพ่อผู้ให้กำเนิด แล้วถามว่าทำไมเขาถึงทิ้งแม่และเขาไปตั้งแต่แรก?

ทำไมไม่ติดต่อพวกเขามาหลายปีแล้ว?

แน่นอนว่า พ่อผู้ให้กำเนิดของเขาอาจเสียชีวิตไปนานแล้ว

แต่ไม่ว่าอะไรก็ตาม เยี่ยชิวต้องการตามหาเขา เขาอยากเห็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่ และเขาต้องการเห็นศพของพ่อแม้ว่าเขาจะตายไปแล้วก็ตาม!