ตอนที่ 916
บทที่ 918 เบาะแสของยาอายุวัฒนะพันปี
October 21, 2026
เพื่อนประสบอุบัติเหตุ?
เยี่ยชิวตื่นตระหนกและถามอย่างรวดเร็วว่า “ช่วยบอกฉันที เพื่อนของฉันคนไหนที่เกิดอุบัติเหตุ?”
เจ้าหน้าที่ตอบว่า “ฉันไม่รู้ชื่อของเขา ถามยังไงเขาก็ไม่พูด”
อืม?
เยี่ยชิวสับสนและถามอีกครั้งว่า “เขามีลักษณะอย่างไร?”
เจ้าหน้าที่ตอบว่า “เขาเป็นลัทธิเต๋าเก่า”
ไอ้เฒ่านั่นน่ะเหรอ?
เขามาที่เจียงโจวเร็วขนาดนี้เหรอ?
เยี่ยชิวรู้สึกโกรธเคืองทันทีและพูดว่า “ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้จักลัทธิเต๋าเลย ไม่ต้องพูดถึงว่ามีเพื่อนลัทธิเต๋าไหม คุณอาจกดหมายเลขผิด”
หลังจากนั้น เยี่ยชิวก็วางสายโทรศัพท์
เขาเดาว่า คนพาลเฒ่าต้องถูกจับได้อีกครั้งในสถานที่ที่ไม่น่าเชื่อถือ โชคร้ายอะไรเช่นนี้!
เยี่ยชิวออกจากห้องนอน พบว่าไป๋ปิงได้เชิญซูเสี่ยวเสี่ยวและซูลั่วยิงไปที่ห้องนั่งเล่นแล้ว นั่งอยู่ที่โต๊ะรับประทานอาหาร
เฉียนจิ้งหลานออกมาจากห้องครัวพร้อมจานในมือ ยิ้มแล้วพูดว่า “ชิวเอ๋อร์ นั่งลงและทานอาหาร”
เยี่ยชิวรู้สึกหิวมาก จึงนั่งลง และทุกคนก็รวมตัวกันรอบโต๊ะเพื่อรับประทานอาหาร
ไป๋ปิงละทิ้งความสันโดษและรับบทบาทเป็นพนักงานต้อนรับที่มีน้ำใจ คอยเสิร์ฟอาหารให้กับซูลั่วยิงและซูเสี่ยวเสี่ยวอยู่ตลอดเวลา ทำให้ผู้หญิงทั้งสองรู้สึกเขินอายมาก
ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา
โทรศัพท์ของเยี่ยชิวก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เมื่อเห็นว่าเป็นหมายเลขเดียวกันจากสถานีตำรวจเขาก็วางสายไปทันที
“นั่นใครโทรมา ทำไมไม่รับสาย” ไป๋ปิงถาม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย เกือบจะถามเยี่ยชิวว่าเขามีผู้หญิงคนอื่นอยู่ข้างนอกหรือเปล่า
เยี่ยชิวตอบว่า “นั่นคือสถานีตำรวจ ชางเหม่ย ผู้เฒ่าคนนั้นถูกจับแล้ว”
ไป๋ปิงดูสับสนและถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “ฉันไม่ได้ถามถึงข้อมูลเฉพาะเจาะจง แต่มันไม่ใช่สถานการณ์ที่ดีอย่างแน่นอน ฉันไม่รู้สึกอยากยุ่งกับมัน”
“ชิวเอ๋อร์ ถ้าลูกคิดผิดละ” เฉียนจิ้งหลานวางตะเกียบของเธอแล้วพูดว่า “อมตะชางเหม่ยเป็นนักลัทธิเต๋าที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงและเขาเป็นเพื่อนของลูก ตอนนี้เขากำลังประสบปัญหา ลูกจะไม่ช่วยเขาเลยเหรอ?”
