บทที่ 71 ผู้ป่วยพิเศษ

วันรุ่งขึ้น เยี่ยชิวไปทำงาน

ทันทีที่เขามาถึงคลินิก พยาบาลคนหนึ่งได้วิ่งเข้ามา และพูดอย่างเร่งรีบ "คุณหมอเยี่ยคะ หัวหน้าไป๋ขอให้คุณไปพบเธอที่ห้องทำงานเดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

"หัวหน้าไป๋ได้บอกไหมว่าเรียกผมไปพบทำไม?" เยี่ยชิวถาม

"หัวหน้าไป๋ไม่ได้บอกค่ะ แต่ฉันเดาว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับคนไข้ที่เข้ารับการรักษาเมื่อเช้านี้"

"คนไข้คนไหน?"

"เมื่อเช้านี้เรารับคนไข้คนหนึ่งมารักษา เขาได้รับบาดเจ็บทั้งตัว และอาการของเขาร้ายแรงมาก หัวหน้าไป๋และผู้เชี่ยวชาญหลายคนกำลังหารือเกี่ยวกับแผนการผ่าตัดอยู่ตอนนี้ค่ะ"

"โอเค ผมเข้าใจแล้ว"

เยี่ยชิวสวมเสื้อคลุมสีขาว แล้วรีบไปที่ห้องหัวหน้า ขณะที่เขากำลังจะเคาะประตู ประตูห้องทำงานได้เปิดออกพอดี และเป็นไป๋ปิงเองที่เดินออกมาอย่างรวดเร็ว

"หัวหน้าไป๋ พี่เรียกผมเหรอ?" เยี่ยชิวถาม

"เยี่ยชิว นายมาได้ทันเวลาพอดีเลย ไปห้องผ่าตัดกับฉันหน่อย" ไป๋ปิงพูดขณะที่เธอกำลังเดิน "อีกเดี๋ยวจะมีการผ่าตัด และนายต้องเป็นผู้ช่วยของฉัน"

"ได้สิ"

เยี่ยชิวเดินตามไป๋ปิงตรงไปที่ห้องผ่าตัด

เมื่อเขามาถึงประตูห้องผ่าตัด เยี่ยชิวพบว่าผู้เชี่ยวชาญด้านการผ่าตัดที่ทรงพลังที่สุดหลายคนอยู่ที่นี่ และทุกคนมีสีหน้าจริงจังกันเป็นอย่างมาก

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

เยี่ยชิวรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ผู้เชี่ยวชาญที่เชื่อถือได้เหล่านี้มักจะให้คำปรึกษาเพียงหนึ่งหรือสองวันในแต่ละสัปดาห์ และไม่ค่อยได้พบปะกันมากนัก ทว่าวันนี้ พวกเขาทั้งหมดมาที่นี่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา นี่หมายความว่าอาการของผู้ป่วยต้องร้ายแรงมาก หรืออาจจะเป็นเพราะตัวตนของผู้ป่วยรายนี้มีความพิเศษ

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร นั่นหมายความว่าการผ่าตัดในวันนี้ไม่ง่ายเลย

ทันใดนั้น เขาได้ยินไป๋ปิงพูดว่า "ผู้เชี่ยวชาญทุกท่านคะ การผ่าตัดในวันนี้ถือเป็นบททดสอบที่ยิ่งใหญ่สำหรับพวกเรา ต้องขอรบกวนทุกท่านด้วยนะคะ"

"หัวหน้าไป๋ คุณสุภาพมากเกินไปแล้ว มันเป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องช่วยชีวิตคนและรักษาผู้บาดเจ็บ ไม่ต้องพูดว่ารบกวนอะไรเลย" ผู้เชี่ยวชาญสวมแว่นตากล่าวตอบเธอ

"ฉันจะไม่พูดอะไรมากเกี่ยวกับคำขอบคุณแล้ว ฉันหวังว่าการดำเนินงานของเราประสบความสำเร็จก็พอ"

กลุ่มคนเหล่านั้นเปลี่ยนชุดเป็นชุดปลอดเชื้อ และเข้าไปในห้องผ่าตัดทีละคน

เมื่อเยี่ยชิวเข้าไปในประตู เขาเห็นวิสัญญีแพทย์ และมีเจ้าหน้าที่ห้าหรือหกคนอยู่ข้างใน ซึ่งทุกคนดูเตรียมพร้อมสำหรับการผ่าตัดแล้ว

คนไข้เป็นชายหนุ่ม นอนอยู่บนโต๊ะผ่าตัด

เยี่ยชิวเหลือบมองเล็กน้อย

ฟ่อ

เขาหายใจออกอย่างแผ่วเบา

ชายหนุ่มมีบาดแผลเต็มตัว และอาการบาดเจ็บเหล่านี้ไม่ใช่บาดแผลธรรมดา แต่เป็นบาดแผลถูกกระสุนปืนและบาดแผลจากมีด

บางตำแหน่ง ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ต้องบอกเลยว่า มหัศจรรย์มากที่ชายหนุ่มผู้นี้สามารถอยู่รอดมาได้จนถึงนาทีนี้

เมื่อถึงเวลานั้นเอง เยี่ยชิวจึงเข้าใจว่าทำไมไป๋ชิวจึงเรียกผู้เชี่ยวชาญที่เชื่อถือได้หลายคนเหล่านี้มาที่นี่ นี่เป็นเพราะการผ่าตัดนั้นยากมาก และเป็นการยากที่จะบอกว่าชายหนุ่มจะสามารถมีชีวิตรอดหลังการผ่าตัดได้หรือไม่

ไป๋ปิงกล่าวว่า "อาการบาดเจ็บของผู้ป่วยสาหัสมาก ดังนั้นเราจึงต้องแข่งกับเวลา ตามแผนการผ่าตัดที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้ ผู้เชี่ยวชาญหลายท่านและฉันจะผ่าตัดคนไข้ไปพร้อม ๆ กัน ถ้าผู้เชี่ยวชาญหลายท่านพร้อมแล้ว เรามาเริ่มตอนนี้กันเลยดีไหมคะ?"

"เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย!"

ปฏิบัติการผ่าตัดเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ในฐานะผู้ช่วย หน้าที่ของเยี่ยชิวคือช่วยเหลือไป๋ปิง เมื่อใดก็ตามที่ไป๋ปิงคีบกระสุนออกให้คนไข้ เขาจะเช็ดเลือดด้วยผ้าก๊อซอย่างรวดเร็ว ฆ่าเชื้อด้วยสำลีแอลกอฮอล์ และสุดท้ายจึงเย็บแผล จากนั้นจึงทำการรักษาแผลในจุดต่อไป

เวลาผ่านไปนาทีต่อนาที

หนึ่งชั่วโมง

สองชั่วโมง

การดำเนินการเป็นไปอย่างเรียบร้อย

สามชั่วโมงผ่านไป

ในที่สุด ไป๋ปิงและผู้เชี่ยวชาญหลายคนจึงหยุดมือลง

จนถึงตอนนี้ พวกเขาคีบถอดกระสุนได้สิบเจ็ดนัดออกจากร่างของชายหนุ่ม และเย็บแผลถูกแทงเก้าบาดแผล