ตอนที่ 10 จัดต่ออารมณ์ค้าง

เสือซิ่งเจ้ารถจี๊ปคันโปรดมิดไมล์เพื่อกลับคอนโดเขา ที่ไม่ไปคอนโดส้มหวานเพราะระยะทางมันไกลกว่า เขาปวดหนึบหัวล่างจนลามขึ้นไปตึงที่ขมับหัวบน

ส้มหวานสติหลุดลอยตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว เธอตัวเบาแล้วก็ตัวชาดิกกลายเป็นรูปปั้นหินที่ถูกเขาหิ้วอย่างง่ายดาย

แต่พอโดนเขาลากจูงเข้ามาถึงกลางห้อง ส้มหวานกลับยื้อแรงเอาไว้ไม่ให้เขาลากเข้าห้องนอนไปกินตับซะก่อน

“มาถึงขนาดนี้แล้วจะปฏิเสธเหรอ” เสือหันมาขมวดคิ้วใส่เธอที่ยืนนิ่งไม่ยอมขยับ

“ไหนบอกว่าชุดนี้ไม่น่ารักไงคะ”

“ก็ไม่น่ารักเลยจะถอดนี่ไง”

คนตัวเล็กหน้ามุ่ยแล้วยู่ปากไม่พอใจ แต่ก็ทำได้แต่งุดหน้าเก็บความน้อยใจนี้ไว้ลำพัง เสือกระตุกแขนเธอเข้าไปประชิดแผ่นอกกำยำ ก่อนจะถอดเสื้อช็อปที่คลุมร่างเธอออก

“อย่าหาใส่ชุดแบบนี้อีก เข้าใจมั้ย”

“อื้อ วันหลังเราไม่ใส่แล้วค่ะ”

ส้มหวานน้อยใจจนไม่อยากมองหน้าเขา เธอเอาแต่หลบสายตาแล้วก็เบะปากจะร้องไห้รอมร่อ

เสือจับปลายคางเธอให้เงยขึ้นมอง อีกฝ่ายหลบตาดื้อดึงต่อต้านไม่ยอมเชื่อฟัง จนเขาต้องใช้วิธีโฉบริมฝีปากจูบเธอเพื่อเรียกร้องความสนใจ

“พี่เสือ...”

เธอสบตาเขาที่เป็นประกายวาบหวาม ก่อนจะถูกเขาอุ้มช้อนตรงไปยังเตียงนอนด้านใน

เขาวางเธอนอนราบบนเตียง แล้วจัดการถอดเสื้อยืดสีดำกับถอดกางเกงยีนส์ออก ส้มหวานนอนมองภาพตรงหน้ากับใจที่เต้นล่ำไม่เป็นส่ำ

“เอ่อ...” เธอรีบหันหน้าหนี จังหวะที่เสือเปลือยเปล่าท่อนบน เผยให้เห็นมัดกล้ามนูนเด่นเรียงสวยเป็นลอนงาม

“อ่อนว่ะ”

“พี่ว่าเราเหรอ”

“ใครหลบตาก่อนคนนั้นก็อ่อนนั่นแหละ”

พอโดนปรามาสต่อหน้าต่อตา ส้มหวานก็หันหน้ากลับมาวางสายตาที่เขาตามเดิม

แต่คราวนี้เธอร้อนผ่าวไปทั้งตัวเลย เพราะไม่ใช่แค่ช่วงบนที่เปลือยเปล่า แต่ส่วนล่างก็ล่อนจ้อนแล้วเรียบร้อย

แก่นกายลำโตผงาดชูคอพร้อมรบ ขนาดที่มโหฬารเกินจะจินตนาการไว้ทำส้มหวานหน้าถอดสี เธอกลืนน้ำลายลงคอแล้วจ้องมองส่วนที่ตัวเองไม่มีไม่ละสายตา

“มองอะไรขนาดนั้นวะเธอ” เสือเลิกคิ้วใส่ ทั้งตัวเขาเปลือยเปล่าอวดกล้ามหน้าท้องและความใหญ่โตของลูกรัก

เธออ้าปากพะงาบตอบไม่ถูก รู้ตัวอีกทีเสือก็ก้าวขาขึ้นเตียงมาคร่อมทับเธอไว้แล้ว ภาพของเสือในมุมช้อนดูหล่อคมจนเธอมองตาค้าง

เบ้าหน้าที่ฟ้าประธานให้เป็นแบบนี้นี่เอง

“เขินเหรอหน้าแดงเชียว”

“พี่คะ”

“ว่า”

“พี่เสือ... มุมนี้หล่อจัง” ส้มหวานพูดเพ้อถึงสิ่งที่คิดอยู่ แต่ดันแพ้ทางให้เสียงในหัวถึงได้หลุดปากพูดออกไป

เสือกระตุกยิ้มมุมปาก ส้มหวานไม่ใช่คนที่มองยากอะไรหรอก เวลาคิดอะไรก็พูดแบบนั้นออกมา มาทำหน้าซื่อตาใสแต่นอนยั่วอยู่แบบนี้ยังไงก็ไม่รอด

“ยกตัวหน่อย... ดี เก่งมาก”

เขาถอดเสื้อตัวจิ๋วเธอผ่านหัวออกไป ซึ่งอีกฝ่ายก็ยกแขนให้ถอดออก แล้วนอนหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุกใต้ร่าง

มือใหญ่สอดเข้าใต้แผ่นหลังบาง เขาใช้สองนิ้วปลดตะขอเสื้อในอย่างช่ำชอง พอไม่มีสิ่งใดรั้งไว้เต้าอวบอิ่มก็ถูกปล่อยเป็นอิสระ

ส้มหวานเขินจนตัวบิดเกร็ง เธอเอาสองมือปิดเต้าสวยทั้งสองข้างเอาไว้ เป็นภาพที่ขัดใจเสือร้ายซะจริง เพราะเขาอยากเห็นความอวบใหญ่ให้ชัดเต็มสองตา

“เอามือออก”

“พี่เสือ...”

“ถ้าไม่เอาออกจะกัดปาก”

คนตัวเล็กยอมทำตามคำสั่ง เธอค่อยๆ เอามือออกแล้วหันหน้าหนีไปอีกทาง

สองเต้าอวบใหญ่ทรงสวยเด่นหราตรงหน้าเขา ยอดอกสีชมพูระเรื่อตั้งพานล่อลิ้นให้เขาก้มลงไปเลีย

“อื้อ” ส้มหวานแอ่นอกสู้ลิ้นด้วยความเสียวซ่าน

“สวยว่ะ” เสือผละออกแล้วจ้องเต้านมเธอตาเป็นมัน

แทนที่จะเอ่ยชมเธอในชุดนี้ แต่ดันไปเอ่ยชมเนินอกเธอที่กำลังขบเม้มอยู่ ส้มหวานนอนตัวเกร็งเพราะไม่เคย เป็นครั้งแรกที่มีคนเข้าถึงร่างกายเธอมากขนาดนี้

“หมวยจิ๋ว”

“หื้อ”

“จะเกร็งทำไม”

ร่างบางนอนหันหน้าหนีหลับตาปี๋ ตัวสั่นเกร็งจนเสือนึกว่ากำลังจะเสพรักกับศพ ไม่ได้มีอารมณ์ร่วมไปกับเขาสักนิด แต่ก็ไม่ยอมปฏิเสธหรือขัดขืนแบบจริงจัง

“ถ้าไม่อยากทำก็จะไม่ทำ” เขาพูดแล้วทำทีจะลุกออกไป