ตอนที่ 855
บทที่ 856 สมบัติไร้ที่เปรียบ
October 21, 2026
สวีชางจินตกตะลึง
หลังจากนั้นไม่นาน ก็ฟื้นคืนสติและถามว่า “ลีจองฮีและลูกชายของเขา...…ตายแล้วเหรอ?”
“ใช่ ตายแล้ว” เยี่ยชิวตอบอย่างใจเย็น
สวีชางจินกล่าวว่า “ฉันไม่เคยคาดหวังให้พวกเขาตายในลักษณะนี้ มันไม่น่าเชื่อเลย”
เยี่ยชิวเยาะเย้ย “ทำสิ่งชั่วร้าย ไม่ตายดี”
สวีชางจินทนไม่ได้กับเหตุการณ์นั้นและพูดว่า “เยี่ยชิว พวกเรากลับกันเถอะ?”
“ตกลง”
พวกเขาเตรียมออกเดินทาง
สวีชางจินกล่าวเสริมว่า “เยี่ยชิว ขอบคุณที่ช่วยปู่ของฉัน”
เยี่ยชิวยิ้ม “ทำไมคุณถึงขอบคุณฉันล่ะ เราเป็นเพื่อนกัน”
แค่เพื่อน?
สวีชางจินรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ไม่รู้ว่าความกล้ามาจากไหน จู่ๆ เธอก็โน้มตัวและจูบเยี่ยชิวที่ริมฝีปาก และโอบแขนของเธอไว้รอบคอของเขาในเวลาเดียวกัน
ทันใดนั้น เยี่ยชิวก็เบิกตากว้าง รู้สึกสับสนเล็กน้อย
ฉันเพิ่งโดนจูบเหรอ?
เวลาเดียวกัน ผู้อาวุโสสวี สวีจื้อหมิงและซ่งฮุ่ยเสียนออกมาจากวิลล่าและเห็นเหตุการณ์นั้น
“จื้อหมิง คุณบอกว่าพวกเขาไม่ได้เดทเหรอ? เกิดอะไรขึ้น?” ผู้อาวุโสสวีถาม
สวีจื้อหมิงเกาหัวแล้วถามซ่งฮุ่ยเสียนว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
ซ่งฮุ่ยเสียนตอบว่า “มันจะเป็นอะไรอีกล่ะ ลูกสาวของคุณกำลังจะหนีไปกับใครสักคน”
สวีจื้อหมิงตะโกนว่า “เยี่ยชิว ปล่อยลูกสาวของฉันไป!”
เสียงตะโกนนี้ ปลุกสวีชางจินและเยี่ยชิว
สวีชางจินปล่อยเยี่ยชิวอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอแดงก่ำ และหวังว่าเธอจะหารูที่จะซ่อนตัวได้
เธอไม่เคยคาดหวังว่าพ่อแม่จะจับเธอในสถานการณ์เช่นนี้
มันน่าอายมาก
สวีจื้อหมิงก้าวเข้ามาหาเยี่ยชิว และถามว่า “เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”
ทำไมคุณไม่ถามลูกสาวของคุณว่าเกิดอะไรขึ้น?
เยี่ยชิวคิดอย่างเหน็บแนมกับตัวเองและพูดว่า “ลุงสวี ให้ฉันอธิบายหน่อยเถอะ...…”
สวีจื้อหมิงขัดจังหวะ “ไม่มีอะไรจะอธิบาย ฉันเห็นคุณจูบลูกสาวฉันด้วยตาของฉันเอง”
เธอจูบฉัน โอเคไหม?
ฉันเป็นเหยื่อที่นี่!
แต่เรื่องแบบนี้อธิบายยาก
เยี่ยชิวต้องพูดว่า “ลุงสวี ไว้คุยกันเรื่องนี้ทีหลัง”
สวีจื้อหมิงกล่าวว่า “อย่ารอช้า ฉันอยากให้คุณสัญญากับฉันตอนนี้เลย”
“สัญญาอะไร?” เยี่ยชิวถาม
สวีจื้อหมิงกล่าวว่า “ฉันอยากให้คุณสัญญาว่าจะรับผิดชอบลูกสาวของฉัน”
อะไรนะ?
เธอจูบฉันแล้ว ตอนนี้ฉันต้องรับผิดชอบเธอเหรอ?
คุณกำลังพยายามที่จะขู่กรรโชกฉัน?
เยี่ยชิวไม่ใช่คนโง่ เขามองเห็นความตั้งใจของสวีจื้อหมิงทันทีและพูดว่า “ลุงสวี เรื่องไม่ตลกเลย ชางจินเป็นอัญมณีล้ำค่าของคุณและมีสถานะอันสูงส่ง ฉันจะเป็นหมอตัวเล็กๆ รับผิดชอบเธอได้อย่างไร”
สีหน้าของสวีจื้อหมิงเข้มขึ้น “คุณจูบลูกสาวฉันแล้ว ไม่อยากรับผิดชอบเธอใช่ไหม?”
“เยี่ยชิว คุณมันไอ้สารเลว!”
“แม้ว่าคุณจะรักษาพ่อของฉันแล้ว แต่ถ้าคุณไม่ต้องการรับผิดชอบชางจิน ก็อย่าตำหนิฉันที่หยาบคายกับคุณ”
เมื่อเห็นพ่อของเธอโกรธ สวีชางจินจึงพูดอย่างรวดเร็วว่า “พ่อ ไม่ใช่ความผิดของเยี่ยชิว หนูจูบเขาด้วยความเต็มใจ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ สวีจื้อหมิงก็โกรธจัดและดุสวีชางจินว่า “เจ้าเด็กโง่!”
เหตุผลที่สวีจื้อหมิงบังคับให้เยี่ยชิวรับผิดชอบสวีชางจินก็คือการใช้โอกาสนี้ ทำให้เยี่ยชิวเป็นลูกเขยของเขา