ตอนที่ 755
บทที่ 757 คำแนะนำของท่านผู้นำ
October 21, 2026
เยี่ยชิวกำลังจะออกไปโดยถือกระเป๋าเดินทาง ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตู
“ก๊อกก๊อก!”
เยี่ยชิวเปิดประตู เห็นหลินจิงจื้อยืนอยู่ข้างนอกถือกระเป๋าและยิ้ม
“พี่หลิน อะไรพาคุณมาที่นี่?” เยี่ยชิวถาม
หลินจิงจื้อยื่นถุงให้เยี่ยชิวแล้วพูดว่า “ฉันกังวลว่าคุณจะไม่ทานอาหารเช้า ดังนั้นฉันจึงซื้อกาแฟและขนมให้คุณตอนที่เดินผ่านสตาร์บัคส์”
“ขอบคุณ” เยี่ยชิวรับถุงและนั่งที่โต๊ะเพื่อรับประทานอาหาร
เมื่อมองไปที่กระเป๋าเดินทาง หลินจิงจื้อก็ถามว่า “คุณเก็บของเรียบร้อยหรือยัง?”
เยี่ยชิวพยักหน้า “ใช่ เก็บเรียบร้อยแล้ว”
หลินจิงจื้อนั่งตรงข้ามกับเยี่ยชิว วางคางของเธอไว้บนมือ และจ้องมองเยี่ยชิวด้วยดวงตาที่สวยงาม
เยี่ยชิวรู้สึกอึดอัดเมื่อเธอจ้องมอง จึงพูดว่า “พี่หลิน ฉันกำลังกินข้าวอยู่ ทำไมคุณถึงมองฉันแบบนั้น?”
“ฉันแค่อยากจะมองคุณอีกสักหน่อย คงต้องใช้เวลาอีกหลายวันกว่าฉันจะได้พบคุณอีกครั้ง หลังจากที่คุณไปที่จินหลิง”
วันนี้หลินจิงจื้อสวมเสื้อยืดคอต่ำสีดำ ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม เธอก็กดหน้าอกของเธอกับโต๊ะ ทำให้เยี่ยชิวมองเห็นคอเสื้อที่มีเนินขาวๆ
ช่างน่าแอบมอง!
“คุณกำลังมองอะไร?” หลินจิงจื้อสังเกตเห็นการจ้องมองของ เยี่ยชิวและถาม
“ไม่มีอะไร” เยี่ยชิวรีบหลบตาและหน้าแดง
หลินจิงจื้อหัวเราะเบาๆ “ถ้าอยากดูก็เอาเลย นมใหญ่แบบนี้เพื่อเอาให้คุณดูนะ?”
“ดูเยอะๆสิ”
“ไม่เช่นนั้น เมื่อคุณไปถึงจินหลิง คุณจะมองไม่เห็นนะ”
มีเหตุผล!
เยี่ยชิวรีบกลับมามองอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นไม่นาน
หลินจิงจื้อก็ลุกขึ้นเดินไปรอบๆ โต๊ะอาหารและนั่งบนตักของ เยี่ยชิว คล้องแขนของเธอไว้รอบคอของเขาแล้วพูดว่า “ที่รัก คุณจะไปที่จินหลิงและฉันทนไม่ไหวแล้ว ที่จะแยกทางกับคุณ”
เยี่ยชิวหัวเราะ “อีกไม่กี่วันฉันจะกลับมา และนอกจากนี้ ถ้าคุณคิดถึงฉัน ก็สามารถวีดีโอคอลหาฉันได้”
“วิดีโอคอลมีไว้เพื่อดู ไม่ใช่เพื่อสัมผัส มีประโยชน์อะไร?” หลินจิงจื้อพูดขณะที่เธอเริ่มปลดกระดุมเสื้อของเยี่ยชิว “ที่รัก ก่อนที่คุณจะจากไป ฉันอยากจะดูแลคุณ”
เยี่ยชิวรีบจับมือหลินจิงจื้อ แล้วพูดว่า “พี่หลิน รอจนกว่าฉันจะกลับมาจากจินหลิง ฉันไม่ต้องการทำตอนนี้……”
“ฉันอยาก”
หลังจากที่หลินจิงจื้อพูดจบ เธอก็เริ่มจูบเยี่ยชิว
เยี่ยชิวรู้สึกมีรอยยิ้มอันขมขื่นอยู่ในใจ ว่ากันว่าผู้ชายก็เหมือนหมาป่าเมื่ออายุสามสิบและเป็นเสือเมื่ออายุสี่สิบ หลินจิงจื้อ ทำให้เขารู้สึกเหมือนหมาป่าที่หิวโหย
สิ่งสำคัญที่สุดคือ ทักษะของหมาป่าหิวโหยตัวนี้ก้าวหน้ามาก เพียงไม่กี่ก้าว เธอก็จุดไฟในตัวของเยี่ยชิว
ทั้งสองกอดกันแน่น
เมื่อความหลงใหลทวีความรุนแรงขึ้น
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
ก็มีเสียงเคาะประตูอีกครั้งอย่างกะทันหัน ซึ่งทำให้เยี่ยชิวตกใจ “พี่หลิน หยุด มีคนอยู่ที่นี่”
“คุณกลัวอะไร ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็นไป๋ปิงหรือพี่หว่าน” หลินจิงจื้อพูดแล้วลงจากเยี่ยชิว และเดินไปเปิดประตู
มันคือฉินหว่านจริงๆ
ฉินหว่านยืนอยู่อย่างมีเสน่ห์ที่ประตู หน้าแดงทันทีเมื่อเธอเห็นหลินจิงจื้อและเยี่ยชิวแทบไม่ได้แต่งตัวเลย และพูดว่า “พวกคุณทำต่อ ฉันจะออกไปก่อน”
“ตอนนี้คุณอยู่ที่นี่แล้ว ทำไมต้องออกไป?” หลินจิงจื้อรีบดึงฉินหว่านเข้ามาในห้องแล้วพูดว่า “พี่หว่าน ปกติแล้วเยี่ยชิวกำลังกลั่นแกล้งเรา ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีสำหรับเรา ที่จะกลั่นแกล้งเขาด้วยกัน”
ฉินหว่านเข้าใจโดยธรรมชาติว่า หลินจิงจื้อหมายถึงอะไรโดยการ “กลั่นแกล้ง” และเธอก็หน้าแดง “ฉันรู้ว่าเยี่ยชิวกำลังจะไปจินหลิงวันนี้ และฉันก็มาเยี่ยมเขา”
“จิงจื้อ คุณรังแกเขาต่อเถอะ!”
“ฉันจะไปแล้ว...…”