ตอนที่ 858
บทที่859 ผู้ลักพาตัวสุดเย่อหยิ่ง
October 21, 2026
เยี่ยชิวสังเกตเห็นใบหน้าของผู้เฒ่าซูเคร่งขรึม สีหน้าของซูจื้อหมิงและภรรยาของเขาก็ดูเคร่งขรึม คิ้วของซูชางจินเต็มไปด้วยความตึงเครียด
“มีอะไรเหรอ?”
เยี่ยชิวเห็นสีหน้าของพวกเขาดูแปลกๆ จึงถามด้วยเสียงที่ดัง
“เกิดเรื่องแล้ว……”
ก่อนที่ซูจื้อหมิงจะพูดจบ ผู้เฒ่าซูกล่าว “ลุงของซูชางจินหายไป”
หื้ม?
เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าซูชาวจินมีลุงด้วย
ผู้เฒ่าซูอธิบาย ”ยายของซูชางจินเสียชีวิตไว ต่อมาฉันได้ตกหลุมรักเลขาของฉัน ฉันแต่งงานกับเธอ เธอไม่ได้บอกเลยว่าเธอท้อง ฉันไม่รู้จนกระทั่งเด็กเกิดมาแล้ว“
เยี่ยชิวยกนิ้วให้ผู้เฒ่าซูในใจ
ผู้เฒ่าอย่างแซ่บ!
นี่ควรเป็นสิ่งที่เขาต้องทำ แต่ไม่มีอะไรต้องทำ……
ผู้เฒ่าซูกล่าว “ฉันไม่อยากแต่งงานกับเธอ ผู้หญิงคนนั้นก็จากไปพร้อมลูก”
“ไม่กี่ปีต่อมา ผู้หญิงนนั้นก็เสียชีวิตลงด้วยอาการป่วย”
“ฉันอยากพาลูกชายกลับบ้าน แต่เขาเกลียดฉันและปฏิเสธที่จะกลับบ้านหรือยอมรับเงินของฉัน เขาทำกับฉันเหมือนเป็นศัตรู”
“หลายปีผ่านไปเขาโตขึ้น”
“เขามีความพยายามมาก เขารุ่งเรืองในวงการบันเทิงโดยไม่ต้องพึ่งความช่วยเหลือจากฉัน เขากลายเป็นดาราที่มีชื่อเสียง”
“เขาชื่อจินซางซู เคยได้ยินชื่อเขาบ้างไหม“
เยี่ยชิวพยักหน้า ”ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับเขา เขาหล่อมาก“
ก่อนหน้านี้เยี่ยชิวเห็นหลินจิงจื้อดูละครเกาหลี และพระเอกคือจินชางซู
ผู้เฒ่าซูกล่าว “แม้ว่ชางซูจะไม่รู้จักฉันในฐานะพ่อของเขา และยังคงใช้นามสกุลแม่ของเขาอยู่แต่เขายังคงคอยมองเขาอยู่หลายปีแล้ว ฉันเพิ่งรู้ว่าเขาหายตัวไป”
เยี่ยชิวถาม “ผู้เฒ่าซู คุณบอกว่าเขาหายตัวไป มันหมายความว่าอย่างไร?”
ผู้เฒ่าซูพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ฉันสงสัยว่าชางซูจะถูกบักพาตัวไป”
ลักพาตัว?
เมื่อเยี่ยชิวได้ยินสองคำนี้ เขาก็นึกถึงโทรศัพท์ที่เทพทหารเพิ่งทำขึ้นมา
เป็นไปได้ไหมที่จางจื่อหาวจะทำมัน?
เยี่ยชิวถาม “ผู้เฒ่าซู มีกี่คนในเกาหลีที่รู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างจินชางซูกับคุณ?”
ผู้เฒ่าซูตอบ “มีรายงานข่าวซุบซิบเกี่ยวกับเรื่องนี้เมื่อสองปีที่แล้ว ผู้คนคาดเดาว่าชางซูเป็นลูกบุญธรรมของฉัน ชางซูเป็นดาราฉันจึงกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อเขา ฉันจึงไม่ได้ยอมรับต่อหน้าสาธารณะ”
ซูจื้อหมิงพูด “ท่านพ่อ ฉันคิดว่าไปบอกตำรวจแล้วปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตำรวจดีกว่า”
ผู้เฒ่าซูส่ายหัว “อย่าเพิ่งโทรหาตำรวจในตอนนี้ ถามคนลักพาตัวชางซูจริงๆ พวกเขาจะขอค่าไถ่เพื่อที่จะให้เรารู้ที่อยู่ของชางซูอย่างแน่นอน”
เมื่อผู้เฒ่าซูพูดแบบนั้น ทันใดนั้นโทรศัพท์ของซูจื้อหมิงก็ดังขึ้น
“ฉัน ซูจื้อหมิง“ ซูจื้อหมิงรับโทรศัพท์ ฟังสองสามประโยคจึงเปิดเสียงโทรศัพท์ แล้วพูด ”ท่านพ่อ เขาขอคุยกับท่าน“
“ใครโทรมา?” ผู้เฒ่าซูถาม
ซูจื้อหมิงพูด “ฉันก็ไม่รู้ ปลายสายพูดภาษาจีนน่ะ”
ในเวลานี้ มีเสียงของชายคนนึงดังมาจากโทรศัพท์ “ฉันต้องการคุยกับซูหยวนเจิ้ง ให้ซูหยวนเจิ้งมาคุยที”
ผู้เฒ่าซูกล่าว “ฉันนี่แหละซูจื้อหมิง”
ชายปลายสายพูด “สวัสดีผู้เฒ่าซู ฉันชื่อจางจื้อหาว”
เยี่ยชิวเลิกคิ้วขึ้น
เวลานี้ที่จางจื้อหาวโทรมาแบบนี้ แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องที่ดี
ผู้เฒ่าซูสับสนเล็กน้อย “จางจื้อหาว?”
จางจื้อหาวหัวเราะแล้วพูด “ผู้เฒ่าซูอยู่ที่เกาหลี แน่นอนว่าต้องไม่เคยเจอฉัน แต่คุณเป็นเศรษฐีชั้นนำ คุณน่าจะเคยได้ยินเกี่ยวกับการกระทำของฉัน นักธุรกิจหลายคนในเชียงเจียงถูกฉันลักพาตัวไป“
ผู้เฒ่าซุคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยปราศจากความกังวลใดๆ และถาม “จางจื้อหาว คุณตามหาฉันทำไม?”
จางจื้อหาวหัวเราพแล้วพูด “จิงชางซูลูกชายของคุณ อยู่ในกำมือของฉัน”
ใบหน้าของผู้เฒ่าซูนิ่งลงและพูดว่า “คุณจางโทรหาฉันไมใชแค่ต้องการบอกฉันเรื่องนี้ คุณต้องการอะไรอีก?”
จางจื้อหาวกล่าว “เพื่อแสดงถึงความซาบซึ้ง ฉันจึงอยากมาที่บ้านเพื่อพูดคุยด้วยตนเอง ผู้เฒ่าซูว่าอย่างไรล่ะ?”