ตอนที่ 952
บทที่ 954 ทำลายค่ายกล
October 21, 2026
เยี่ยชิวไม่เคยเห็นอมตะชางเหม่ยหวาดกลัวขนาดนี้มาก่อนและถามว่า “คุณเข้าใจอะไรบางอย่างบ้างไหม?”
อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “ฉันจำค่ายกลนี้ได้ มันถูกบันทึกไว้ในตำราโบราณของภูเขาหลงหู่ และฉันก็พึ่งนึกออก”
“ค่ายกลนี้เรียกว่าค่ายกลสังหารสวรรค์”
“ตามตำราโบราณของภูเขาหลงหู่ ค่ายกลสังหารสวรรค์นั้นทำลายไม่ได้และยากที่จะทำลาย ทำให้เป็นหนึ่งในค่ายกลสังหารที่ไม่มีใครเทียบได้ในสมัยโบราณและสมัยใหม่”
สุดยอดค่ายกลสังหาร!
เมื่อเยี่ยชิวได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาก็ตกใจ แต่สิ่งที่อมตะชางเหม่ยพูดต่อไปทำให้เขาประหลาดใจมากยิ่งขึ้น
“ค่ายกลสังหารสวรรค์คืออะไร? ตามชื่อหมายถึง ค่ายกลนี้สามารถควบคุมพลังแห่งสวรรค์ได้”
“แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงตำนานและอาจเกินจริง แต่เมื่อติดอยู่ในค่ายกลสังหารสวรรค์ เราจะต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีที่หลากหลายของลม ฝน สายฟ้า”
“ยิ่งกว่านั้น ค่ายกลสังหารสวรรค์นั้นทำลายยากมาก และเสาเหล็กที่อยู่ตรงหน้าเราก็ทำจากเหล็กลับ มันแข็งแกร่งมาก”
“เจ้าหนู คราวนี้เราแย่แล้ว”
ขณะที่อมตะชางเหม่ยพูด จู่ๆ เขาก็ตบหน้าตัวเองและสาปแช่ง “ฉันมันงี่เง่า ฉันไม่ควรพาคุณมาที่นี่”
“เจ้าหนู ฉันขอโทษ”
“ฉันสร้างปัญหาให้คุณ!”
แม้ว่าเยี่ยชิวจะรู้ว่าสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาอันตรายอย่างยิ่ง แต่เขาก็ยังค่อนข้างสงบ
ท้ายที่สุดแล้ว เขาเคยประสบวิกฤติความเป็นความตายมาหลายครั้ง แต่ละครั้งก็สั่นคลอนเมื่อใกล้จะตาย
“ผู้อาวุโส มาถึงขนาดนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องตำหนิตัวเอง”
“นอกจากนี้ แม้ว่าเราจะตายที่นี่จริงๆ ฉันก็จะไม่ตำหนิคุณ”
“เนื่องจากตำราโบราณของภูเขาหลงหู่ได้บันทึกค่ายกลการสังหารสวรรค์ กล่าวถึงวิธีทำลายค่ายกลนี้หรือไม่?”
อมตะชางเหม่ยถอนหายใจ “มีทางเดียวเท่านั้นที่จะทำลายค่ายกลนั้นได้ ใช้กำลังดุร้าย!”
กำลังดุร้าย?
เยี่ยชิวเข้าใจทันทีและถาม “คุณกำลังบอกว่าเราสามารถทำลายค่ายกลหลัก โดยการใช้กำลังเท่านั้น?”
“ถูกต้อง” อมตะชางเหม่ยกล่าว “ด้วยเสาเหล็กสี่สิบเก้าต้น เราจำเป็นต้องทำลายเพียงเสาเดียวเท่านั้น และค่ายกลหลักก็จะพังทลายลง”
“ไม่เช่นนั้น เราไม่เพียงจะถูกโจมตีด้วยลม ฝน สายฟ้าเท่านั้น แต่เรายังจะถูกกักขังจนตายอีกด้วย”
“หลังจากตาย ค่ายกลจะสลายไปเอง”
เยี่ยชิวขมวดคิ้ว ในความเข้าใจของเขา สำหรับค่ายกลปกติ ตราบใดที่พบตาค่ายกลนั้น มันก็อาจแตกหักได้
“ผู้อาวุโส ค่ายกลนี้ไม่มีตาค่ายกลใช่ไหม?” เยี่ยชิวถาม
“มี” อมตะชางเหม่ยกล่าว “เสาเหล็กทั้งสี่สิบเก้าต้นเป็นตาค่ายกล ดังนั้นการทำลายเพียงอันเดียวก็เพียงพอแล้ว”
เวร!
เยี่ยชิวต้องการสาปแช่งออกมาดังๆ
อมตะชางเหม่ยกล่าวต่อว่า “สำหรับตอนนี้ วิธีเดียวคือทำลายเสาเหล็กอันใดอันหนึ่ง”
เยี่ยชิวพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “ฉันพยายามแล้ว แต่เสาเหล็กนั้นทำลายไม่ได้ ฉันไม่สามารถทำลายพวกมันได้”
ฮัฟ
ทันใดนั้น จู่ๆ ลมหนาวแปลกๆ ก็ปรากฏขึ้นในแนวก่อตัว และอุณหภูมิดูเหมือนจะลดลงเหลือติดลบองศาในทันที
ความเย็นเข้าสู่ร่างกาย
“อืออือ”
แม้เยี่ยชิวจะฝึกฝนมาอย่างดี ก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น
อมตะชางเหม่ยตัวสั่นไปหมด กอดตัวเองและสั่นไม่หยุด
โชคดีที่พวกเขามีการฝึกฝน และการฝึกฝนของพวกเขาก็ไม่อ่อนแอ ถ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูง คงแข็งตายแน่
“เจ้าหนู คุณเห็นแล้วใช่ไหม? นี่คือพลังของค่ายกลสังหารสวรรค์……”
คำพูดของอมตะชางเหม่ยถูกตัดออก เมื่อเม็ดฝนเริ่มตกลงมา
แปะแปะแปะ
เม็ดฝนก็หนาแน่น
อมตะชางเหม่ยหมุนเวียนพลังงานชี่แท้ของเขาทันที เพื่อปกป้องตัวเอง แต่เมื่อหยาดฝนตกลงมาบนเขา แม้ว่าพวกมันจะไม่ได้แทงทะลุผิวหนัง แต่ก็ยังทำให้เขาเจ็บปวด
เยี่ยชิวค่อนข้างตกใจ เม็ดฝนเหล่านี้คมราวกับมีด
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเยี่ยชิวนั้นผิดปกติ และเม็ดฝนเหล่านี้ไม่สามารถทำร้ายเขาได้
“ผู้อาวุโส เรามาหาทางที่จะทำลายค่ายกลนี้กัน มีเพียงการทำลายค่ายกลนี้เท่านั้นที่เราจะปลอดภัย” เยี่ยชิวกล่าว