บทที่ 869 หนอนพิษกู่

บูม!

ม่านตาซูเสี่ยวเสี่ยวหดตัวลง

วินาทีต่อมา ความไร้เดียงสาบนใบหน้าของเธอก็หายไป แทนที่ด้วยสีหน้าขี้เล่นขณะที่เธอถามเยี่ยชิวว่า “คุณเริ่มสงสัยฉันตั้งแต่เมื่อไหร่”

สุดท้ายก็ยอมรับมัน?

เยี่ยชิวปล่อยคอของซูเสี่ยวเสี่ยวแล้วพูดว่า “ฉันสงสัยคุณตั้งแต่วันแรก ที่คุณมาเรียนภาควิชาการแพทย์แผนจีน”

“ขณะนั้นแผนกนี้ใกล้จะปิดตัวลง โดยมีผลการปฏิบัติงานต่ำที่สุดในบรรดาแผนกทั้งหมดในโรงพยาบาล การทำงานที่นี่ไม่มีโอกาสในอนาคต และคุณเป็นบัณฑิตที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงจากมหาวิทยาลัยการแพทย์ ฝึกงานที่ปักกิ่งด้วยโรงพยาบาลสหพันธ์ ตาหน้าก็สวย ทำไมคุณถึงเลือกมาภาควิชาการแพทย์แผนจีนล่ะ?”

“ในสถานการณ์นี้ มีความเป็นไปได้เพียงสามประการ ประการแรก คุณมีความสัมพันธ์พิเศษกับเจียงโจว ประการที่สอง คุณมาที่โรงพยาบาลเจียงโจวโดยมีจุดประสงค์ และประการที่สาม คุณมันบ้าไปแล้ว”

เยี่ยชิวกล่าวว่า “ฉันสังเกตคุณมาระยะหนึ่งแล้ว และจิตใจของคุณก็ปกติดี”

“คุณไม่เคยอาศัยอยู่ในเจียงโจวมาก่อน ไม่มีความรู้สึกพิเศษต่อมัน”

“ดังนั้นจึงสรุปได้เพียงว่า คุณมาทำงานที่โรงพยาบาลเจียงโจวโดยมีจุดประสงค์”

“ตั้งแต่มาเรียนภาควิชาการแพทย์แผนจีน แม้ว่าคุณจะแสร้งทำเป็นไร้เดียงสาและน่ารักอยู่เสมอ แต่คุณกลับใช้ความได้เปรียบด้านรูปลักษณ์ของคุณจงใจเข้าใกล้ฉัน แม้จะหลอกฉันด้วยซ้ำ”

“เพราะฉะนั้น ฉันยิ่งสงสัยในตัวคุณมากขึ้น”

“แต่สิ่งที่ทำให้ฉันคิดว่าคุณสงสัยจริงๆ คือตอนที่เราไปหมู่บ้านโม่กั้น”

“เกอต้าจ้วงถูกงูกัดสองครั้ง และระหว่างทางกลับ ฉันก็ถูกโจมตีอีกครั้ง ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับคุณ”

ซูเสี่ยวเสี่ยวยิ้มและพูดว่า “นี่เป็นเพียงข้อสงสัยของคุณ ไม่มีหลักฐานใดที่พิสูจน์ได้ว่าฉันมาจากลัทธิแม่มด”

เยี่ยชิวเยาะเย้ย “ฉันมีตัวตนอื่นและฉันเชื่อว่าคุณควรรู้ ฉันมาจากวังซาตาน”

“เมื่อเรากลับจากหมู่บ้านโม่กั้น ฉันให้คนจากวังซาตาน สอบสวนคุณและมือสังหารที่โจมตีฉัน”

“มือสังหารเหล่านั้นมาจากลัทธิแม่มด”

“และคุณ แม้ว่าคุณจะปลอมแปลงตัวตนของคุณอย่างไร้ที่ติ แต่ผู้คนจากวังซาตานก็พบเบาะแสบางอย่างในที่สุด คุณมาจากดินแดนแม้ว”

