ตอนที่ 782
บทที่ 784 เทียนเซิ่งถงเหริน
October 21, 2026
ทันใดนั้น ร่างกายที่งดงามก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าของเยี่ยชิว
ซูชางจินเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งอะไรเรียกว่าใส่เสื้อผ้าให้ดูผอมลง แต่พอถอดออกแล้วดูเซ็กซี่มีน้ำมีนวล
รูปร่างของเธอนั้นก็ดีไม่แพ้หลินจิงจื้อหรือไป๋ปิงเลย บางทีอาจเป็นเพราะว่าเธออายุยังน้อย เมื่อเทียบกับหลินจิงจื้อที่ดูสวยแบบหยาดเยิ้มและไป๋ปิงที่ดูสวยแบบเย็นชา ซูชางจินนั้นให้ความรู้สึกถึงความไร้เดียงสามากกว่า
“คุณจะทำอะไรของคุณ รีบใส่เสื้อผ้าเดียวนี้นะ”
เยี่ยชิวพูดกลับ กำลังจะช่วยซูชางจินใส่เสื้อผ้าแต่กลับถูกซูชางจินโถมตัวเข้าไปในอ้อมอกของเขา
“คุณหมอเยี่ย ตัวของฉันฉันมอบให้คุณแล้ว ฉันขอร้องละได้โปรดไว้ชีวิตลีจองฮีด้วยเถอะ”
ซูชางจินพูดจบก็นำแขนทั้งสองข้างของเธอคล้องไหที่คอของเยี่ยชิวพรางยื่นหน้าไปจะจูบ
“คุณจะทำอะไร!”
เยี่ยชิวพูดขึ้นอย่างโมโหพรางผลักตัวของซูชางจินออก
“คุณมองผมเป็นคนยังไง?”
ในขณะนั้น ซูชางจินก็ไม่รู้จะทำตัวยังไง เธอรู้สึกตัวชาและว่างเปล่ายืนอยู่กับที่พร้อมทั้งน้ำตา เธอทั้งดูสวยและดูน่าสงสารในเวลาเดียวกัน
เยี่ยชิวเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเขาเองเพิ่งจะทำให้ซูชางจินตกใจกลัว น้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนเป็นน้ำเสียงที่ดูอ่อนโยนขึ้นมาทันทีพร้อมกล่าว่า:“ชางจิน คุณรีบใส่เสื้อผ้าเถอะนะ”
ซูชางจินหยิบชุดเดรสของเธอขึ้นมาพร้อมผูกเชือกที่กระโปรงแล้วเธอก็หันไปพูดกับเยี่ยชิวว่า:“คุณหมอเยี่ย คุณไม่ชอบฉันหรอ?”
“ในสายตาของคุณ ฉันดูเป็นผู้หญิงที่แย่มากเลยใช่ไหม”
“จริงๆแล้วฉัน…”
“ชางจิน!”เยี่ยชิวพูดแทรกขึ้น“คุณอย่าคิดแบบนั้นนะ ในสายตาของผมคุณเป็นผู้หญิงที่ทั้งสายและจิตใจดี”
“แต่การกระทำเมื่อสักครู่ มันเป็นอะไรที่ไม่ให้เกียรติทั้งตัวคุณและตัวผมเลย”
“ผมรู้ว่านี้ไม่ใช่ความคิดของคุณแน่ๆ ที่บ้านของคุณกดดันให้ทำแบบนี้ใช่ไหม ถึงแม้ว่าจะเป็นแบบนั้นคุณก็ไม่ควรทำแบบนี้“
“คุณทำแบบนี้เผื่อลีจองฮี มันไม่คุ้มหรอกนะ”
“ถ้าเกิดว่าผมเป็นคนเลวจริงๆ คนที่จะเป็นอันตรายคือตัวคุณนะชางจิน”
เมื่อเยี่ยชิวพูดจบ เขาก็ใช้มือของเขาเช็ดน้ำตาให้แก่ซูชางจินแล้วก็พูดขึ้นมาอย่างจริงจังว่า:”ชางจิน คุณสัญญากับผมนะว่าคุณจะไม่ทำเรื่องโง่ๆแบบนี้อีก คุณจะต้องรักตัวเองให้มากๆเข้าใจไหม”
“อื้ม”ซูชางจินพยักหน้าตอบกลับ
