บทที่ 2

บทที่ 1

จินก็ยกยิ้มมุมปากอย่างที่ชอบทำ ยิ้มที่ไม่เคยเผยฟัน แต่โคตรมีเสน่ห์จนสาวๆ ในห้องที่หันมามอง เห็นแล้วกลืนน้ำลายกันเป็นแถบ

จินทิ้งตัวลงนั่งข้างทิศเหนือ มือข้างหนึ่งเปิดคอม มืออีกข้างยกขึ้นลูบหลังคอเหมือนกำลังเช็กว่ารอยยังชัดอยู่ไหม

“ช่วงนี้มึงเอาถี่เกินไปรึเปล่าวะ” เป็นไตเติล เพื่อนอีกคนในแก๊งเอ่ยพร้อมหัวเราะเสียงเบา ใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ จินก็ไม่ตอบอะไรทันที แต่เหยียดยิ้มบางขณะมือพิมพ์รหัสเข้าเครื่อง

“จินมาแล้ว…” เสียงกระซิบกระตุกกระทั้นจากฟ้าดังขึ้นทันทีที่เห็นจิน

ฟ้ารีบสะกิดต้นแขนของขวัญเอย เพื่อนสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าตื่นเต้น ขวัญเอยก็เงยหน้าขึ้นมองอย่างลังเล ก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะเบิกกว้างเล็กน้อย

จินเป็นนักเรียนชายเพียงคนเดียวที่สามารถแหกกฎระเบียบโรงเรียน ด้วยเพราะปู่ของจินเป็นเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้

ปกติแล้วจินมักจะเข้าเรียนสายเสมอ บางวันมาเที่ยง หรือบางวันมาเอาบ่ายสามไปเลยก็มี แต่หากวันไหนจินมาเรียนเช้า ก็หมายความว่าเมื่อคืนไม่ได้ออกไปเที่ยวผับ หรือไม่ได้ไปนอนกับใคร

และวันนี้จินก็มาสายอีกตามเคย แถมยังมาด้วยผมยุ่งนิด ๆ แต่ดันดูดีจนเหมือนเซ็ตมา จินเป็นผู้ชายที่ร่างสูง สูงเกือบ 190 เซนติเมตร เพราะด้วยทั้งสูงหล่อ ปู่เป็นเจ้าของโรงเรียน ฐานะที่บ้านก็ร่ำรวย จึงทำให้สาวๆ ทั้งโรงเรียนต่างชอบจินทั้งนั้น รวมถึงสาวๆ ในห้องเรียนเดียวกันก็ด้วย

การมาของจิน ทำให้เสียงพูดคุยของผู้หญิงในห้องเริ่มเบาลงอัตโนมัติ นักเรียนหญิงบางคนทำเป็นก้มหน้าอ่านหนังสือ แต่หางตาเหลือบมองไม่หยุด บางคนจัดผม บางคนเช็กลิปกลอสผ่านกล้องหน้าโทรศัพท์

ขวัญเอยก็กลืนน้ำลายลงคอเงียบ ๆ หัวใจเต้นรัวจนแทบทะลุอก เพราะหล่อนแอบชอบจินมาตั้งแต่ ม.1 ตั้งแต่วันที่จินเดินเข้ามานั่งแถวหลังห้อง พร้อมหูฟังไร้สายและแววตานิ่งเฉย จนตอนนี้ ม.6 แล้ว ความรู้สึกนั้นก็ไม่เคยลดลงสักนิด

เพื่อนผู้หญิงในห้องรู้ดีทุกคนว่าขวัญเอยชอบจินมานานแค่ไหน และเพราะอีกไม่กี่เดือนก็จะปิดเทอมหนึ่ง เพื่อน ๆ จึงเริ่มยุให้ขวัญเอยสารภาพรัก

แต่ภายใต้ความหวังดี มันแฝงความหวังร้ายอยู่ เพราะทุกคนก็รู้ จินไม่เคยชอบผู้หญิงโรงเรียนเดียวกัน

จินขึ้นชื่อว่าเป็นแบดบอยประจำโรงเรียน ไม่ใช่แค่เพราะหน้าตาหล่อเหลาแบบตี๋อินเตอร์ แต่ยังรวมไปถึงท่าทีเย็นชา ขี้เบื่อ และสายตาที่มักจะมองคนอื่นราวกับไม่มีใครน่าสนใจพอจะดึงดูดได้เลย เว้นเสียแต่จะตรงสเปคจินเท่านั้น

และสเปคของจิน จินจะควงแต่สาวมหา’ลัย รุ่นพี่ หรือสาวนอกโรงเรียนที่แต่งตัวเก่ง จัดเต็มตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่ใช่เด็กกะโปโลอย่างขวัญเอย

ผู้หญิงแบบที่จินชอบ มักจะมีเมคอัพแน่น ๆ ใส่คอนแทกต์เลนส์สีสวยหรือบิ๊กอายที่ทำให้ดวงตาดูกลมโตวิ้งวับ แบบที่เห็นกันในแมกกาซีนญี่ปุ่น ยิ่งถ้ามีลุคคาวาอิ ๆ หรือแฟชั่นแบบสาวโตเกียวฮาราจูกุ ยิ่งใช่เลย

ในห้องเรียนเดียวกัน ไม่มีใครเข้าใกล้คำว่า สาวญี่ปุ่นตาโตๆ ได้เลยแม้แต่คนเดียว จะมีก็แค่ ไอมิเอะ สาวน้อยหน้าหวาน ลูกครึ่งไทยญี่ปุ่น

ไอมิเอะเป็นลูกครึ่งคนเดียวในโรงเรียนแห่งนี้ และเป็นผู้หญิงที่แม้จะไม่แต่งหน้าหรือใส่บิ๊กอายอะไร ก็มีดวงตากลมโตเป็นธรรมชาติ จนบางครั้งใคร ๆ ก็อดคิดไม่ได้ว่าเธอตาโตเกินไป จนเหมือนใส่บิ๊กอายมาโรงเรียน

แต่ถึงจะมีตาโตแบบสเปคของจิน ไอมิเอะกลับเป็นเพียงเพื่อนร่วมชั้นเรียนของจินเท่านั้น ทั้งสองแทบจะไม่เคยคุยกันเลย ไม่เคยเห็นอยู่ในกรอบเดียวกัน คบเพื่อนคนละกลุ่ม ไลฟ์สไตล์ในการใช้ชีวิต การคบเพื่อน หรือต่างๆ ก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ไอมิเอะเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโรงเรียน แต่ไอมิเอะจะเป็นคนเงียบๆ อินโทรเวิร์ตจัดๆ ไม่สนใจใคร ค่อนข้างออกไปทางหยิ่ง ทั้งชีวิตมีเพื่อนแค่สองคน และเพื่อนที่คบก็จะเป็นแก๊งเด็กเรียน จะไม่คบเพื่อนแก๊งแรงๆ ไอมิเอะเป็นคนที่เพื่อนน้อยมาก แต่เน้นคุณภาพ