ตอนที่ 754
บทที่ 756 สงครามเด็ดขาดกำลังมา
October 21, 2026
สี่ชั่วโมงต่อมา
เครื่องบินลงจอดที่สนามบินเจียงโจว
หลังจากลงจากเครื่องบินแล้ว
เยี่ยชิวถามอมตะชางเหม่ยว่า “เมื่อเราออกจากดินแดนทางเหนือ คุณบอกเซียวจิ่วว่า ถ้าเขาอยู่นอกปักกิ่งเป็นเวลาสิบปี เขาจะได้รับความมั่งคั่งและความสงบสุข นั่นหมายความว่าตราบเท่าที่เซียวจิ่วอยู่นอกปักกิ่งเป็นเวลาสิบปี เขาจะปลอดภัยไปตลอดชีวิต?”
อมตะชางเหม่ยส่ายหัวแล้วพูดว่า “ฉันกำลังหลอกลวงเขา”
“หลอกลวงเขาเหรอ?” เยี่ยชิวสาปแช่ง “ฉันรู้จักคุณ ผู้อาวุโส ไม่เคยพูดความจริงเลย”
อมตะชางเหม่ยอธิบายว่า “ไม่ใช่ว่าฉันต้องการที่จะหลอกลวงเขา แต่เพียงว่าโชคชะตานั้นยากที่จะท้าทาย”
“สำหรับเซียวจิ่ว ปักกิ่งเป็นสถานที่ที่เป็นลางไม่ดี”
“ครั้งต่อไปที่เขาก้าวเข้าสู่ปักกิ่ง วิญญาณของเขาจะออกไปสู่ชีวิตหลังความตาย”
เมื่อมองไปที่เยี่ยชิว อมตะชางเหม่ยกล่าวต่อ “สำหรับคุณ ปักกิ่งก็เป็นสถานที่ที่เป็นลางไม่ดีเช่นกัน”
เยี่ยชิวกลอกตา “ฉันจำเป็นต้องให้คุณเตือนฉันจริงๆ เหรอ?”
“เมืองต้องห้ามอยู่ในปักกิ่ง สำหรับฉัน ปักกิ่งเป็นสถานที่ที่เป็นลางร้ายอย่างแน่นอน”
อมตะชางเหม่ยหัวเราะเบาๆ
“ฉันจะกลับบ้าน คุณจะไปกับฉันไหม?” เยี่ยชิวถาม
“ไม่” อมตะชางเหม่ยกล่าว “ฉันมีเที่ยวบินเชื่อมต่อจากที่นี่ กลับไปที่ภูเขาหลงหู่”
ฮะ?
เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและพูดว่า “ในเมื่อคุณอยู่ที่นี่แล้ว ทำไมคุณถึงรีบกลับไปที่ภูเขาหลงหู่ขนาดนี้? ฉันจะพาคุณออกไปดื่มสักหน่อย”
“คราวหน้านะ” อมตะชางเหม่ยกล่าว “สุ่ยเซิงเพิ่งศึกษาการวาดยันต์มาไม่นานนี้ และฉันจำเป็นต้องกลับไปดูแลเขา”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น เมื่อคุณมีเวลา มาที่เจียงโจวเพื่อเที่ยวเล่นนะ”
“ได้” จู่ๆ อมตะชางเหม่ยก็เลิกยิ้มจากใบหน้าและพูดอย่างจริงจังว่า “เยี่ยชิว ก่อนที่เราจะแยกทางกัน ฉันมีอีกสิ่งหนึ่งที่จะบอกคุณ”
“ไม่นานมานี้ ฉันได้ทำนายสวรรค์ให้กับคุณ”
“ภายในหนึ่งปี คุณจะเผชิญกับภัยพิบัติที่คุกคามถึงชีวิต และแหล่งที่มาของภัยพิบัตินี้อยู่ที่ทางเหนือ”
ทางเหนือ?
เยี่ยชิวตกใจ “คุณกำลังพูดถึงเมืองต้องห้ามเหรอ?”
เมืองต้องห้ามอยู่ในปักกิ่งทางทิศเหนือโดยตรง
อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “ฉันก็สงสัยว่านี่คือเมืองต้องห้ามด้วย”
เยี่ยชิวถามว่า “ถ้าการทำนายของคุณถูกต้อง นั่นหมายความว่า หลงอีจะออกจากความสันโดษภายในหนึ่งปี?”
“ใช่” อมตะชางเหม่ยพยักหน้า
เยี่ยชิวก็รู้สึกถึงความเร่งด่วน
แรงกดดันมหาศาล
เมืองต้องห้ามห้อยอยู่เหนือศีรษะของเขาราวกับดาบ และเมื่อใดก็ตาม ดาบนั้นก็อาจจะลงมาที่เขา
“สัตว์ประหลาดเก่าแก่ในเมืองต้องห้ามนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการ คุณตกอยู่ภายใต้ความกดดันมาก!” อมตะชางเหม่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
“สำหรับฉัน หลงอีออกมาจากความสันโดษก็ไม่ต่างจากภัยพิบัติร้ายแรง” เยี่ยชิวกล่าว “ฉันได้ยินจากพระคงเจี้ยนว่า หลงอีได้ฝึกฝนแก่นแท้เก้าประการแล้ว ความสันโดษของเขาคือการก้าวเข้าสู่เซียน”
อะไรนะ?
อมตะชางเหม่ยสะดุ้ง “นั่นหมายความว่า เมื่อหลงอีออกมาจากความสันโดษ มันจะเป็นโทษประหารชีวิตของคุณใช่ไหม?”
เยี่ยชิวจ้องมองอมตะชางเหม่ยอย่างไม่พอใจ “ผู้อาวุโส คุณกำลังสาปแช่งฉันให้ตายเหรอ?”
อมตะชางเหม่ยหัวเราะเบาๆ “ถึงแม้จะฟังดูรุนแรง แต่ฉันก็พูดความจริง”
อันที่จริงอมตะชางเหม่ยกำลังพูดความจริง
เยี่ยชิวเองก็เชื่อเช่นนั้น
เมื่อหลงอีหลุดออกมาจากความสันโดษ เขาจะเผชิญกับวิกฤติที่คุกคามถึงชีวิต
เขาฆ่าหลงหวู่ และผู้คนในเมืองต้องห้ามจะไม่มีวันปล่อยให้เขาหลุดจากเบ็ด
“ผู้อาวุโส ในเมื่อคุณทำนายว่าฉันจะต้องเผชิญกับภัยพิบัติที่คุกคามถึงชีวิต มีสัญญาณแห่งความหวังหรือไม่?” เยี่ยชิวถาม
อมตะชางเหม่ยตอบว่า "รูปหกเหลี่ยมแสดงว่าคุณมีความหวังอันริบหรี่ มันมาจากทางตะวันตก"
ตะวันตก?