ตอนที่ 988
บทที่ 990 เข้าใจแก่นแท้ไทเก๊ก
October 21, 2026
เยี่ยชิวฝึกซ้อมกับคู่มือวิชาชกมวยบนหินสีฟ้ามาระยะหนึ่งแล้ว แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจแก่นแท้
แม้ว่าคู่มือนี้ดูเหมือนจะมีเพียงท่าเดียว แต่ก็มีความลึกซึ้งและกว้างขวาง
ดังนั้น
เยี่ยชิวจึงนั่งขัดสมาธิ ดวงตาจับจ้องไปที่คู่มือวิชาและมุ่งความตั้งใจ
ค่อยๆ
เยี่ยชิวขมวดคิ้วทีละน้อย
เขาค้นพบอย่างน่าอัศจรรย์ว่าวิชาชกมวยที่ดูเรียบง่ายนี้ จริงๆ แล้วมีท่าต่างๆ มากมายนับไม่ถ้วน
เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ
ชั่วพริบตา
ผ่านไปสิบนาที
อย่างไรก็ตาม เยี่ยชิวยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่
ไม่ไกลนัก
ซั่งหลิงเจินเหรินกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าผู้นำเยี่ยจะประสบปัญหาบางอย่าง”
ชงซวีเต้าเหรินยิ้ม “ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นทักษะเทพที่สร้างขึ้นโดยอาจารย์จาง เราจะเข้าใจมันได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?”
ซั่งหลิงเจินเหรินถามอีกครั้งว่า “อาจารย์ คุณคิดว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าผู้นำเยี่ยจะเชี่ยวชาญวิชาชกมวยท่านี้?”
ก่อนที่ชงซวีเต้าเหรินจะพูดได้ ซั่งเจินกล่าวว่า “อาจารย์ใช้เวลาสามปีเต็มในการเรียนรู้ท่านี้ ฉันคิดว่าผู้นำเยี่ยจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามปีเพื่อที่จะเชี่ยวชาญมัน”
“ฉันไม่คิดอย่างนั้น” ซั่งหลิงเจินเหรินโต้กลับ “พรสวรรค์การต่อสู้ของผู้นำเยี่ยช่างน่ากลัวจริงๆ ฉันเชื่อว่าบางทีเขาอาจต้องใช้เวลาเพียงสองปีในการทำความเข้าใจท่านี้”
“อาจารย์ คุณคิดว่าอย่างไร?”
ชงซวีเต้าเหรินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “แม้ว่าผู้นำเยี่ยจะมีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม แต่การเรียนรู้ท่านี้ไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น”
“เห็นไหมว่า อาจารย์จางทุ่มเทความพยายามอย่างมากในการสร้างทักษะเทพนี้”
“ในความคิดของฉัน ผู้นำเยี่ยอาจต้องใช้เวลาหนึ่งหรือสองปีเพื่อที่จะเชี่ยวชาญการชกมวยท่านี้ แม้เขาจะมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเข้าใจมันภายในครึ่งปี……”
ก่อนที่จะพูดจบ
ซั่งหลิงเจินเหรินอุทานว่า “อาจารย์ ดูสิ ผู้นำเยี่ยกำลังจะเคลื่อนไหว!”
ชงซวีเต้าเหรินเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเยี่ยชิวยืนขึ้นจากพื้น และนั่งยองๆ คุกเข่าลง ทำท่าทางเหมือนม้า
จากนั้น
เยี่ยชิวก็ค่อยๆ ยกมือขึ้น พลังที่ไหลผ่านแขน เขาได้แสดงท่าแรกของไท่เก๊กสิบสามท่า
ท่าเริ่มต้น!
ซั่งเจินอุทานว่า “เป็นไปได้ไหมที่ผู้นำเยี่ยเข้าใจท่าแรกแล้ว?”
“มันเป็นไปไม่ได้” ชงซวีเต้าเหรินกล่าว “ฉันใช้เวลาสามปีเต็มในการทำความเข้าใจท่าแรก ไม่ว่าเขาจะมีความสามารถแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทำมันเร็วขนาดนี้……”
บูม!
ทันใดนั้น เสียงดังก็ขัดจังหวะคำพูดของชงซวีเต้าเหริน
เยี่ยชิวผลักมือของเขาในแนวนอน พลังภายในอันท่วมท้นได้ทำลายก้อนหินขนาดพันกรัมที่อยู่ห่างออกไปสิบเมตรออกเป็นชิ้นๆ
“พระเจ้า ผู้นำเยี่ยเข้าใจแล้ว” ซั่งหลิงเจินเหรินเต็มไปด้วยความตกใจ
ชงซวีเต้าเหรินก็ตกตะลึงเช่นกัน พึมพำ “เป็นไปได้อย่างไร?”
“เขาเข้าใจมันเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?”
“เด็กคนนี้ประหลาดเหรอ?”
ซั่งเจินพูดอย่างไม่เต็มใจว่า “ดูเหมือนว่าการเดาของฉันก่อนหน้านี้จะถูกต้อง ผู้นำเยี่ยเข้าใจท่าแรกอย่างแท้จริง”
แปะ!
ชงซวีเต้าเหรินตบซั่งเจินบนหน้าผาก
ซั่งเจินสะดุ้งด้วยความเจ็บปวด และถามด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยว่า “อาจารย์ ตีฉันทำไม?”
“ฮึ่ม ทั้งหมดเป็นเพราะปากใหญ่ของคุณ”
ชงซวีเต้าเหรินตอบและจ้องมองอย่างดุเดือดที่ซั่งเจิน เขาไม่เคยคาดหวังว่า เยี่ยชิวจะเข้าใจท่าแรกของไท่เก๊กสิบสามท่าอย่างรวดเร็วขนาดนี้
“เด็กคนนี้เป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ!”
ชงซวีเต้าเหรินมองไปที่เยี่ยชิวด้วยความอิจฉาริษยาในสายตา