บทที่ 858 อาชญากรที่น่าสะพรึง

เยี่ยชิวหยิบโทรศัพท์ออกมาและเห็นว่าเป็นเทพแห่งสงครามโทรเข้ามา

"ผู้อาวุโสสวี ขอโทษด้วยจริงๆ นี่เป็นสายสำคัญที่ผมจำเป็นต้องรับสายจริงๆ"

เยี่ยชิวหันโทรศัพท์ไปให้ผู้อาวุโสสวีดูเพื่อแสดงถึงความตั้งใจจริง

ผู้อาวุโสสวีและเทพแห่งสงครามเป็นเพื่อนกันและเมื่อเห็นหน้าจอก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม "ที่แท้ก็เป็นเทพสงครามโทรมานี่เอง รีบรับเร็วเข้า!"

เยี่ยชิวรีบเดินออกไปทันที

เมื่อเดินออกไปด้านนอกของคฤหาสน์

เยี่ยชิวก็รับสายโทรศัพท์

"ทำไมนายถึงรับโทรศัพท์ช้าเหลือเกิน คงไม่ใช่กำลังคลุกคลีอยู่กับผู้หญิงคนไหนอยู่ใช่ไหม?" เทพแห่งสงครามกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

เยี่ยชิวกล่าวด้วยเสียงหัวเราะ "ผมไม่ได้เป็นทำตัวเหลวไหลที่ไหน ผมอยู่ที่บ้านตระกูลสวี"

"อาการของสวีหยวนเจิ้งเป็นยังไงบ้าง?" เทพแห่งสงครามถาม

"หายดีแล้วครับ" เยี่ยชิวตอบ

เทพแห่งสงครามกล่าวด้วยเสียงหัวเราะ "ฉันรู้อยู่แล้วเชียวว่าสวีหยวนเจิ้งจะต้องไม่เป็นอะไร"

"หัวหน้า คุณโทรหาผมมีธุระอะไรเหรอ?" เยี่ยชิวถาม

"มีสองเรื่อง!" เทพแห่งสงครามกล่าว "เรื่องแรก เฉายวนได้นำกองกำลังลูกศิษย์หลงเหมินไปที่ดินแดนแม้วแล้วและเตรียมจะโจมตีลัทธิแม่มด"

"ฉันเพิ่งได้ข่าวว่าเฉายวนลงมือได้อย่างรวดเร็วมาก เขาได้ทำลายล้างกลุ่มย่อยของลัทธิแม่มดลงได้จำนวนมากและยังฆ่าสังหารคนของลัทธิแม่มดได้นับพันคน ขณะนี้เขาอยู่ไม่ไกลจากสำนักงานใหญ่ของลัทธิแม่มดแล้ว"

"ไม่แน่พรุ่งนี้เช้านายอาจจะได้รับข่าวว่าลัทธิแม่มดได้ถูกกำจัดลงอย่างสิ้นซากแล้วก็เป็นได้"

เยี่ยชิวรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเฉายวนจะลงมือได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้

"เขาสุดยอดไปเลย!" เยี่ยชิวร้องอุทานด้วยความตกใจ

เทพแห่งสงครามหัวเราะ "ฉันบอกนายตั้งแต่แรกแล้วว่าเฉายวนถนัดเรื่องการลอบจู่โจม ก่อนที่เขาจะโจมตีลัทธิแม่มด เขาจะต้องวางแผนทุกอย่างอย่างรอบคอบดีแล้ว ทำให้การลงมือของเขาเป็นไปอย่างราบรื่นไร้อุปสรรคใดๆ และไม่มีโอกาสให้ลัทธิแม่มดได้เตรียมตัวเตรียมใจเลยแม้แต่วินาทีเดียว"

เยี่ยชิวกล่าว "หัวหน้า ลัทธิแม่มดดำเนินการในดินแดนแม้วมาก็หลายปีแถมยังต่อสู้กับหลงเหมินมานับครั้งไม่ถ้วน ตามหลักแล้วพวกเขาไม่น่าพ่ายแพ้ลงได้เร็วขนาดนี้เลย?"

เทพแห่งสงครามเข้าใจความหมายของเยี่ยชิวพร้อมกับถามออกไป "นายกังวลว่าลัทธิแม่มดจะแสร้งทำให้ศัตรูตายใจอย่างนั้นเหรอ?"

"อืม" เยี่ยชิวตอบ

เทพแห่งสงครามหัวเราะ "นายคิดว่าเฉายวนจะคิดไม่ได้ถึงปัญหาเรื่องนี้อย่างนั้นเหรอ?"

เยี่ยชิวตกใจ

เทพแห่งสงครามพูดต่ออีกว่า "นายอย่าได้ดูถูกเฉายวนไปหน่อยเลย เขาใช้เวลาเพียงหนึ่งปีกว่าเท่านั้นก็สามารถทำให้หลงเหมินพัฒนาก้าวหน้าถึงขั้นนี้ได้ แน่นอนว่าฝีมือของเขาจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน"

"เขารับสมัครคนที่มีความสามารถ รู้จักจัดวางคนทำงานและใช้ประโยชน์จากพวกเขา เขาดูแลหลงเหมินให้อยู่ในระเบียบที่ดีและมีความสามารถในการบังคับบัญชาที่ยอดเยี่ยม"

"ในตอนนั้นผู้หญิงที่เขารักได้เสียชีวิตต่อหน้าเขา และเขาก็ถูกปลดทำลายวรยุทธ์ของตัวเองลงจนกลายเป็นเหมือนขันที ถ้าเป็นคนธรรมดาคงจะฆ่าตัวตายไปนานแล้ว แต่เฉายวนอดทนต่อความอัปยศอดสูและความยากลำบากมาหลายปี และภายหลังก่อตั้งกลุ่มหลงเหมินได้ก็กลับกลายเป็นฝันร้ายของลัทธิแม่มด ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนที่มีความอุตสาหะอย่างยิ่ง"

"น่าเสียดายที่เฉายวนไม่ยอมที่จะเข้าร่วมกับวังซาตาน ไม่เช่นนั้น ฉันจะปล่อยให้เขาเป็นผู้ดูแลวังซาตานไปนานแล้ว"

เยี่ยชิวกล่าว "ผมไม่ได้ดูถูกไท้เจี่ยนเสียหน่อย ผมแค่เป็นห่วงเขาเท่านั้นเอง"

"จุดจบของสงครามครั้งนี้เกิดขึ้นเร็วเกินไป"

"ผมกังวลว่าลัทธิแม่มดจะแอบมีแผนการอะไร"

เทพแห่งสงครามกล่าว "นายต้องเชื่อมั่นในเฉายวน หากเขาไม่มั่นใจเขาไม่มีทางจัดการลงมืออย่างเด็ดเดี่ยวแบบนี้หรอก"

เยี่ยชิวถามต่อ "หวังว่าผมจะได้ข่าวว่าลัทธิแม่มดถูกกำจัดทำลายลงอย่างสิ้นซากเร็วๆ หัวหน้า เรื่องที่หัวหน้าจะพูดเป็นเรื่องที่สองคือเรื่องอะไรเหรอ?"

เทพแห่งสงครามกล่าว "ฉันจะมอบภารกิจหนึ่งให้นายตอนนี้"

"ภารกิจอะไรเหรอครับ?"

เทพแห่งสงครามเปลี่ยนเสียงเป็นจริงจังขึ้นมา "ฉันได้รับข่าวลับมาว่าจางจื่้อหาวปรากฏตัวขึ้นที่เกาหลี"

เยี่ยชิวสงสัย "จางจื้อหาว? ใครเหรอ?"