บทที่1263 เอาชนะแส้ศักดิ์สิทธิ์เพื่อแสดงความสามารถซะ

ทันใดนั้นลู่หลัวก็รีบวิ่งเข้ามา ปรากฏตัวเหนือศีรษะของเยี่ยชิวและตบนิ้วของชายชราด้วยฝ่ามือข้างเดียว

เมื่อฝ่ามือของเธอถูกปัดออกไป ชั้นของแสงสีฟ้าน้ำแข็งก็ปรากฏขึ้นราวกับหมอกน้ำ ทำให้เกิดระลอกคลื่น

เมื่อชายชราเห็นลู่หลัวปกป้องเยี่ยชิว เขาก็รู้สึกบูดบึ้งและโกรธ

"ฟืด!"

ชายชราสูดจมูก และทันใดนั้น ฟ้าร้องและฟ้าผ่าก็พันรอบนิ้วของเขาราวกับงูตัวเล็ก ๆ ทุกที่ที่เขาผ่านไป ควันสีเขียวก็ปรากฏขึ้นในอากาศ ซึ่งน่ากลัวอย่างยิ่ง

"หลีกทางหน่อย"

เยี่ยชิวพูดกับลู่หลัว แต่ก็สายเกินไป นิ้วของชายชราแตะที่ฝ่ามือของลู่หลัว

ปัง

"อา — —"

ลู่หลัวกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแล้วกระเด็นออกไป

เยี่ยชิวรีบวิ่งออกไปและกอดร่างของู่หลัวในขณะที่เธอกำลังจะกระแทกพื้น

เมื่อเขาก้มศีรษะลงและมองลงไป เขาเห็นว่าผิวหนังบนมือขวาของลู่หลัวฉีกขาดและฟกช้ำ และถูกไฟไหม้เป็นสีดำเนื่องจากอาการบาดเจ็บจากฟ้าผ่า

“ทำไมคุณถึงซื่อบื้อขนาดนี้” เยี่ยชิวกล่าว

ใบหน้าของลู่หลัวซีดลงและเธอก็ยิ้มเบาๆ "นายท่านเป็นคนดี ฉันไม่อยากให้เขาตายในมือของท่าน"

สาวซื่อบื้อ!

เยี่ยชิวร่ายเวทย์สองสามคาถาอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตา อาการบาดเจ็บที่แขนของลู่หลัวก็หายเป็นปกติและผิวหนังก็กลับคืนสู่สภาพเดิม

ดวงตาของลู่หลัวมีความตกตะลึง เธอเพิ่งบุกเข้าสู่อาณาจักรราชาเมื่อไม่นานมานี้ ด้วยระดับพลังยุทธ์ของเธอ ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บที่ผิวหนังเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้คาดหวังว่าระดับพลังยุทธ์ของเยี่ยชิวไม่ดีเท่าเธอ อาการบาดเจ็บของเธอหายเป็นปกติในพริบตา

“ทักษะการรักษาของนายท่านน่าทึ่งมาก ขอบใจนะ” ลู่หลัวพูดด้วยสีหน้าประหลาดใจ

เยี่ยชิวกล่าว "อย่าซื่อบื้อเหมือนก่อนหน้านี้ เมื่อคุณเผชิญกับอันตราย คุณต้องอยู่ห่างๆ คุณจะไม่ยอมให้ตัวเองได้รับบาดเจ็บอีก เข้าใจไหม"

"อืม" ลู่หลัวยิ้มเหมือนดอกไม้ เธอไม่รู้ว่าทำไม แต่เมื่อเธอได้ยินว่าเยี่ยชิวห่วงใยเธอ เธอก็รู้สึกราวกับว่าเธอกินน้ำผึ้งแล้ว

ในเวลานี้ เสียงของชายชราดังขึ้น

“นางฟ้าไป๋ฮวา สาวใช้ของคุณเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยคนรักของคุณ ทำไมพวกคุณถึงรักผู้ชายคนเดียวกัน?”

“ถ้าฉันไม่มองหน้าคุณตอนนี้ ฉันคงฆ่าสาวใช้ของคุณไปแล้ว”

“ตราบใดที่คุณ เจ้านายและคนรับใช้ของคุณรับใช้ฉัน ฉันก็สามารถ...”

"ไปตายสะ!" นางฟ้าไป๋ฮวาโกรธมากจนลงมือโยนกระจกหยก

“อีนังนี่” ชายชราโกรธมากจึงตบเขาออกไป

ความว่างเปล่าก็สั่นสะเทือนทันที

หมอกสีดำกลิ้งบนฝ่ามือของชายชรา เปล่งออร่าที่ทำให้ใจสั่น และตบไปที่กระจกหยกอย่างแรง

"พึบ!"

กระจกหยกแตกกระจายทันที

"เนื่องจากคุณไม่ยอมตามฉันมา ฉันจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำเช่นนี้" ชายชราฟันดาบเพลิงไปที่นางฟ้าไป๋ฮวา

นางฟ้าไป๋ฮัวก้าวขึ้นไปในอากาศ เธอสวมชุดสีม่วง เหมือนดอกบัวสีม่วง สงบราวกับนางฟ้า

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของชายชรา เธอไม่แสดงความกลัว เธอยกมือหยกขึ้น และพลังมหาศาลก็ปรากฏขึ้น โจมตีมีดเปลวเพลิง

"บูม!"

เสียงดังกังวาน

“นางฟ้าไป๋ฮวา ระวังฉันจะตามจองล้างจองผลาญคุณต่อไป” หลังจากที่ชายชราพูดจบ จู่ๆหมอกสีดำก็หลุดออกมาจากร่างกายของเขาราวกับเทพเจ้าปีศาจ

เขาก้าวขึ้นไปในอากาศแล้วเดินไปหานางฟ้าไป๋ฮวา

ฝีเท้าของชายชราไม่เร็ว แต่ทุกย่างก้าวที่เขาก้าว จะเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในอากาศ ราวกับว่าเขากำลังจะบดขยี้ท้องฟ้า

"บูม!"

หลังจากเดินไปไม่กี่ก้าว ชายชราก็ลงมือต่อยนางฟ้าไป๋ฮวา

ทันใดนั้น หมอกสีดำรอบตัวเขาก็ม้วนตัว และด้วยพลังของหมัดของชายชรา มันกลายเป็นมังกรสีดำยาวและพุ่งเข้าหานางฟ้าไป๋ฮวา

มังกรดำตัวยาวแยกเขี้ยวและกรงเล็บของมันเต็มไปด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัว

ใบหน้าของนางฟ้าไป๋ฮวาเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเธอก็ค่อยๆ เหยียดนิ้วหยกเรียวยาวทั้งสิบนิ้วของเธอออก

มันดูไร้พลัง แต่จริงๆ แล้วทรงพลังมาก

"บูม!"

ฝ่ามือของมังกรดำและนางฟ้าไป๋ฮวาสัมผัสกันในตอนแรก นางฟ้าไป๋ฮวาก้าวถอยหลัง ร่างของเธอโยกเยก และดวงตาที่แดงก่ำก็ไหลออกมาจากมุมปากของเธอ