ตอนที่ 903
บทที่ 905 หาเรื่อง
October 21, 2026
เสียงตะโกนอย่างกะทันหันขัดจังหวะการสนทนาของคนในห้อง
ดวงตาที่สวยงามของเฉาชิงเฉิงเต็มไปด้วยความเย็นชา ขณะที่เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ใครส่งเสียงดังข้างนอก?”
“เป็นเพื่อนเก่า” เยี่ยชิวยิ้มแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้อง
ตามมาด้วยเฉาชิงเฉิงและคนอื่นๆ อย่างใกล้ชิด
ขณะที่พวกเขาก้าวออกไปข้างนอก พวกเขาเห็นสาวกหลงเหมินกว่าร้อยคนล้อมรอบนักบวชลัทธิเต๋าผู้เฒ่าคนหนึ่ง
ลัทธิเต๋าผู้เฒ่าสวมชุดคลุมของลัทธิเต๋า ถือไม้ตี เผยให้เห็นอากาศแห่งความสง่างามอันเป็นอมตะ
“อมตะชางเหม่ย?”
เฉาชิงเฉิงตกตะลึง
อมตะชางเหม่ยชี้ไปที่เยี่ยชิวและตะโกนเสียงดังว่า “เจ้าเด็กเหลือขอ มานี่หน่อย”
เยี่ยชิวโบกมือส่งสัญญาณให้เหล่าสาวกหลงเหมินแยกย้ายกันไป แล้วถามอย่างฉุนเฉียวว่า “เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ตะโกนและก่อให้เกิดความวุ่นวายที่นี่?”
อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “วันนี้ฉันมาที่นี่เพื่อจัดการกับคุณ”
“จัดการกับฉันเหรอ?” เยี่ยชิวดูเหมือนจะพบว่านี่เป็นเรื่องตลกที่สนุกที่สุดในโลก เขาหัวเราะเยาะ “แค่คนเดียวเหรอ?”
“คุณหมายความว่าไง? ดูถูกฉันเหรอ? วันนี้ฉันจะแสดงให้คุณดูว่า ทำไมดอกไม้ถึงมีสีแดงขนาดนี้!” อมตะชางเหม่ยกวักมือเรียกเยี่ยชิว ตะโกนว่า “มานี่ ให้ฉันทุบตีคุณ”
เยี่ยชิวเดินไปหาอมตะชางเหม่ย ยิ้มขณะที่เขาพูดว่า “ผู้เฒ่า อย่าเย่อหยิ่งนัก วันนี้ ไม่แน่ใจว่าใครจะทุบตีใคร”
“เจ้าเด็กสารเลว อย่าเย่อหยิ่ง! หลายอย่างสามารถเปลี่ยนแปลงได้ภายในสามวัน การฝึกฝนของฉันทะลุทะลวงไปแล้ว” อมตะชางเหม่ยอวดว่า “ฉันแข็งแกร่งขึ้นแล้ว”
โอ้?
เยี่ยชิวประเมินอมตะชางเหม่ยอย่างรอบคอบ และค่อนข้างประหลาดใจ ในช่วงเวลาสั้นๆ การฝึกฝนของชายชราคนนี้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
แต่เยี่ยชิวไม่กลัว
เมื่อเยี่ยชิวอยู่ห่างจากอมตะชางเหม่ยสามเมตร เขาก็หยุดและพูดว่า “ผู้เฒ่า หากคุณต้องการทุบตีฉัน มาเลย!”
“เห็นคุณแก่แล้ว ฉันจะไม่เอาเปรียบเธอ ฉันจะใช้มือข้างเดียวเท่านั้น”
ด้วยเหตุนี้ เยี่ยชิวจึงวางมือซ้ายไว้ด้านหลัง
เมื่อเห็นสิ่งนี้ อมตะชางเหม่ยก็ดูถูกเหยียดหยามอย่างมากและพูดด้วยความโกรธว่า “ใช้มือเดียวเหรอ เจ้าเด็กเหลือขอ คุณกล้าดูถูกฉัน?”
