ตอนที่ 951
บทที่ 953 ยอดค่ายกลสังหาร
October 21, 2026
“เอาเธอ!”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ใบหน้าของเยี่ยชิวก็เข้มขรึมทันที
“เจ้าหนู คุณคิดว่านอกจากยาอายุวัฒนะพันปีแล้ว มีเพียงร่างกายเก้าหยางเท่านั้นที่สามารถรักษาซูลั่วยิงได้?”
“ไม่สิ จริงๆ แล้วคุณสามารถรักษาเธอได้”
“แม้ว่าคุณจะไม่ใช่ร่างเก้าหยาง แต่ร่างของคุณก็เหนือกว่านั้นมาก หากคุณไม่เชื่อฉัน ก็แค่ลองดู”
จะลองอะไรแบบนั้นได้ยังไง?
ถ้าเขาสามารถรักษาซูลั่วยิงได้ นั่นคงจะดีมาก แต่ถ้าเขาทำไม่ได้ล่ะ แล้วเขาจะไม่เพิ่มความทุกข์อีกหรือ?
“เจ้าหนู อย่าคิดว่าฉันล้อเล่น สิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริงทั้งหมด”
“เอาล่ะ ฉันพูดไปแล้วในสิ่งที่ฉันอยากจะพูด”
“เจ้าหนู ดูแลตัวเองด้วย!”
อมตะชางเหม่ยมองดูเยี่ยชิวอย่างลึกซึ้ง จากนั้นจึงหันหลังกลับและเดินไปยังเมืองทองคำอย่างเด็ดเดี่ยว
เยี่ยชิวเดินตามไปโดยไม่ลังเลใจ
“คุณตามฉันมาทำไม? ที่นี่อันตราย กลับไป!” อมตะชางเหม่ย กล่าวต่อว่า “ฉันแก่แล้ว แม้ว่าฉันจะตายที่นี่ก็ไม่มีอะไร คุณไม่จำเป็นต้องเสี่ยงอันตรายกับฉัน”
“คุณคิดว่าฉันทำสิ่งนี้เพื่อคุณหรือเปล่า? ผู้อาวุโส คุณค่อนข้างหลงตัวเอง” เยี่ยชิวกล่าว “ฉันแค่อยากจะเห็นว่าสมบัติอะไรอยู่ในเมืองทองคำ”
ตัวจริงของฉางเหม่ย: “……”
ชิง! ชิง! ชิง!
ดาบจักรพรรดิในมือของเยี่ยชิวยังคงส่งเสียงที่ดังและตัวสั่นราวกับว่ากำลังเผชิญกับบางสิ่งที่ทำให้กลัว
“เจ้าหนู กลับไปซะ!” อมตะชางเหม่ยแนะนำอีกครั้ง
“ตั้งแต่ฉันมาที่นี่ ถ้าไม่เห็นสมบัติ มันก็น่าเสียดาย? ฉันเป็นคนแน่วแน่ ฉันไม่ชอบความรู้สึกเสียดาย” เยี่ยชิวกล่าวพร้อมก้าวไปข้างหน้า
อมตะชางเหม่ยเฝ้าดูแผ่นหลังของเยี่ยชิวและรู้สึกสะเทือนใจ
เขารู้ว่าการกระทำของเยี่ยชิวทั้งหมดก็เพื่อเขา
เพื่อนคืออะไร?
เพื่อนคือคนที่รู้ถึงอันตราย แต่ก็ยังเลือกที่จะยืนเคียงข้างคุณ ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนก็ตาม
“เจ้าหนู ขอบคุณนะ” อมตะชางเหม่ยพูดในใจอย่างเงียบๆ จากนั้นก็เดินตามไป
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยเดินเคียงข้างกัน ทั้งคู่ตึงเครียด สายตากวาดสายตาไปรอบๆ อย่างไม่หยุดหย่อน
เหมือนเผชิญศัตรูตัวฉกาจ
“ดาบจักรพรรดิเตือนมาตลอด และอันตรายก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ทั้งสองคนยังไม่ได้สังเกตว่าอันตรายมาจากไหน?”
“เจ้าหนู สถานที่นี้ไม่ธรรมดา ระวังตัวด้วย”
“อืม”
ทั้งสองชะลอฝีเท้า
ระมัดระวัง
เดินต่อไป
สองร้อยเมตร
หนึ่งร้อยห้าสิบเมตร
หนึ่งร้อยเมตร
แปดสิบเมตร...…
ขณะที่พวกเขาเข้าใกล้เมืองทองคำ ทันใดนั้นพื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
“วิ่ง!”
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยรีบวิ่งไปที่เมืองทองคำด้วยความเร็วสูงสุด
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะไปถึงเมืองทองคำ เสาเหล็กขนาดใหญ่ก็ระเบิดออกมาจากพื้นดิน และตั้งอยู่ตรงหน้าพวกเขาทันที
เวลาเดียวกัน
เสาเหล็กยังคงโผล่ออกมาจากบริเวณโดยรอบ
ทั้งหมดสี่สิบเก้าต้น!
เสาเหล็กแต่ละต้นมีความหนาพอๆ กับอ่างล้างหน้า สูงประมาณสามสิบฟุต แกะสลักด้วยอักษรรูนลึกลับที่เปล่งรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวมาก ทำให้จิตวิญญาณของคนสั่นสะท้าน
โดยไม่ลังเล เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยยังคงพุ่งไปข้างหน้าต่อไป
ทันใดนั้นอักษรรูนบนเสาเหล็กสี่สิบเก้าเสาก็สว่างขึ้น ปล่อยแสงสีขาวออกมา
แสงสีขาวแต่ละดวง พันกันเหมือนเชือก ก่อตัวเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ที่ขังเยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยไว้ข้างใน
หวด!
เยี่ยชิวยกมือขึ้น ปล่อยปราณดาบโจมตีแสงสีขาวดวงหนึ่ง
ชิง!
ประกายไฟลอย
แต่แสงสีขาวยังคงไม่ได้รับอันตราย