ตอนที่ 909
บทที่ 911 เยี่ยชิว VS หลงซื่อ
October 21, 2026
“หน้าผากของหลงซื่อโป่งด้วยเส้นเลือด ดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปเจตนาฆ่า
เยี่ยชิวฆ่าหลงชีและหลงปาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาโกรธมาก
“ฉันจะไม่พัก จนกว่าฉันจะฆ่าคุณในวันนี้”
หลงซื่อระบายแรงกดดันมหาศาล ราวกับว่าเขาประสานกับสวรรค์และโลกได้อย่างสมบูรณ์แบบ โดยไม่มีข้อบกพร่องใดๆ
ผู้เชี่ยวชาญที่ไม่มีใครเทียบได้!
เยี่ยชิวหรี่ตา
เขาตระหนักว่าทักษะของหลงซื่อนั้นเหนือกว่าหลงชีและหลงปามาก
“ตายซะ!”
ด้วยเสียงตะโกนดัง หลงซื่อก้าวไปข้างหน้า เข้าถึงเยี่ยชิวทันทีและขว้างหมัด
“ปัง!”
เยี่ยชิวยังขว้างหมัดเข้าปะทะกับหมัดของหลงซื่ออย่างดุเดือด
ทันใดนั้น มันเหมือนกับการปะทะกันของโลหะ มีประกายไฟพุ่งออกมาจากหมัดทั้งสองของพวกเขา
ทุกคนที่อยู่ในปัจจุบันต่างก็ตกใจ
“ทรงพลังมาก!”
“พวกเขาเป็นเหมือนผู้เชี่ยวชาญที่ไม่มีใครเทียบได้ที่ก้าวออกมาจากนวนิยายศิลปะการต่อสู้”
“ไม่น่าแปลกใจที่ไท้เจี่ยนจะส่งต่อตำแหน่งผู้นำสำนักให้กับเยี่ยชิว แม้ว่าเขาจะยังเด็ก แต่ทักษะก็ยังเป็นอันดับต้นๆ ของโลกอย่างแน่นอน”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์กลับมาที่ที่นั่ง ดวงตาเป็นประกายขณะที่เขาพูดว่า “อมิตาพุทธ! ทักษะของโยมเยี่ยพัฒนาขึ้นอีกครั้ง”
ถังเฟยกระซิบ “ฉันสงสัยว่า เยี่ยชิวสามารถเอาชนะหลงซื่อได้หรือไม่?”
ข้างๆ
เทพทหารจับแขนของรถเข็น เส้นเลือดนูนออกมาราวกับเสือที่ตื่นจากการหลับใหล ดวงตายังคงจับจ้องไปที่เยี่ยชิวและหลงซื่อ แต่หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็ผ่อนคลาย และสายตาก็ขุ่นมัว
“บูม!”
หลังจากการแลกเปลี่ยนหมัดกัน การปะทะกันอีกครั้งก็ดังขึ้นขณะที่ทั้งสองชกต่อยกัน
หลงซื่อสั่นสะเทือน เขาไม่คาดคิดว่าเยี่ยชิวจะสกัดกั้นหมัดสองครั้งติดต่อกัน
เมื่อพิจารณาถึงความแตกต่างด้านอายุที่สำคัญระหว่างพวกเขา
เยี่ยชิวอายุเพียงยี่สิบกว่าปี มีความกล้าหาญในการต่อสู้ จะไม่ทำให้หลงซื่อประหลาดใจได้อย่างไร?
เด็กคนนี้จะน่ากลัวขนาดนี้ได้ยังไง?
หลงซื่อสับสนอย่างมาก
สำหรับเยี่ยชิว สีหน้ายังคงสงบ เขาได้วัดความแข็งแกร่งของ หลงซื่ออย่างคร่าวๆ ตอนนี้ต้องรู้ว่า ชายชรานี้ฝึกพลังงานชี่แท้ที่เท่าไหร่
แน่นอนว่า ไม่ว่าพลังชี่แท้ของหลงซื่อจะฝึกฝนมากี่ชั้นก็ตาม เยี่ยชิวก็ยังคงโค่นเขาลง
วันนี้เป็นงานศพของเฉายวน เขาจะไม่อนุญาตให้ใครก่อความวุ่นวายที่หอรำลึก ยิ่งไปกว่านั้น มันเป็นโอกาสที่จะสร้างอำนาจของเขาด้วยการเอาชนะใครบางคนจากเมืองต้องห้าม
เยี่ยชิวกล่าวว่า “ผู้เฒ่า หยุดซ่อนความสามารถได้แล้ว นำวิธีการที่แข็งแกร่งที่สุดของคุณออกมา ไม่เช่นนั้นคุณจะถูกฉันจัดการในไม่ช้า”
หลงซื่อตะคอกอย่างเย็นชา “เจ้าหนู อย่าเย่อหยิ่งนัก ต่อหน้าฉัน คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะเกรงใจ”
เยี่ยชิวเหน็บแนม “ผู้คนจากเมืองต้องห้าม ไม่เพียงแต่จะแก่แล้ว แต่ปากดีอีกด้วย นอกเหนือจากการโอ้อวดที่ว่างเปล่าแล้ว พวกคุณยังมีอะไรอีกอีก? กลุ่มวัตถุโบราณที่ไร้ประโยชน์!”
“วัตถุโบราณที่ไร้ประโยชน์?”
คำเหล่านั้นเป็นเหมือนฟิวส์ที่ระเบิดหลงซื่อได้อย่างสมบูรณ์
“กล้าเรียกฉันว่าวัตถุโบราณ คุณกำลังร้องขอความตายสินะ”
หลงซื่อคำรามและโจมตีอีกครั้ง
ทั้งสองอยู่ในความขัดแย้ง
เยี่ยชิวยึดพื้นที่ของเขากับหลงซื่อ ร่างของเขาพุ่งราวกับสายฟ้าในขณะที่ปะทะกับหลงซื่ออย่างดุเดือด
หลงซื่อก็เร็วอย่างเหลือเชื่อเช่นกัน ทั้งสองต่อสู้ไปมา การต่อสู้เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
แขกที่รับชมต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ
แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างไกลกัน แต่การต่อสู้ก็ดุเดือดมากจนผู้ชมที่ขี้อายบางคนล้มลงในที่นั่งแล้ว
“หวด!”
ทันใดนั้น หลงซื่อก็คว้ามีดจากลูกศิษย์ของหลงเหมิน และเหวี่ยงมันไปที่เยี่ยชิว
ใบมีดเปล่งแสงเย็นอันน่าสะพรึงกลัว
เยี่ยชิวไม่เกรงกลัว ตอบโต้ด้วยหมัดของเขาโดยตรง