บทที่ 80 เบาะแสขาดไปแล้ว

"ทำไม?"

เยี่ยชิวมองไปที่ราชามังกรด้วยความสับสน

ในที่สุดหลังจากพบเบาะแสของฆาตกร เขาตัดสินใจว่าการลอบสังหารไท้เจี่ยนนั้นดำเนินการโดยคนจากลัทธิแม่มด ทำไมราชามังกรจึงโน้มน้าวเขาไม่ให้สืบอีก

ราชามังกรกล่าวว่า "ฉันแค่บอกว่าลัทธิแม่มดไม่ต้องการผลกำไรในการทำสิ่งต่าง ๆ พวกเขาเป็นเพียงคนโรคจิต ฉันเกรงว่านายจะถูกตอบโต้หากนายยั่วยุพวกเขา"

"หากหยุดแค่เท่านี้ ชีวิตของคุณก็จะตายภายในสามวัน" เยี่ยชิวกล่าว

ราชามังกรยิ้มอย่างอิสระ และพูดว่า "ฉันเป็นคนกำลังจะตาย มันไม่สำคัญว่าฉันจะตายช้าหรือเร็ว"

"แต่ผมไม่อยากแขนขาด" เยี่ยชิวพูดอย่างจริงจัง "ผมหล่อมาก และทำงานเก่งมาก ถ้าผมหักขาด ผมคงพิการ และคงยากที่จะหาภรรยาในอนาคต"

"นั่นดีกว่าการยั่วยุลัทธิแม่มด"

"ราชามังกร ถ้าเราพบฆาตกร และมอบฆาตกรให้กับไท้เจี่ยนแล้ว เรื่องนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับเรา หากลัทธิแม่มดต้องการแก้แค้น ก็ควรจะไปแก้แค้นไท้เจี่ยนสิ"

"ลัทธิแม่มดจะตามหาไท้เจี่ยนอย่างแน่นอน หากการลอบสังหารครั้งนี้ล้มเหลว พวกเขาจะไม่ยอมแพ้ แต่อย่างเท่าเทียมกัน พวกเขาจะไม่ปล่อยนายไป"

"ถ้าพวกเขาสร้างปัญหาให้กับผมจริง ๆ ผมจะสามารถใช้พลังของไท้เจี่ยนและหลงเหมิน เพื่อต่อสู้กับลัทธิแม่มดได้"

"นายช่างไร้เดียงสาเกินไป" ราชามังกรกล่าวว่า "ลัทธิแม่มดนั้นลึกลับมาก อย่าบอกว่าจะหาฆาตกรเจอได้หรือไม่ แม้จะพบฆาตกร และผ่านการทดสอบของไท้เจี่ยนก็ตาม ฉันจะไม่มีเวลาช่วยนายจัดการกับลัทธิแม่มดได้เลย"

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้?" เยี่ยชิวรู้สึกงงงวย

ราชามังกรกล่าวว่า "เพราะสิ่งสำคัญที่สุดต่อหน้าไท้เจี่ยน คือการกวาดล้างกองกำลังใต้ดินทั้งหมดในโลก ก่อนที่เขาจะรวมโลกเป็นหนึ่งเดียว เขาจะไม่สามารถละความพยายามใด ๆ ในการจัดการกับลัทธิแม่มดได้"

นี่คือภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก!

เยี่ยชิวขมวดคิ้ว

หากคุณยังคงค้นหาฆาตกรต่อไป คุณจะกระตุ้นให้ลัทธิแม่มด และอาจได้รับการตอบโต้ หากเขาหยุดตามหาฆาตกร ราชามังกรจะตาย และแขนข้างหนึ่งของตัวเองจะขาดด้วย

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เยี่ยชิวจึงก็ตัดสินใจ แล้วพูดว่า "ค้นหาฆาตกรก่อน แม้ว่าลัทธิแม่มดต้องการแก้แค้นผม แต่มันจะเป็นเรื่องที่ค่อยพูดกันทีหลัง"

