บทที่ 847 เชิญคุญเลิกแสดง

อยู่ดีๆด้านนอกก็มีการเคลื่อนไหว

ประตูด้านนอกได้ยินแต่เสียงของสวีจื่อหมิงพูดว่า"คุณลี บ้านหลังนี้ทั้งด้านในและนอกผมก็หาหมดแล้วนะครับ ทำไมอะไรไม่เจอเลย?"

"คุณสวีอย่าพึ่งรีบร้อนไป ถ้าฉันจำไม่ผิดบ้านหลังนี้เหมือนจะยังมีอีกห้องที่ผมยังไม่ได้หาหรือป่าว?"ลีจองฮีพูด

"ห้องไหนครับ?"

"ห้องหนังสือ"

สวีฉางจินได้ยินบทสนทนาด้านนอกเลยพูดด้วยเสียงเบาว่า"เยี่ยชิวออปป้า ดูเหมือนลีจองฮีจะเข้ามาในห้องหนังสือเลย จะทำยังไงดี?"

"ไม่เป็นไร อยากจะรู้เหมือนกันว่าเขาจะทำอะไร"เยี่ยชิวพูดจบ รีบพับรูปที่อยู่บนโต๊ะเก็บไว้ในกระเป๋า

จาดนั้นเขาก็สุ่มหยิบรูปภาพที่อยู่ใกล้ตัวม้วนเก็บใส่ลงในกล่องไม้แล้วล็อกไว้อย่างดี

สวีฉางจินถามด้วยความสงสัย"เยี่ยชิวอปป้าจะทำอะไร?"

"เดี๋ยวเธอก็รู้"เยี่ยชิวยิ้มอย่างมีเลศนัย

ไม่ช้าประตูห้องหนังสือก็ถูกเปิดออก

หลังจากลีจองฮีเดินเข้ามาก็เห็น เยี่ยชิวอยู่กับสวีฉางจินใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงเต็มไปหมด

"เยี่ยชิว? ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี้?"

สีหน้าของลีจองฮีหม่นหมองแววตาฉายแววความเย็นชา

"สบายดีนะ คุณลี"เยี่ยชิวยิ้มทักทาย

"คุณยังไม่ได้ตอบผมเลยว่าคุณมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง?"ลีจองฮีถามคำถามเดิม

เยี่ยชิวยิ้มตอบว่า"ผมเป็นเพื่อนของฉางจิน เธอพาฉันมารู้จักคนในครอบครัวเธอ"

หมายความว่าอะไร?

ไอ่เด็กนี้มาตระกลูสวีเพื่อพบกับพ่อแม่สามี?

หึ ไอ่เด็กนี้ฝีมือไม่เลว แปปเดียวก็จีบลูกสารตระกลูสวีติดแล้ว?

ลีจองฮีพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า"ว่าไม่ได้นะเนี้ยเยี่ยชิว ฝีมือในการจีบสาวนายเก่งพอๆกันกับฝีมือทักษะทางการแพทย์เลยจริงๆ

"ถ้าฉันจำไม่ผิดละก็ที่หัวกั๋วนายก็มียังเพื่อนผู้หญิงที่รู้ใจเยอะเลยใช่ไหม?"

"ฉันอยากจะถามหน่อย นายอยู่กับคุณหนูสวีแบบนี้ แล้วผู้หญิงที่เหลือในหัวกั๋วทำยังไงหรอ?"

เยี่ยชิวรู้ว่าลีจองฮีต้องการขุดหลุดพลาง เขาทำให้เขาอับอาย

เผลอๆอาจจะใช้วิธีนี้เพื่อให้ตระกลูสวีไล่เยี่ยชิวออกไปจากที่นี้ก็ได้

แต่น่าเสียดายที่ลีจองฮีไม่รู้ว่าเยี่ยชิวกับสวีฉางจินไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบแฟนกัน คำพูดที่เยี่ยชิวพูดเมื่อกี้เพียงแค่หลอกให้เขาเข้าใจผิด

เยี่ยชิวหัวเราะแล้วพูดว่า"คุณลีเรื่องของผมคุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ"

"แต่ผมสงสัยอย่างหนึ่งจริงๆว่าคุณนี้มันยังไงกัน?"

"คุณไม่ใช่ว่าเป็นหมอหรือแล้วทำไมถึงเปลี่ยนไปเป็นนักบวชเต๋าได้ละ?"

"ไม่ใช่เรื่องของนาย"ลีจองฮีพูดกับสวีจื่อหมิงว่า"คุณสวี โปรดเชิญคนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปด้วย เสียเวลาผมช่วยผู้เฒ่าสวี

พรึบ——

เยี่ยชิวหัวเราะลั่น"คุณลี นี้อย่าบอกนะว่าคุณแต่งตัวแบบนี้เนี้ยนะจะรักษาผู้เฒ่าสวี?"

"ทำไมผมรู้สึกสภาพคุณแบบนี้เหมือนกับคนมาทำอะไรลับๆล่อๆ?"

"หุบปาก"ลียองฮันโผล่จากด้านหลังของลีจองฮีและชี้หน้าเยี่ยชิวพูดว่า"อย่าพูดไร้สาระนะ พ่อฉันกำลังช่วยรักษาผู้เฒ่าสวีอย่ต่างหาก"

"จริงหรอ?"เยี่ยชิวหัวเราคิกคักแล้วพูดว่า"ฉันชักอยากจะเห็นจริงว่าคุณลีจะรักษาผู้เฒ่าสวีให้หายดียังไง"

ลีจองฮีรู้ว่าเยี่ยชิวเก่งกาจมาก ยากที่จะต่อกรด้วย เพื่อกันไม่ให้เกิดเรื่องลีจองฮีเลยหันกลับไปพูดกลับสวีจื่อหมิงว่า"คุณสวี ช่วยเชิญคนนอกออกไปด้วยครับ เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องชีวิตของผู้เฒ่าสวี จะเกิดข้อผิดพลาดแม้แต่น้อยเลยไม่ได้"

ไม่คาดคิด

สวีจื่อหมิงกลับหัวเราะและพูดว่า"คุณลี คุณเข้าใจผิดแล้วในนี้ไม่มีคนนอก"

"เยี่ยชิวเป็นแฟนของฉางจิน เขาได้รับการยอมรับจากคนทั้งตระกลูแล้วรอแค่คุณพ่อฟื้นก็จะทำการหาฤกษ์งานแต่งให้"

"ดังนั้นเยี่ยชิวไม่ใช่คนนอก"

วิธีการดีจริง!

ลีจองฮีอดไม่ได้ที่จะชื่นชมเยี่ยชิวในใจ ใช้เวลาเพียงสั้นๆก็สามารถจีงสวีฉางจินอยู่หมัด เก่งจริงๆ

ถ้าฉันเก่งแบบเยี่ยชิว ทำไมยังต้องมานั่งสร้างสถานการณ์ให้ใหญ่โตขนาดนี้?

ช่างทำให้คนน่ารำคาญจริง