“ผู้คนจากวังซาตานก็พบว่า ปราชญ์หญิงของลัทธิแม่มด ไม่ได้ปรากฏตัวมาระยะหนึ่งแล้ว”

“ในเวลานั้น ฉันสงสัยว่าคุณเป็นปราชญ์หญิงของลัทธิแม่มด”

“ยิ่งกว่านั้น ก่อนที่คุณจะมา ฉันได้กำจัดสาขาเจียงโจวของลัทธิแม่มด และแทนที่ราชามังกรให้เป็นผู้นำของเจียงโจว ฉันเดาว่าจุดประสงค์ของคุณในการมาที่เจียงโจว คือการฆ่าฉัน”

เห้อ!

ซูเสี่ยวเสี่ยวถอนหายใจกล่าวว่า “ฉันคิดว่า ฉันสามารถหลอกลวงทุกคนได้ แต่ฉันไม่ได้คาดหวังให้คุณจับฉันได้”

“ใช่แล้ว ฉันเป็นปราชญ์หญิงของลัทธิแม่มดจริงๆ”

“หลังจากใช้เวลาร่วมกันนี้ พูดตามตรงนะเยี่ยชิว ฉันชื่นชมคุณ คุณเป็นคนชอบธรรม มีทักษะด้านการแพทย์ และมีพรสวรรค์ที่หายาก”

“เข้าร่วมลัทธิแม่มดไหม?”

“ตราบใดที่คุณเข้าร่วมลัทธิแม่มด ฉันสามารถมอบตัวเองให้กับคุณได้ และแม้กระทั่งให้อภัยการกระทำในอดีตของคุณในการฆ่าผู้คนจำนวนมากจากลัทธิแม่มด”

เยี่ยชิวรู้สึกขบขัน “ซูเสี่ยวเสี่ยว ถึงขนาดนี้แล้ว คุณยังคงพยายามชักชวนให้ฉันเข้าร่วมลัทธิแม่มดอีก คุณเสียสติไปแล้วเหรอ?”

“ฉันไม่เคยเปิดเผยคุณ เพราะฉันคิดว่าคุณก็มีพรสวรรค์เช่นกัน ทักษะทางการแพทย์ของคุณดีมาก และคุณได้ช่วยชีวิตผู้ป่วยไว้มากมาย คนเช่นคุณไม่ควรทำให้ตัวเองมัวหมองด้วยการคบหากับคนร้ายที่น่ารังเกียจอย่างลัทธิแม่มด”

“ตอนนี้ฉันอยากให้คุณเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับสำนักงานใหญ่ของลัทธิแม่มดอย่างละเอียด ตราบใดที่คุณกลับใจ ฉันสามารถให้อภัยอดีตได้”

ซูเสี่ยวเสี่ยวยิ้มและพูดว่า “ถ้าฉันไม่บอกคุณล่ะ?”

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็มีทางเดียวคือตาย” เยี่ยชิวแสดงออกถึงเจตนาฆ่าอย่างเย็นชา

“อะไรนะ คุณอยากจะฆ่าฉันจริงๆเหรอ?” ซูเสี่ยวเสี่ยวยืดหน้าอกของเธอขึ้นและพูดอย่างเย้ายวนว่า “ฉันน่ารักมาก คุณทนที่จะฆ่าฉันได้เหรอ?”

“ตราบใดที่คุณเข้าร่วมลัทธิแม่มด ฉันสามารถให้บริการคุณได้”

“เยี่ยชิว ลองคิดดูสิ..….”

“หุบปาก!” เยี่ยชิวตะโกนอย่างแรง “ซูเสี่ยวเสี่ยว บอกฉันเกี่ยวกับสำนักงานใหญ่ของลัทธิแม่มดเดี๋ยวนี้ ทันที!”

ทันใดนั้น ซูเสี่ยวเสี่ยวก็มีสีหน้าสมเพช โน้มตัวเข้าไปใกล้เยี่ยชิวและพูดเบาๆ ว่า “อย่าใจร้ายกับฉัน ฉันกลัว..."…”