บทที่ 72 ไท้เจี่ยนมาแล้ว

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนจึงจับจ้องไปที่ใบหน้าของเยี่ยชิว

ยกเว้นไป๋ปิง ผู้เชี่ยวชาญอีกหลายคนที่นี่ไม่คุ้นเคยกับเยี่ยชิวเลย และคิดว่าเขาเป็นเพียงผู้ช่วยของไป๋ปิงเท่านั้น

"นายมีวิธีห้ามเลือดเหรอ?" ผู้เชี่ยวชาญถาม ดวงตาของเขาเป็นประกาย

"อื้ม"

"วิธีไหน?"

"ยันต์เหมาซาน"

ใบหน้าของผู้เชี่ยวชาญมืดลงทันที และเขาพูดว่า "หัวหน้าไป๋ คุณไปหาผู้ช่วยคนนี้มาจากไหนกัน? นี่มันไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่นะ! มันสมัยไหนแล้ว ยังจะมีความเชื่องมงายแบบนี้อยู่อีก"

ไป๋ปิงเองก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เยี่ยชิวกล่าวว่า "หัวหน้าไป๋ ให้ผมลองดูหน่อย การใช้ยันต์เหมาซาน น่าจะสามารถห้ามเลือดผู้ป่วยได้"

"น่าจะอย่างนั้นเหรอ? จากที่นายพูดมา นายเองก็ไม่แน่ใจใช่ไหม? ถ้าการปฐมพยาบาลล่าช้า และผู้ป่วยเสียชีวิต จะโทษใคร?" ผู้เชี่ยวชาญกล่าวอย่างไม่พอใจ

"แล้วคุณมีวิธีไหนที่จะช่วยห้ามเลือดของผู้ป่วยได้บ้าง?" ทันทีที่เยี่ยชิวพูดเช่นนี้ ใบหน้าของผู้เชี่ยวชาญก็เปลี่ยนเป็นสีแดง

หากฉันมีทางของฉัน ฉันจะยังพูดเรื่องไร้สาระกับคุณไหม?

เยี่ยชิวกล่าวเสริมว่า "หากเลือดไหลไม่หยุด ผู้ป่วยจะเสียชีวิตภายในไม่กี่นาที"

"นายมั่นใจแค่ไหน?" ไป๋ปิงถาม

"50%"

อื้ม?

ไป๋ปิงและผู้เชี่ยวชาญหลายคนมองดูเยี่ยชิวด้วยความสงสัย

การรับประกัน 50% ถือว่าไม่น้อยแล้ว

"ให้เยี่ยชิวลองดูหน่อย!" ไป๋ปิงตัดสินใจ

ผู้เชี่ยวชาญพูดทันที "หัวหน้าไป๋ คุณต้องคิดให้รอบคอบ หากเขาไม่สามารถห้ามเลือดได้ และผู้ป่วยเสียชีวิต ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องนี้"

เยี่ยชิวกล่าวว่า "ผมรับผิดเอง"

"นายจะรับผิดชอบงั้นเหรอ? นายเป็นแค่ผู้ช่วย หากคนไข้ตายจริง ๆ นายจะรับความรับผิดชอบไหวเหรอ?"

ผู้เชี่ยวชาญชราผมหงอกกล่าวว่า "ผมคิดว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาปรึกษาว่าใครรับผิดชอบ ควรช่วยห้ามเลือดให้ผู้ป่วยโดยเร็วจะดีกว่า!"

"เยี่ยชิว ลงมือทำเลย หากล้มเหลว ความรับผิดชอบจะเป็นของฉันเอง" ไป๋ปิงกล่าว

เมื่อเห็นว่าเธอพูดไปแล้ว ก็เป็นเรื่องยากสำหรับผู้เชี่ยวชาญที่จะพูดอะไรอีก นอกจากนี้ สถานการณ์ปัจจุบันยังวิกฤติ และไม่มีวิธีใดที่จะดีไปกว่าการห้ามเลือดได้อีกแล้ว

เยี่ยชิวก้าวไปข้างหน้าทันที และพูดกับพยาบาล "เอาชามน้ำมาให้ผมเร็ว"

"ค่ะ" นางพยาบาลใช้เวลาเพียงสิบวินาทีในการยื่นชามน้ำให้เยี่ยชิว

เยี่ยชิวนำนิ้วชี้และนิ้วกลางประกบกันและวาดยันต์ลงบนน้ำ ห้าวินาทีต่อมา เขาจุ่มปลายนิ้วลงในน้ำเล็กน้อยจากชาม แล้วทาลงบนแผลที่อยู่ติดกับหลอดเลือดแดงคาโรติดของผู้ป่วยอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นฉากนี้ ผู้เชี่ยวชาญหลายคนอดไม่ได้ที่จะต่อว่าเขา

"ใช้น้ำห้ามเลือดอย่างนั้นเหรอ?"

"ไร้สาระจริง ๆ!"

"หัวหน้าไป๋ ผู้ชายคนนี้ไม่น่าเชื่อถือสักนิด เรารีบหาวิธีอื่นในการปฐมพยาบาลเขากันเถอะ"

การรักษาของเยี่ยชิวดูเหมือนจะไม่น่าเชื่อถือมาก และไป๋ปิงตื่นตระหนกมาก มันจะได้ผลจริงเหรอ?

จากนั้น เขาเห็นเยี่ยชิวปาดน้ำบนบาดแผลใกล้กับหัวใจของผู้ป่วย หลังจากทำเช่นนี้ เขาก็หยุด และพูดว่า "เอาล่ะ"

นี่เสร็จแล้วเหรอ?

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนปฏิเสธที่จะเชื่อ

"หัวหน้าไป๋ ผู้ชายคนนี้ไม่น่าเชื่อถือเลย เราไปหาทางอื่นกันดีกว่า" ทันทีที่ผู้เชี่ยวชาญพูดจบ เขาก็ได้ยินนางพยาบาลที่อยู่ข้าง ๆ เขาอุทาน "เลือดหยุดแล้ว เลือดหยุดแล้วค่ะ"

มันเป็นไปไม่ได้!

แต่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนมองดูบาดแผลของผู้ป่วยโดยไม่รู้ตัว

วินาทีต่อมา ทุกคนต่างตกตะลึง

"มันหยุดแล้วจริง ๆ เหรอ?"

"นี่ เป็นไปได้ยังไง!"

"มันเหลือเชื่อมาก!"

เห็นเพียงสองตำแหน่งของผู้ป่วยที่มีเลือดออกมากบนร่างกาย ทว่าตอนนี้ไม่เพียงแต่ไม่มีเลือดไหลออกมาในเวลานี้ แต่บาดแผลยังแสดงอาการของการค่อย ๆ หายเป็นปกติอีกด้วย

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนยังคงสับสน

ตั้งแต่เป็นหมอมา นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นสถานการณ์เช่นนี้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา

นี่มันมหัศจรรย์มากเกินไป

"นายทำได้ยังไง?" ผู้เชี่ยวชาญถามเยี่ยชิว