บทที่ 760 ไปให้พ้น

ทำไมต้องใช้ค้อนขนาดใหญ่ทุบถั่ว!

หมายความว่าไง เรียกฉันว่าไร้ฝีมือเหรอ?

รอยยิ้มบนใบหน้าของลีจองฮีแข็งค้างทันที

เขาไม่ได้คาดหวังว่าคำพูดของเยี่ยชิวจะเฉียบคมขนาดนี้ ท้าทายเขาอย่างเปิดเผยในที่สาธารณะ มันไม่สมเหตุสมผลเลยจริงๆ!

นักข่าวที่มาร่วมงานก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าเยี่ยชิวและลีจองฮีจะเผชิญหน้ากันขนาดนี้ในการพบกันครั้งแรก โดยเฉพาะคำพูดของเยี่ยชิวในตอนนี้ ซึ่งเต็มไปด้วยความยั่วยุ

เมื่อตัวแทนของแพทย์เกาหลีตอบโต้ พวกเขาก็ชี้ไปที่เยี่ยชิวและสาปแช่ง

“เด็กน้อย ระวังปากของคุณด้วย”

“ระวังนะ ฉันจะไม่สุภาพกับคุณ”

“ขอโทษปราชญ์แพทย์ด้วย เจ้าสารเลว!”

ปัง!

ร่างสูงชกหมัดไปที่ใบหน้าของเยี่ยชิวโดยตรง

“กล้าหยาบคายต่อปราชญ์แพทย์ คุณกำลังร้องขอความตาย!”

“กรี๊ด” นักข่าวในที่เกิดเหตุเห็นดังนั้นก็กรีดร้องออกมา หลายคนถึงกับหลับตา ไม่เต็มใจที่จะเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเยี่ยชิว ต่อไป

ชายชาวเกาหลีคนนี้สูงเกือบสองเมตร สูงกว่าเยี่ยชิว และมีรูปร่างดี เยี่ยชิวจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม พวกเขารอสักพักหนึ่งและไม่ได้ยินเสียงใดๆ เมื่อพวกเขาลืมตาขึ้น เห็นว่าหมัดของชายเกาหลีไม่ได้กระทบไปที่ใบหน้าของเยี่ยชิว กลับถูกคว้าไว้ในฝ่ามือของเยี่ยชิว

เยี่ยชิวมองไปที่ชายเกาหลีที่สูงตระหง่านตรงหน้าเขา ด้วยรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้า และพูดว่า “ในประเทศของเรา มีคำพูดโบราณว่า อย่าทำกับคนอื่นในสิ่งที่คุณไม่อยากให้พวกเขาทำกับคุณ”

“คุณต่อยฉัน ถ้าฉันไม่ต่อยคุณกลับ นั่นจะเป็นการไม่ให้เกียรติคุณ?”

เยี่ยชิวขว้างหมัด

ปัง!

ชายเกาหลีร่างสูงปลิวออกไป กระแทกห่างออกไปกว่าสิบเมตรและสลบไปในจุดนั้น

นี่……

ทำให้ทุกคนตกใจ

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า เยี่ยชิวซึ่งดูอ่อนแอมาก จะมีความแข็งแกร่งมหาศาลในหมัดของเขา

หลังจากเหตุการณ์ช็อก นักข่าวต่างดีใจกันมาก เริ่มถ่ายรูปและวิดีโอของเยี่ยชิวกับชายชาวเกาหลีที่หมดสติ

นี่เป็นฉากที่น่าตื่นเต้นที่จะดึงดูดความสนใจของคนทั้งประเทศอย่างแน่นอน

นักข่าวบางคนถึงกับพาดหัวข่าวในใจ

น่าตกใจ! อัจฉริยะด้านการแพทย์แผนจีนกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้!

หมอเกาหลีถูกแพทย์แผนจีนน็อค ดึงดูดผู้คนนับพัน!

ยาแผนโบราณหรือยาเกาหลีอะไรแรงกว่ากัน? กำปั้นพูดแล้ว!

ใบหน้าของลีจองฮีและลีมยองฮันกลายเป็นขี้เถ้า เยี่ยชิวตีใครบางคนต่อหน้าสาธารณะ ถือเป็นการกระทบต่อชื่อเสียงของพวกเขาโดยตรง

ลีมยองฮัน พูดด้วยความโกรธว่า “เยี่ยชิว คุณทำให้สมาชิกในคณะผู้แทนของเราได้รับบาดเจ็บโดยไม่จำเป็น ฉันจะรายงานเรื่องนี้ต่อสถานทูต และคุณจะไม่รอดพ้นไปได้”

เยี่ยชิวไม่กลัวเลยและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คนของคุณโจมตีก่อน ฉันแค่ปกป้องตัวเอง”

นี่ถือเป็นการป้องกันตัวด้วยเหรอ?

อย่าไร้สาระ!

ลีมยองฮันโกรธมากจนปากบิดเบี้ยว และเขาพูดอย่างเย็นชา “เยี่ยชิว ให้ฉันบอกคุณเถอะ เรื่องนี้……”

“มยองฮัน!” ลีจองฮีขัดจังหวะลีมยองฮัน แล้วมองไปที่เยี่ยชิว โดยพูดว่า “ฉันจะไม่แข่งขันทักษะทางการแพทย์กับคุณ”

“ทำไม?” เยี่ยชิวถาม

“คุณเรียนแพทย์มากี่ปีแล้ว?” ลีจองฮีถาม

“หกเดือน” เยี่ยชิวตอบตามความจริง

“คุณรู้ไหมว่าฉันฝึกวิชาแพทย์มานานแค่ไหนแล้ว?” ลีจองฮี กล่าว “ครบหกสิบปีแล้ว”

“ฉันรักษาและช่วยชีวิตผู้คนมาตั้งแต่อายุสิบสามปี”

“คุณเพิ่งฝึกฝนมาได้หกเดือนแล้ว คุณมีคุณสมบัติอะไรที่จะแข่งขันกับฉันได้?”