ซูชางจินตอนนี้เธอไม่กล้าแม้จะมองหน้าของเยี่ยชิวด้วยซ้ำ เพราะว่าการกระทำของเธอเมื่อสักครู่นี้ทำให้เธอรู้สึกอับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ผ่านไม่สักครู่หนึ่งเธอก็คิดเรื่องสำคัญออก
“ใช่แล้วคุณหมอเยี่ย ก่อนที่ฉันจะมาหาคุณ คุณปู่ของฉันได้โทรศัพท์มาหาฉันว่าหากคุณไว้ชีวิตลีจองฮีหล่ะก็ คุณปู่จะมอบของขวัญชิ้นหนึ่งแก่คุณ“
ซูชางจินพูดขึ้นพรางควักโทรศัพท์ของเธอออกมา แล้วเปิดรูปหนึ่งให้เยี่ยชิวดู:”คุณปู่ของฉันบอกว่า ท่านจะมอบของขวัญชิ้นนี้ให้แก่คุณ”
ในตอนแรกเยี่ยชิวก็ไม่ได้รู้สึกสนใจอะไร
แต่เมื่อเขามองไปที่รูปนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที
“ชางจิน เอาโทรศัพท์ของคุณมาให้ผมดูหน่อย” เยี่ยชิวพูดอย่างจริงจัง
ซูชางจินรีบส่งโทรศัพท์ให้แก่เยี่ยชิว เยี่ยชิวยืนปัดรูปถ่ายนั้นดูไปมาซ้ำแล้วซ้ำอีก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจเพราะในภาพนั้นคือเทียนเซิ่งถงเหริน
บนตัวของเทียนเซิ่งถงเหรินถูกแกะสลักหลายร้อยจุด ตามที่แพทย์แผนจีนใช้สำหรับการฝังเข็มและในแต่ละจุดก็ถูกแกะสลักชื่อตำแหน่งไว้ด้วย
“นี้มัน…เทียนเซิ่งถงเหริน!”
เยี่ยชิวตกใจเป็นอย่างมาก
เทียนเซิ่งถงเหรินหรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าเจินจิวถงเหรินถูกสร้างขึ้นโดยหวังเว่ยอีที่โรงพยาบาลห้านหลินในช่วงสมัยเป่ยซ่ง
เทียนเซิ่งถงเหรินมีความสูงพอๆกับคนจริงๆมีความสูงประมานผู้ใหญ่หนึ่งคน
ช่วงหน้าอกและด้านหลังทั้ง2ด้านของเทียนเซิ่งถงเหรินสามารถเปิดปิดได้ เมื่อเปิดออกจะเห็นอวัยวะภายในสลักไว้ตามลำตัว มีทั้งการสลักจุดฝังเข็มบนพื้นผิวของเทียนเซิ่งถงเหรินและได้มีการสลักชื่อของจุดฝังเข็มแต่ละจุดลงไปด้วย
ในขณะเดียวกัน รูบนพื้นผิวเทียนเซิ่งถงเหรินถูกผนึกด้วยขี้ผึ้งสีเหลืองและทำให้สามารถเทน้ำลงไปได้ ถ้าฝังเข็มถูกต้องจะมีน้ำไหลออกมา แต่ถ้าถจุดฝังเข็มผิดหล่ะก็เข็มจะแท่งไม่ทะลุ
ในเวลานั้นหวังเว่ยอีได้ทำเทียนเซิ่งถงเหรินออกมา 2 ตัว เทียนเซิ่งถงเหรินตัวแรกเอาไปวางไว้ที่พระราชวัง นำเอาให้ไปฮ่องเต้เชยชม ส่วนเทียนเซิ่งถงเหรินอีกตัวนึงเอาเก็บไว้ที่โรงพยาบาล เผื่อเก็บไว้เป็นเครื่องมือในการสอนการฝังเข็มให้แก่นักศึกษาแพทย์
เนื่องจากการสลับพลัดเปลี่ยนของราชวงศ์ ทำให้มีเทียนเซิ่งถงเหริน1ตัวหายไป แต่อีกตัวถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี
ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง ประเทศจีนถูกประเทศมหาอำนาจโจมตี เนื่องจากการทำสงครามเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้มรดกทางวัฒนธรรมจำนวนมากหายไปในช่วงเวลานั้น รวมถึง เทียนเซิ่งถงเหรินด้วย