ตอนที่ 9 ยืมห้องเฉพาะกิจ

คำว่าจะทำให้เขามีอารมณ์ภายในสามนาที เป็นเหมือนภารกิจที่เธอต้องพิชิตให้สำเร็จ ก่อนเธอจะดันร่างเสือให้นั่งลงที่ปลายเตียงนอนแล้วคร่อมตักเขาเอาไว้

“เธออยากนอนกับพี่เหรอ”

“เอ่อ...”

“ถามก็ตอบ”

ส้มหวานสบตาเขาแต่แววตาสั่นประหม่า เธอวางมือเกาะบ่ากว้างของเสือแล้วตอบกลับอย่างละล่ำละลัก

“บอกแล้วไงว่าเราจะทำให้พี่มีอารมณ์ภายในสะ...”

“งั้นก็เอาเลย อยากรู้ว่าจะเก่งเหมือนปากแค่ไหน”

เสือถอนหายใจใส่ไม่สบอารมณ์ เขาเท้าแขนลงบนเตียงแล้วเอนหลังท้าทายอำนาจเด็กเนิร์ดอย่างเธอ

รู้จักกันมาตั้งแต่เธออยู่มอสี่ ไม่เคยเห็นส้มหวานเข้าหาผู้ชายก่อนแม้แต่คนเดียว เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะมีวิธีไหนมาหลอกล่อเสือให้ออกจากถ้ำได้

“แค่นี้ก็ตัวสั่นแล้วเหรอ” เขาเลิกคิ้วถามเธอที่ตัวสั่นเทิ้ม

“เราไม่ได้สั่น...”

“เหอะ”

เสือแสยะยิ้มแล้วหยิบมือถือขึ้นมาจับเวลา เขาคิดว่าเธอก็แค่อยากเอาชนะถึงได้พูดแบบนั้น แต่วินาทีต่อมาคนตัวเล็กกลับโน้มใบหน้าลงมาที่ซอกคอ

ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดที่ลำคอเขา สัมผัสเบาบางและกลิ่นหอมจากตัวเธอกำลังรบกวนสมาธิเขาอย่างหนัก

ส้มหวานค่อยๆ กดแนบริมฝีปากที่ซอกคอเสือ เธอใช้ปากขบเบาเม้มไม่ลงน้ำหนักมากนัก ก่อนจะลากไล้ริมฝีปากขึ้นไปที่ใบหูของเขา

“อือ...” เสือหลุดเสียงครางเบาๆ ตอนเธอใช้ปากขบเข้าที่ใบหู ไม่พอยังขยับตัวบดหน้าตักเขาอย่างอ้อยอิ่งอีก

เขาเห็นส้มหวานมาตั้งหลายปี แต่นี่คงเป็นครั้งแรกที่เธอดูแปลกตาไป ถึงจะพลิกบทบาทอยากเลิกเนิร์ด แต่ก็ยังดูเงอะงะเกินกว่าจะเหมือนมืออาชีพที่ช่ำชองอยู่ดี

“ถ้าส้มหวานจีบตัวท็อปวิศวะติดก็ดูไม่เนิร์ดอีกแล้วล่ะ”

ส้มหวานหน้าเห่อร้อนราวกับเพลิงไฟ เธอไล่จูบตั้งแต่ลำคอเขาจนลากไปถึงกรอบสันกรามคมของอีกฝ่าย

แต่เสือก็ยังนิ่งไม่มีการตอบโต้ เธอเลยใช้ไม้ตายสุดท้ายในการดันเขาให้นอนราบ แล้วคร่อมทับที่กลางลำตัวเขาเอาไว้

“อีก 1 นาที” เขากำหนดเส้นตายให้เธอได้ยิน

ส้มหวานมุ่นคิ้วแล้วเลือกจับมือเขามาแนบข้างแก้ม ก่อนจะจูบซับลงบนฝ่ามือขาวแล้วไล่กดจูบตามง่ามนิ้วเรียวยาว

เธอใช้ปากจูบแต่ตามองคนใต้ร่างตลอดเวลา ถึงได้รู้ว่าสีหน้าของเขามันตายด้านแค่ไหน พอหงุดหงิดใจเธอก็เผลอบดหน้าตักเขาอย่างลืมตัว

“อย่า...” เสือเกือบหลุดปากบอกให้เธออย่าขยับ

จุดที่เธอนั่งมันอันตรายมาก แค่ขยับก้นนิดเดียวก็ไปสะกิดเจ้าโลกที่นอนหลับให้ตื่นตัว

“อีก 15 วินาที”

“เดี๋ยวสิ”

“อีก 10 วิ”

ส้มหวานลนลานอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเสือเริ่มนับถอยหลังเวลาที่ใกล้จะหมดลงเต็มที

สุดท้ายเธอก็หมดไม้ตายก้มหน้าลงไปจูบปากเขา ก่อนจะผละออกแล้วตัวค้างแข็งไปชั่วขณะ สติหลุดลอยเหมือนลูกโป่งอัดแก๊สกับการกระทำของตัวเอง

“เอ่อ... คือเรา... คือว่าเรา”

หัวใจเธอสูบฉีดแรงมาก จนอยากหายตัวไปไม่กล้าสบตากับเขาให้อับอาย เสือกดหยุดเวลาแล้วพิมพ์บางอย่างยุกยิก

“ขอยืมห้อง 30 นาที ค่อยขึ้นมา”

พอพิมพ์เสร็จเสือก็วางมือถือลงบนเตียง ก่อนที่จะจับพลิกคนตัวเล็กให้ลงมาอยู่ใต้ร่างของเขาแทน

“เธอเป็นคนเริ่มก่อนเองนะ”

“พี่เสือ...”

เพราะพอเขาเอาจริงขึ้นมาเธอก็เลยตื่นกลัว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังมีท่าทีอยากเอาชนะเขาอยู่เลย ส้มหวานที่นอนหอบหายใจแรงอยู่ใต้ร่างเสือตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำเลย