ตอนที่2 ไม่คิดว่าเป็นเธอ

"มะปราง ทำไมเป็นเธอ"

มะปรางตกใจสุดขีด หลังออกมาจากห้องน้ำแล้วพบว่าคนที่เฮียพายุดีลให้วันนี้คือเพื่อนสมัยมัธยม ที่เธอแทบจะลืมเลือนไปแล้ว

"สะ เสือ"เสือคว้ากุญแจรถที่วางเอาไว้ตั้งแต่ทีแรกขึ้น มือหนาจับลูกบิดประตู แต่ทว่ามะปรางมาคว้าแขนเขาเอาไว้ด้วยความเร็ว

"จะไปไหน?"

"กลับ เธอเองก็กลับ เดี๋ยวฉันไปส่ง"มะปรางส่ายหน้าหวือ แถมมือบางก็กระชับกอดแขนแน่นขึ้นไปอีก

"กลับไม่ได้ เราทำงานที่นี่"ใบหน้าหล่อตวัดสายตามามองคนตัวเล็กตรงๆ คนที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิตว่าจะมาอยู่ด้วยกันในที่แบบนี้

"หมายความว่าไง?เธอจะทำ?"ไม่อยากจะถามแบบนี้ แต่การกระทำเธอมันฟ้อง

"ก็ดีลกันมาเพื่อแบบนี้ ก็ต้องทำ"

"พูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่า"เสืออยากจะบ้า แค่ผู้หญิงที่เขาเห็นว่าเรียบร้อยที่สุดมาอยู่ในห้องนี้ก็ทำเขาตกใจพออยู่แล้ว แต่เธอกำลังบอกให้เขาทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ บ้าหรือเปล่า

"รู้สิ"อ่า...ท้าทายสินะ

"ฉันไม่ทำ แค่เห็นเธอฉันก็หมดอารมณ์"มะปรางเม้มปากแน่น ดวงตากลมโตสั่นระริก แต่มือเรียวก็ไม่ได้ปล่อยแขนเขาแต่อย่างใด

"เราจะทำให้เสือมีอารมณ์เอง"กัดฟันพูดออกไป ผลที่ได้คือคนตัวสูงสะบัดมือออกจากการเกาะกุมอย่างแรง แล้วใช้มือหนาบีบไหล่สองข้างของเธอจนเจ็บไปหมด

"เธอจะทำให้ได้ใช่ไหม"เสียงทุ้มถามรอดไรฟัน อย่างโมโห

"เสือต้องทำ"

"ทำไม?ของขาดหรือว่าไร หรือติดเซ็กส์"

อาการของเธอมันทำให้เขาคิด

"จะคิดยังไงก็ช่าง แต่คืนนี้เราต้องนอนกับเสือ"

"เธอบ้าไปแล้วเหรอมะปราง!!!!"มือหนาผลักเธอออกด้วยความแรง จนร่างเล็กล้มลงไปบนเตียง

ฟุบ!!!

"....."

"เธอจะเอาให้ได้ใช้ไหม ฉันถามอีกที"ดวงตากลมโตมีแวววูบไหว เขาสังเกตุเห็นแต่เธอก็ปรับให้กลายเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

"อืม"เสือโยนกุญแจไปบนโต๊ะตัวเดิม ก่อนเดินเข้าไปหาร่างเล็กบนเตียง ขึ้นคล่อม ใช้จมูกซุกไซร้ไปตามลำคอขาว ได้กลิ่นกายสาวที่ทำให้เขาเกิดความรู้สึกแปลกๆ

มะปรางหลับตาปี๋ บังคับร่างกายตัวเองไม่ให้สั่น ยิ่งสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นจากลิ้นร้อนที่ปาดเลียตรงไหปลาร้า ทำเธอสะดุ้ง ตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ แล้วอยู่ๆเขาก็ผลักเธอออกอย่างแรง

"ตัวสั่นขนาดนี้ ใครจะไปทำได้"

"อะ...เอ่อขอโทษ เอาใหม่นะ เราจะไม่สั่นแล้ว"

ลิ้นหนาดันกระพุ้งแก้ม เขากำลังจะเป็นบ้าเพราะเธอ

"แต่ฉันไม่มีอารมณ์กับเธอ ฉันชอบผู้หญิงเป็นงาน เป็นฝ่ายทำให้ฉันมากกว่า แบบเธอฉันไม่เอา"

คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนประจันหน้าเขา ตากลมโตสบตากับนัยน์ตาสีเข้มอย่างบอกว่าเธอไม่ถอย

แล้วอยู่ๆเธอก็ทำในสิ่งที่เขาไม่คิด คือประกบริมฝีปากมาจูบเขา ริมฝีปากอวบอิ่มขยับจูบไปมาอย่างเงอะๆงะๆ ดูก็รู้ว่าไร้ประสบการณ์ เขายืนเฉยไม่ได้ปฏิเสธ ปล่อยให้เธอสอดลิ้นเข้ามาและพยายามเกี่ยวลิ้นเขา เหอะนี่เป็นจูบห่วยแตกที่สุดที่เขาเคยเจอเลย

ปล่อยให้เธอจูบจนน้ำลายเปรอะเปื้อนไปหมด แต่เขาไม่ตอบสนองเธอ จนเธอผละออกไป

ยอมแพ้แล้วสินะ

มะปรางสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ ถึงจะไม่เคยจูบกับผู้ชายมาก่อน แต่เมื่อกี้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้จูบเธอกลับ พลันน้ำตาก็จะไหลออกมา

นี่เขารังเกียจเธอเหมือนปากว่าจริงสินะ นึกว่าพูดไปเพราะอารมณ์

"พอใจหรือยัง เธอก็เห็นว่าฉันไม่รู้สึกอะไร ทีนี้ออกไปจากที่นี่ได้แล้วใช่ไหม คงไม่ต้องให้ฉันพูดซ้ำ"คราวนี้เป็นมะปรางที่เดินไปจับลูกบิดประตูแต่หันมาพูดกับเขาก่อนจะเปิดออก