บทที่1150 เรื่องการเมืองไปสู่ทะเลตะวันออก

ถังเฟยมองไปที่เยี่ยชิวแล้วพูด

“ที่ฉันโทรหาคุณที่ปักกิ่งครั้งนี้ก็เพื่อขอให้คุณไปที่เกาะ ที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ในทะเลจีนทางตะวันออกเพื่อดูสถานการณ์บนเกาะ คุณว่าอย่างไร?”

เยี่ยชิวยืนขึ้นและพูด "ถังเฟย มันเป็นหน้าที่ของทหารที่จะต้องเชื่อฟังคำสั่ง"

“ในฐานะทหาร ฉันมีหน้าที่ต้องทำเช่นนี้อยู่แล้ว”

"ไม่ต้องห่วง ฉันจะสอบสวนเรื่องนี้บนเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่นั้นอย่างแน่นอน"

ถังเฟยยิ้มและพยักหน้า "ดีมาก"

“ทุกคน หากสงครามกำลังจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เมื่อสงครามเริ่มต้นขึ้น สังกัดหลายแห่งจะต้องพร้อมที่จะสนับสนุนทะเลจีนตะวันออกตลอดเวลา”

“ฝ่ายปฏิบัติการจัดทำแผนการต่อสู้ทันที”

“ยังมีแผนกตรวจสอบ ซึ่งจะต้องตรวจสอบการจัดหาและอุปกรณ์ที่เพียงพอ”

“เอาล่ะ เลื่อนการประชุมสิบนาทีออกไปแล้วพักหายใจกันก่อนเถอะ”

"เยี่ยชิว เทพทหาร คุณเยี่ย คุณทั้งสามจะอยู่ที่นี่สักพัก"

ไม่นานนายพลคนเก่าก็ออกจากห้องประชุมไป

ผู้อาวุโสถังกล่าว "เยี่ยชิวฉันจะให้วังซาตาน ช่วยคุณและไปที่เกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ด้วยกัน โอเคไหม?"

เยี่ยชิวส่ายหัว "ฉันอยากไปคนเดียว"

ผู้อาวุโสถังเตือน "ถือเป็นข้อห้ามทางการทหารที่จะต้องตกอยู่ในอันตรายเพียงลำพัง หากคุณประสบปัญหา คุณจะไม่ได้รับการสนับสนุนใดๆ เลย นี่เป็นเรื่องที่อันตรายมาก"

เทพทหารยังกล่าว "อีกหนึ่งคนหมายถึงผู้ช่วยอีกหนึ่งคน ฉันจะขอให้ถังเฟยพาใครสักคนมากับคุณ!"

"ไม่จำเป็น" เยี่ยชิวปฏิเสธโดยตรงและกล่าว "จะสะดวกกว่าถ้าเดินทางไปคนเดียว"

“ถ้าฉันประสบปัญหา การมีคนมากเกินไปจะทำให้ฉันเสียสมาธิ”

“ผู้อาวุโสถัง เทพทหาร ไม่ต้องกังวล ฉันจัดการได้ด้วยตัวเอง”

ผู้อาวุโสถังถาม “คุณเยี่ย คุณหมายถึงอะไร"

คุณเยี่ยกล่าว "ฉันเห็นด้วยกับความคิดเห็นของเยี่ยชิว"

"เอาล่ะ!" ผู้อาวุโสถังพูดกับเยี่ยชิว "เยี่ยชิวฉันให้สิทธิ์คุณในการดำเนินการอย่างถูก ระหว่างภารกิจ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณสามารถจัดการได้ด้วยตัวเองตามสถานการณ์"

“แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่จะเป็นของต้าตงจริงๆ ก็ตามที่คุณต้องการทำ ตราบใดที่คุณคิดว่ามันถูกต้อง คุณสามารถตัดสินใจได้ทันทีโดยไม่ต้องขอคำแนะนำจากฉัน”

“ไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร พวกเราผู้เฒ่าสามคนจะรับไว้”

“ในเวลาเดียวกัน ฉันจะสั่งให้เว่ยตงไห่ช่วยเหลือคุณ หากคุณมีความต้องการไหนอีก คุณสามารถติดต่อเว่ยตงไห่ได้”

“เอาล่ะ ฉันพูดไปหมดแล้ว สุดท้ายนี้ ฉันขอให้คุณเดินทางโดยสวัสดิภาพและกลับมาอย่างปลอดภัย ตราบใดที่คุณจัดการเรื่องนี้ได้ดี ฉันจะให้รางวัลคุณอย่างหนักเมื่อคุณกลับมา”

เยี่ยชิวกล่าวอย่างซาบซึ้ง "ขอบคุณผู้อาวุโสถัง"

“คุณเยี่ย เทพทหาร คุณมีอะไรจะพูดอีกไหม?” ผู้อาวุโสถังถาม

นายเยี่ยมองไปที่เยี่ยชิวและเตือน "ระวังในทุกสิ่ง ดำเนินการด้วยความระมัดระวัง ใส่ใจกับความปลอดภัย แล้วกลับมาไวๆนะ"

คำสั้นๆเหล่านี้ทำให้นายเยี่ยมีความห่วงใยอย่างไม่มีที่สิ้นสุดต่อเยี่ยชิว

เยี่ยชิวพยักหน้า "โอเคฉันรู้แล้ว"

เทพทหารกล่าวต่อ "ผู้อาวุโสถัง คุณเยี่ย ขณะที่คุณอยู่ที่นี่ ฉันอยากจะพูดอะไรบางอย่าง"

“เป็นเหตุผลที่เยี่ยชิว กำลังจะออกไปทำภารกิจ ดังนั้นฉันไม่ควรบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ในเวลานี้ อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงความสัมพันธ์พิเศษระหว่างเยี่ยชิว และบุคคลที่เกี่ยวข้อง ฉันจึงคิดถึงมันอีกครั้งและตัดสินใจ เพื่อบอกเขา”

“เยี่ยชิว วันนี้คุณไม่ได้ติดต่อกับไป๋ปิงใช่ไหม”

เมื่อเห็นน้ำเสียงที่จริงจังของเทพทหาร เยี่ยชิวก็ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างและรีบถาม "มีอะไรเกิดขึ้นกับไป๋ปิงหรือไม่?"

"อืม" เทพทหารพยักหน้าเล็กน้อยและพูดต่อ "เมื่อคืนนี้ ทหารองครักษ์ของนายพลไป๋ถูกสังหาร และนายพลไป๋และไป๋ปิงถูกลักพาตัวไป"

อะไรกัน?

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เยี่ยชิวผู้้อาวุโสถังและคุณเยี่ย ก็ตกใจและโกรธมาก