ราชามังกรต้องการโน้มน้าวเขาอีกครั้ง และพูดว่า "แต่"

"ราชามังกร คุณไม่อยากตามหาคนที่วางยาพิษคุณเหรอ?" เยี่ยชิวกล่าวว่า "ตราบใดที่เราพบฆาตกร เราอาจรู้ข้อมูลเกี่ยวกับลัทธิแม่มดได้ และเราอาจจะสามารถขุดสาขาของพวกเขาในเจียงโจว บางที เราจะสามารถค้นหาสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น หรือแม้แต่พบคนที่วางยาพิษคุณ"

"ผมคิดว่าเยี่ยชิวพูดถูก เราควรตามหาฆาตกรต่อไป" จ้าวอวิ๋นสนับสนุนความคิดของเยี่ยชิว

ราชามังกรกล่าวว่า "ฉันก็อยากตามหาคนคนนั้นในตอนนั้นด้วย ถ้าฉันสามารถแก้แค้นก่อนที่ฉันจะตายได้ ฉันก็จะตายโดยไม่เสียใจเลย แต่ถ้าฉันทำเช่นนี้ เสี่ยวเยี่ย นายจะต้องได้รับการแก้แค้นจากลัทธิแม่มดแน่นอน"

"เราจะพูดถึงส่วนที่เหลือทีหลัง สำหรับตอนนี้ ไปหาฆาตกรก่อน!"

เมื่อเห็นท่าทีที่มั่นคงของเยี่ยชิว ราชามังกรก็พยักหน้าในที่สุด

จ้าวอวิ๋นถาม "ตอนนี้เรารู้ว่าเรื่องนี้ทำโดยคนจากลัทธิแม่มดแล้ว แต่เราจะหาพวกเขาที่ไหนต่อไป?"

ราชามังกรกล่าวว่า "ฉันค้นหามาหลายปีแล้ว แต่ไม่พบร่องรอยของลัทธิแม่มดเลย ตอนนี้ไท้เจี่ยนให้เวลาเราเพียงสามวันเท่านั้น ฉันเกรงว่าคงเป็นเรื่องยากที่จะตามหาฆาตกร"

อาจไม่เป็นอย่างนั้นเสมอไป" เยี่ยชิวหัวเราะ

ราชามังกรเหลือบมองเยี่ยชิว แล้วถามว่า "นายมีความคิดงั้นเหรอ?"

"ใช่แล้ว" เยี่ยชิวพยักหน้า

จ้าวอวิ๋นถามอย่างสงสัย "ฉันจะทำอะไรได้บ้าง?"

"ไม่ต้องกังวลอะไร สรุปคือ ตราบใดที่ฆาตกรยังอยู่ในเจียงโจว ผมจะตามหาเขาเจอแน่นอน"

หลังจากที่เยี่ยชิวพูดจบ เขาก็สร้างผนึกอย่างเงียบ ๆ ด้วยมือของเขา และท่องคาถาของเครื่องรางติดตามในปากของเขาอย่างเบา ๆ ในไม่ช้า พลังงานสีดำจำนวนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาของเขา

"ไป!"

หลังจากที่เยี่ยชิวดื่มน้ำ อากาศสีดำก็ลอยเข้าไปในลิฟต์

"ไป!"

เยี่ยชิวนำราชามังกรและเทพเจ้าแห่งสงครามเข้าไปในลิฟต์ และมาที่ล็อบบี้ของโรงแรม จากนั้น อากาศสีดำจำนวนหนึ่งก็ลอยไปทั่วล็อบบี้ของโรงแรมและเดินตรงออกจากโรงแรม

เยี่ยชิวติดตามพลังงานสีดำอย่างใกล้ชิด บิดตัวและเลี้ยวไปตามถนน และในที่สุดก็เดินเข้าไปในตรอกที่เงียบสงบ

ตรอกนี้คดเคี้ยว ลึกและแคบ แผ่นหินสีฟ้าบนพื้นมีรอยกระกระดำกระด่าง ไม่เห็นใครเลย และรกร้างมาก