เยี่ยชิวหัวเราะ “ถูกต้อง ฉันดูถูกคุณ คุณต้องการต่อสู้กับฉัน งั้นมาเลย!”
อมตะชางเหม่ยเยาะเย้ย “ในเมื่อคุณต้องการมัน อย่าตำหนิฉัน ตอนนี้ ฉันจะแสดงให้คุณเห็นความแข็งแกร่งของฉัน”
บูม!
ขณะที่อมตะชางเหม่ยพูดเสร็จ รัศมีของความเชี่ยวชาญที่ไม่มีใครเทียบได้เล็ดลอดออกมาจากร่างกายของเขา และในเวลาเดียวกัน พลังชี่แท้ทั้งสองก็ปรากฏขึ้นข้างหลังเขา
“แข็งแกร่งมาก!” ชิงหลงอุทานออกมา
เฉาชิงเฉิงรู้สึกประหลาดใจเช่นกัน “ฉันไม่ได้คาดหวังว่าอมตะชางเหม่ยจะฝึกฝนพลังชี่แท้ทั้งสองได้จริงๆ น่าประทับใจ!"”
มีเพียงฉีหลินเท่านั้นที่กลอกตา และมองดูอมตะชางเหม่ยด้วยสีหน้าสมเพช คิดกับตัวเองว่า “เจ้าเฒ่าไม่กลัวความตายจริงๆ แม้แต่เยี่ยชิวพึ่งจัดการเทพแม่มดที่มีพลังชี่แท้ทั้งสิบ ไม่ได้ทำให้คุณกลัวใช่ไหม?”
อมตะชางเหม่ยพูดอย่างไม่มั่นใจกับเยี่ยชิวว่า “เจ้าหนู ตอนนี้คุณรู้ไหมว่าฉันแข็งแกร่งแค่ไหน?”
“ฉันจะบอกคุณว่า ฉันได้ฝึกฝนพลังชี่แท้ทั้งสองแล้ว"
“ตอนนี้ แม้ว่าเซียวจิ่วจะยืนอยู่ตรงหน้า ฉันก็สามารถตบเขาให้ตายได้ด้วยฝ่ามือเดียว”
“เป็นไงบ้าง ตอนนี้กลัวหรือยัง?”
“จริงๆ แล้ว คุณไม่เลวร้ายเกินไปสำหรับฉัน ดังนั้นฉันจะไม่ทำให้สิ่งที่ยากสำหรับคุณ ตราบใดที่คุณเสิร์ฟไวน์และอาหารดีๆ ให้ฉัน ฉันจะไม่ทุบตีคุณ……”
“อย่า!” เยี่ยชิวขัดจังหวะอมตะชางเหม่ยและพูดว่า “ถ้าคุณไม่เอาชนะฉันในวันนี้ คุณจะไม่มีโอกาสเอาชนะฉันในอนาคต”
“คุณรู้ไหมว่า ความเร็วในการฝึกฝนของฉันก็ไม่ได้ช้าเช่นกัน จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าในบางครั้งการฝึกฝนของฉันตรงกับของคุณ?”
“มีสุภาษิตที่ว่าโอกาสมาเพียงครั้งเดียว ฉันแนะนำให้คุณคว้าโอกาสนี้ไว้ เอาล่ะ ตีฉันเลย!”
เมื่อเยี่ยชิวพูดเสร็จ ก็กวักมือเรียกไปยังอมตะชางเหม่ยซึ่งเต็มไปด้วยความเร้าใจ
“ฉันไม่เข้าใจคุณจริงๆ เจ้าหนู คุณก็รู้ดีว่าคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน แต่คุณยังอยากถูกทุบตี คุณต้องการอะไร?”
อมตะชางเหม่ยดูทำอะไรไม่ถูกมากและพูดว่า “เมื่อคุณผลักมันมาไกลขนาดนี้ ถ้าฉันไม่ทุบตีคุณ นั่นจะไม่ยุติธรรมต่อคุณ?”