บทที่785 เจ้าหญิงที่1

ซูฉางจินตื่นเต้นมาก

คืนนี้ก่อนที่จะมาหาเยี่ยชิว เธอทำใจพร้อมที่จะเสียตัวให้กับเขา แต่พอได้ยินคำพูดของเยี่ยชิวหัวใจเธอเต้นแรงดัง"ตึกตักตึกตัก"ไม่เป็นจังหวะ

ทำอย่างไรดี?

จะค้างคืนที่นี้หรอ?

ตั้งแต่ซูฉางจินเจอกับเยี่ยชิวที่วัดฟูจื่อหลังจากนั้นก็รู้สึกชอบเขามาโดยตลอดและยังดูการแข่งขันตั้งสองวันเธอทั้งประทับใจกับทักษะทางการแพทย์และสไตล์ของเขาเป็นอย่างมาก

หัวใจของฉันถูกเขาครอบครองไปตั้งนานแล้ว

ก่อนหน้านี้เธอเป็นคนเข้าหาเขามาตลอดเยี่ยชิวกลับไม่เคยทำอะไรต่อเธอเลยแต่ตอนนี้กลับบอกให้เธอรอบแปปนึงใจเธอตอนแรกที่นิ่งสงบกับมาเต้นไม่เป็นจังหวะอีกครั้งเหมือนจะหลุดออกมา

เธอจิตใจสับสนวุ่นวายไปหมด

ในเวลาเดียวกันก็รู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังเล็กน้อย

ในขณะที่ซูฉางจินตื่นเต้นอยู่นั้นเยี่ยชิวก็พูดว่า"นี้ก็ดึกแล้ว เธอกลับไปคนเดียวคงไม่ปลอดภัย ฉันให้คนไปส่งเธอกลับแล้วกัน"

ทันใดนั้นจากที่ซูฉางจินรู้สึกตื่นเต้นกลับเปลี่ยนเป็นความรู้สึกผิดหวัง

"ที่แท้ฉันคิดไปเอง หมอเยี่ยไม่ได้คิดแบบนั้น"

หลังจากที่รู้สึกผิดหวังซูฉางจินกลับรู้สึกปรื้มปริมดีใจอีกครั้ง

“นึกแล้วเชียวหมอเยี่ยช่างไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นเลยจริงจริง”

“ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้ชายคนอื่นคงห้ามใจไม่ได้ที่จะทำมิดีมิร้ายกับเธอไปนานแล้วแต่หมอเยี่ยสามารถห้ามใจตัวเองไม่ทำอะไรเธอเลย”

“นี้เลยแสดงให้เห็นว่าหมอเยี่ยนั้นเป็นสุภาพบุรุษอย่างมาก”

“ผู้ชายแบบนี้สิถึงเหมาะสมกับที่ฉับชอบ”

“หมอเยี่ยที่ทั้งยอดเยี่ยมทักษะทางการแพทย์ทั้งหล่อและเป็นผู้ชายที่อบอุ่นขนาดนี้ฉันละอยากแต่งงานกับเขาจังอยากจะเป็นภรรยาของเขา……”

พอซูฉางจินคิดมาถึงตรงนี้ก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

เธอรวบรวมความกล้า

เงยหน้ามองหมอเยี่ย

ซูฉางจินพูดขึ้นมาว่า"หมอเยี่ยหลังจากนี้ฉันเปลี่ยนวิธีเรียนชื่อคุณเป็นแบบอื่นได้ไหม?"

เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและถามว่า"เธออยากเรียกผมว่าอะไร?"

ซูฉางจินพูดว่า“อปป้า……”

อปป้า？

เยี่ยชิวหลุดหัวเราะออกมา

เมื่อก่อนดูซีรี่ย์เกาหลีมักจะได้ยินนางเอกเรียกพระเอกว่าอปป้าไม่คิดว่าในชีวิตจริงจะมีสาวน้อยเกาหลีมาเรียนตัวเองแบบนี้

น่าสนใจดี

“ได้ เธอชอบเรียกแบบไหนก็เรียกแบบนั้นเถอะ！”

เยี่ยชิวหัวเราะเล็กน้อยและล้วงมือถือจากกระเป๋ากดโทรหาหานหลง

สักพักหานหลงก็มา

เยี่ยชิวกำชับว่า：“หานหลงให้คนไปส่งฉางจินกลับมหาวิทยาลัยจินหลิง เดี๋ยวนายมาหาฉันหน่อยฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย”

“ครับ”

หานหลงรับคำสั่งและทำท่าผายมือเชิญ“เชิญครับ คุณหนูซู”

"เยี่ยชิวอปป้าฉันกลับก่อนนะคะไว้เจอกันพรุ่งนี้นะคะ"ซูฉางจินโบกมือลาหันหลังกำลังจะกลับ

และทันใดนั้นเยี่ยชิวก็พูดว่า"รอแปป"

ซูฉางจินหันกลับมามองเยี่ยชิวด้วยความสงสัย

เยี่ยชิวเดินมาหาเธอและพูดที่ข้างหูด้วยเสียงเบาว่า"หุ่นเธอดีมาก"

ซ่า！

ซูฉางจินหน้าแดงขึ้นมาทันที

“เยี่ยชิวอปป้า นิสัยไม่ดีเลย ไม่ยุ่งด้วยแล้ว”

ซูฉางจินเหลือบมองเยี่ยชิว ก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องนอนไป

เยี่ยชิวหัวเราะลั่น

หลังจากผ่านไป5นาที

หานหลงกลับมาแล้วพูดว่า"ลูกพี่ครับ ผมให้คนไปส่งคุณหนูซูกลับมหาวิทยาลัยแล้วครับ"

"อืม"เยี่ยชิวอืมมาหนึ่งคำ