บทที่ 77 ทดสอบ

บนถนนอันเงียบสงบ รถเบนซ์ขับช้า ๆ ออกจากภูเขาอวิ๋นอู้

"หยุด!" เฉายวนพูดขึ้นในทันใด

คนขับเหยียบเบรกอย่างรวดเร็ว

เฉายวนมองดูชายหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ แล้วพูดว่า "อย่าเก็บไว้ มันไม่ดีต่อสุขภาพของนาย"

ชายหนุ่มรีบกดกระจกรถลงทันที แล้วยื่นหัวออกไปนอกหน้าต่าง

"พ่วน!"

เลือดเต็มปากพ่นออกมาจากปากของเขา

เขาต่อยเยี่ยชิวสามครั้ง ในหมัดที่สามเขาไม่เพียงถูกเยี่ยชิวกระแทกกลับไปมากกว่าสิบก้าวเท่านั้น แต่ยังได้รับบาดเจ็บภายในอีกด้วย

แต่เขาอดทน และไม่แสดงมันออกมา โดยไม่คาดคิด เขาถูกเฉายวนค้นพบ

"ขอโทษครับท่านผู้นำ ผมทำให้คุณอับอาย" ชายหนุ่มพูดอย่างรู้สึกผิด

"ไม่สำคัญหรอก เซียวชิงตี้ยังพ่ายแพ้เขา ไม่ต้องพูดถึงนายเลย" เฉายวน ถามชายหนุ่มว่า "นายคิดเห็นยังไงกับเยี่ยชิว?"

"แข็งแกร่ง!" หลังจากที่ชายหนุ่มพูดจบ เขารู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นไม่ถูกต้องเพียงพอ และกล่าวเสริม "แข็งแกร่งมาก! ทักษะของเยี่ยชิวนั้นเทียบได้กับปรมาจารย์ระดับมังกร หากเขาแข่งระดับมังกร ไม่แน่เขาอาจจะอยู่ในระดับไม่เกินอันดับที่ 10"

"ข้อมูลที่ฉันขอให้นายตรวจสอบอยู่ที่ไหน?"

"มันอยู่ในนี้ทั้งหมดครับ"

ชายหนุ่มยื่นคอมพิวเตอร์แท็บเล็ตให้เฉายวน

เฉายวนเปิดคอมพิวเตอร์ และเรียกดูข้อมูลอย่างระมัดระวัง

สามนาทีต่อมา

เฉายวนปิดคอมพิวเตอร์ แล้วพูดว่า "น่าแปลกใจจริง ๆ ที่แม่ของเยี่ยชิวเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเฉียน ซึ่งเป็นครอบครัวที่มีอายุร่วมศตวรรษในซูหาง แต่ทำไมจึงไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับพ่อของเขาในนั้น"

"ผมตรวจสอบแล้วไม่พบครับ"

"หาไม่เจอเหรอ?" เฉายวนเลิกคิ้ว

ชายหนุ่มกล่าวว่า "เรื่องนี้แปลกมาก ราวกับว่าเขาไม่มีพ่อ"

"ให้จูเชวี่ยสืบเรื่องนี้ และบอกเธอว่า เธอจะต้องค้นหาว่าพ่อของเยี่ยชิวคือใครให้ได้!" เฉายวนสั่ง

"ครับ!"

เฉายวนถามอีกครั้ง "ศพของพี่น้องพวกนั้นอยู่ที่ไหน?"

"ผมเก็บพวกเขาไว้ในโรงน้ำแข็ง และวางแผนที่จะนำพวกเขากลับไปที่เมืองหลวงเพื่อเผาศพ หลังจากเหตุการณ์ในเจียงโจวสิ้นสุดลงครับ" ชายหนุ่มกล่าว

"ส่งพวกเขากลับเมืองหลวงทันทีเพื่อเผาศพ นอกจากนี้ มอบเงินบำนาญให้ครอบครัวละสองล้านด้วย"

"ท่านผู้นำ ตามกฎแล้ว สมาชิกในครอบครัวแต่ละคน สามารถรับเงินบำนาญได้สูงสุดหนึ่งล้านหยวนเท่านั้น"

"ฉันจะจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งล้านเป็นการส่วนตัว" เฉายวนกล่าวว่า "พวกเขาตายเพื่อปกป้องฉัน ฉันไม่สามารถปฏิบัติต่อครอบครัวของพวกเขาอย่างเลวร้ายได้ แค่ทำตามที่ฉันบอก"

"ครับ!"

เฉายวนหลับตาลง

ชายหนุ่มอยากจะพูด แต่ต้องกลืนคำพูดเหล่านั้นกลับลงไป

"อยากถามอะไรก็ถามมา!" เฉายวนพูดอย่างใจเย็น

"ท่านผู้นำ ผมมีคำถามที่ผมไม่เข้าใจ คุณรู้อยู่แล้วว่ามือสังหารที่ลอบสังหารคุณเป็นสมาชิกของลัทธิแม่มด ทำไมคุณยังต้องการให้เยี่ยชิวตามหาฆาตกรด้วย?" ชายหนุ่มถามอย่างสงสัย

เฉายวนลืมตาขึ้น และยิ้ม "นายไม่คิดว่าเยี่ยชิวมีพรสวรรค์เหรอ?"

ชายหนุ่มก็ตระหนักได้ทันที

"ผมเข้าใจแล้ว ท่านผู้นำคุณต้องการทดสอบเยี่ยชิวใช่ไหม?"

"เด็กคนนี้สามารถสอนได้!" เฉายวนติดตาม และกล่าวว่า "ลบร่องรอยของฆาตกร และอย่าให้ความช่วยเหลือหรือข้อมูลใด ๆ แก่เยี่ยชิว"

"ถ้าคุณทำแบบนี้ มันจะเป็นเรื่องยากสำหรับเยี่ยชิวที่จะตามหาฆาตกร" ชายหนุ่มกล่าวต่อ "ท่านผู้นำ คุณให้เวลาเยี่ยชิวเพียงสามวันเท่านั้น ถ้าเขาไม่สามารถหาฆาตกรได้ภายในเวลานั้น คุณจริงจังกับสิ่งที่คุณพูดเหรอ คุณต้องการที่จะฆ่าราชามังกรเหรอ?"