บทที่ 831 ผ่านการลงโทษ

“บูม ปัง!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงฟ้าร้องขนาดใหญ่ ดังขึ้นจากภูเขาด้านหลังของสำนักสุ่ยเยวี่ย

ปรมาจารย์เหยียนฉือหยุดชั่วคราวและเงยหน้าขึ้นมอง เพียงเพื่อเห็นสายฟ้าลงมาจากส่วนลึกของท้องฟ้า สู่ภูเขาด้านหลังของสำนักสุ่ยเยวี่ย

“ชิวซาน คุณเห็นสิ่งนั้นไหม?”

“ฟ้าร้องกระทบในวันที่อากาศสดใส นี่คือการลงโทษจากสวรรค์”

“พวกคุณและสาวกของคุณฆ่ามิยาโมโตะ มูซาชิ แม้แต่สวรรค์ก็ทนไม่ได้ ดังนั้น ฉันทำได้เพียงทำตามความประสงค์ของสวรรค์และทำลายสำนักสุ่ยเยวี่ยของพวกคุณ”

ชิวซานหนานเกอและเชียนซานเสวี่ยสบตาด้วยความกังวล

ทำไมจู่ๆ สายฟ้าถึงตกลงมาจากท้องฟ้า?

มันจะรบกวนการตรัสรู้ของเยี่ยชิวบนภูเขาด้านหลังหรือไม่?

“ชิวซานหนานเกอ เชียนซานเสวี่ย ฉันแนะนำให้พวกคุณยอมจำนนอย่างสงบ!”

หลังจากที่ปรมาจารย์เหยียนฉือพูดจบ ความตั้งใจในการต่อสู้อันมหาศาลก็ปะทุออกมาจากร่างกาย ในขณะที่เขาโจมตีทั้งสองโดยตรง

“ชิง!”

ชิวซานหนานเกอชักดาบยาวออกมาและฟันใส่ปรมาจารย์เหยียนฉือ

ในเวลาเดียวกัน เชียนซานเสวี่ยก็เริ่มลงมือปฏิบัติ โดยสร้างผนึกมือและใช้มนต์เก้าอักขระ

“บูม!”

การต่อสู้ครั้งใหญ่ก็ปะทุขึ้น

……

ขณะนี้

บนภูเขาด้านหลังของสำนักสุ่ยเยวี่ย

ฟ้าร้องก็โหมกระหน่ำราวกับกระแสน้ำ

เยี่ยชิวเพิ่งผ่านสวรรค์ลงโทษครั้งที่สาม

เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าและเห็นเมฆฝนฟ้าคะนองหนาทึบปกคลุมท้องฟ้า มีสายฟ้าสีม่วงกลิ้งอยู่ภายในเมฆ

“ให้ตายเถอะ ทำไมฉันต้องเผชิญกับความยากลำบากจากสวรรค์ทุกครั้งที่ฉันฝึกฝนพลังชี่แท้ที่สอง มันไม่ยุติธรรมเลย”

เยี่ยชิวสาปแช่งด้วยความหงุดหงิด

โดยปกติแล้ว เฉพาะผู้ที่ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งเซียนเท่านั้น ที่จะเผชิญกับความยากลำบากจากสวรรค์

การปลูกฝึกฝนเซียน กำลังท้าทายเจตจำนงของสวรรค์และโลก ดังนั้นสวรรค์จึงส่งความทุกข์ยากมาเป็นการลงโทษ

“แต่ฉันกำลังฝึกฝนศิลปะการต่อสู้!”

เยี่ยชิวงงมาก

ด้วยระดับพลังยุทธ์ในปัจจุบันของเขา เขายังห่างไกลจากความเข้มแข็งที่จะก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียน ทำไมสวรรค์ถึงยังส่งความทุกข์ยากมาทางเขา?

“เป็นเพราะฉันหล่อและสวรรค์อิจฉาเหรอ?”

ขณะที่ความคิดนี้เข้ามาในจิตใจของเขา กระแสน้ำวนขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในเมฆฝนฟ้าคะนอง ราวกับว่าก่อให้เกิดการโจมตีที่ไม่มีใครเทียบได้

หัวใจของเขาอดไม่ได้ที่จะเต้นแรงและเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ

สวรรค์ลงโทษอีกครั้งหนึ่งกำลังจะมาถึง!

เยี่ยชิวปรับสถานะของเขาอย่างรวดเร็ว นำจิตวิญญาณและพลังงานของเขาไปสู่จุดสูงสุด จากนั้นจ้องมองไปที่ท้องฟ้าด้วย

สีหน้าจริงจัง

สวรรค์ลงโทษสามครั้งแรกมีพลังมากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าสวรรค์ลงโทษครั้งที่สี่จะยังไม่เกิดขึ้น แต่เยี่ยชิวก็รู้อยู่แล้วว่า คงจะน่ากลัวยิ่งกว่าสามครั้งก่อนหน้านี้

ตามที่เขาคาดไว้

สามสิบวินาทีต่อมา

“บูม!”

เสียงฟ้าร้องอันยิ่งใหญ่ที่ดูเหมือนจะทำให้วิญญาณแตกสลาย

สะท้อนผ่านอากาศ สายฟ้าที่ไร้ขอบเขตเชื่อมโยงระหว่างสวรรค์และโลก คล้ายกับทางช้างเผือกที่ระเบิดและดวงดาวที่ตกลงมาจากท้องฟ้า

แสงของสายฟ้าแลบ ราวกับโลกจะแตก

เยี่ยชิวเต็มไปด้วยความสยองขวัญในทันที

สวรรค์ลงโทษนี้ ทำให้เขารู้สึกถึงพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ ราวกับว่าเขาอ่อนแอ่เหมือนมด เมื่อเผชิญกับสวรรค์ลงโทษ

มันเต็มไปด้วยอันตรายร้ายแรง

เยี่ยชิวก็เข้าใจว่า ทำไมผู้ฝึกฝนที่ทรงพลังหลายคนตลอดประวัติศาสตร์จึงถูกทำลายล้างภายใต้สวรรค์ลงโทษ ไม่ใช่ว่าผู้ฝึกฝนเหล่านั้นไม่มีพลังเพียงพอ แต่สวรรค์ลงโทษนั้นน่ากลัวเกินไป

“บูม!”

ฟ้าร้องคำรามเหมือนมังกร

แป๊บเดียวมันก็ลงมา

เยี่ยชิวไม่ได้หลบ เพราะไม่มีทางหนีรอดได้ เมื่อเผชิญกับสวรรค์ลงโทษ มีเพียงทางเดียวเท่านั้นคือ การต่อต้านมันแบบเผชิญหน้า

“ปัง!”

เยี่ยชิวไม่ใช่คนที่จะนั่งรอความตาย แม้จะเผชิญกับสวรรค์ลงโทษ เขาก็รีบเร่งไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัวและชกต่อย

“แคร็ก!”

ฟ้าร้องกระทบกำปั้นของเยี่ยชิว