“ในฐานะผู้ชาย ลูกต้องซื่อสัตย์ต่อเพื่อน”
“หลังอาหารเย็น ลูกควรไปที่สถานีตำรวจเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าไม่ใช่เรื่องใหญ่ก็พาอมตะชางเหม่ยออกมา”
เยี่ยชิวไม่กล้าฝ่าฝืนคำพูดของเฉียนจิ้งหลาน ดังนั้นเขาจึงตอบได้เพียงว่า “ผมจะคิดเรื่องนี้หลังจากกินเสร็จแล้ว”
บี๊บ บี๊บ บี๊บ
โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้จากสถานีตำรวจ
“รับเถอะและดูว่าเกิดอะไรขึ้น” ไป๋ปิงกล่าว
เยี่ยชิวไม่ต้องการตอบ แต่เมื่อเห็นเฉียนจิ้งหลานมองเขา เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกดปุ่มตอบรับ ก่อนที่เขาจะถามเกี่ยวกับสถานการณ์นั้น เสียงของอมตะชางเหม่ยก็ดังเข้ามาทางโทรศัพท์ว่า “เจ้าหนู ฉันเกือบตายสองสามครั้งเพื่อช่วยคุณ และตอนนี้ฉันเดือดร้อน คุณก็ไม่ต้องกังวลใจด้วยซ้ำ คุณยังอ้างว่าไม่รู้จักฉันด้วย คุณเป็นคนแบบไหน?”
“ฉันคิดว่าคุณเป็นหมาป่าตาขาวเนรคุณ”
“คุณไม่รู้สึกผิดเลยเหรอ?”
เยี่ยชิวโต้กลับทันที “ถ้าคุณกล้าดูถูกฉันอีกครั้ง ฉันจะทำให้คุณต้องติดคุกตลอดชีวิต?”
เมื่อได้ยินคำตอบที่โกรธเกรี้ยวของเยี่ยชิว อมตะชางเหม่ยก็พูดอย่างรวดเร็วด้วยรอยยิ้มว่า “อย่าโกรธเลย ฉันแค่ระบายออกมาก่อนหน้านี้ อย่าเก็บไปใส่ใจ”
“คุณเป็นคนเก่ง อย่าเถียงฉัน รีบมาที่สถานีตำรวจเพื่อพาฉันออกไป”
“โอ้ และฉันก็นำยันต์ดาบติดตัวมาด้วย”
เยี่ยชิวสั่นสะเทือน เขาสนใจยันต์ดาบนี้มากจริงๆ แต่ความคิดที่ว่า หนึ่งอันมีราคาร้อยล้านทำให้เขาสะดุ้ง เขาตัดสินใจใช้โอกาสนี้เจรจากับอมตะชางเหม่ย
“ฉันได้ปรับปรุงการฝึกฝนของฉันอย่างมากเมื่อเร็วๆ นี้ และยันต์ดาบไม่ได้มีประโยชน์กับฉันมากนัก” เยี่ยชิวกล่าว
เชื่อก็บ้าแล้ว!
แม้ว่าการฝึกฝนของคุณจะเติบโตขึ้น แต่ยันต์ดาบก็ไม่น่ากลัว?
คุณแค่พยายามหลีกเลี่ยงการจ่ายเงินเหรอ?”
อมตะชางเหม่ยสังเกตเห็นความตั้งใจของเยี่ยชิวและสาปแช่งในใจ “รีบพาฉันออกจากสถานีตำรวจ แล้วเราจะคุยเรื่องยันต์ดาบทีหลัง”
“เราอาจจะหารือเรื่องนี้กันตอนนี้ ดังนั้นคุณจะไม่กลับออกมาในภายหลัง” เยี่ยชิวกล่าว
“คุณไม่มีความไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างผู้คนแม้แต่น้อยเลยเหรอ?” อมตะชางเหม่ยไม่พอใจอย่างมาก “ในสายตาของคุณ ฉันเป็นแค่คนไม่ซื่อสัตย์หรือเปล่า?”