ตอนที่ 6 จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์

ตอนที่ 6 จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์

“มึงเชื่อกูหรือยัง” เสียงหนึ่งพึมพำขึ้น

“เออ เชื่อแล้ว” โน่ครางเบา ๆ แถมยังกลืนน้ำลายที่โคตรเหนียวลงคออย่างยากลำบาก จนต้องหยิบแก้วของตัวเองขึ้นมาจิบเพราะกลัวจะสำลักน้ำลายตัวเอง

เมื่อเพื่อนตัวดีลากสาวอีกคนไปต่อหน้าต่อตาสาวคนเก่าที่ตามตอแยมันมาหลายเดือน แถมยังปล่อยให้ยาหยีนั่งหน้าแหกอยู่ตรงนี้

“แต่นั่นมันเพื่อนรักมึงไง” เต๋าแซวเพื่อน

โน่ขยับมือไปขยี้ผมตัวเองอย่างนึกรำคาญใจ แต่เขาจะทำอะไรมันได้ มันก็ไม่ผิดที่ทำแบบนี้ แค่ใจร้ายไปหน่อยเท่านั้นเอง

ตั้งแต่คบกันมาพันไมล์ก็ไม่เคยให้ความหวังใคร การแสดงออกของมันชัดเจนตั้งแต่เริ่ม แต่เพราะผู้หญิงหลายคนอยากได้หัวใจมันมาไว้ในครอบครอง เลยตั้งความหวังกับตัวเอง ถึงได้มีคนดื้อดึงแบบยาหยี ต่อให้โดนทำร้ายจิตใจเท่าไรก็ยังยอม

“พี่ว่าน้องหยีเลิกสนใจมันเถอะ ไอ้ไมล์มันก็แบบนี้แหละ เราจะรู้สึกแย่กับมันเปล่า ๆ” เบสบอกสาวรุ่นน้องด้วยประโยคตรงไปตรงมาตามนิสัยเขา

มะนาวเองก็ได้แต่นั่งมองเพราะยังตั้งสติไม่ได้ ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก แล้วเพื่อนเธอก็โดนผู้ชายลากไปต่อหน้าต่อตาโดยให้ความเต็มใจสักครึ่งหนึ่ง

“ค่ะ หยีขอตัวก่อนนะคะ” ยาหยีทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ให้ได้ ขอบตาคู่นั้นแดงก่ำ น้ำสีใสนั้นจะหยดลงมาอยู่แล้วแต่เธอก็รีบหันหลังให้รุ่นพี่

“เพื่อนพี่จะไม่ใช่รายต่อไปใช่ไหม” เบสถามพลางขำไปด้วย รอยยิ้มของเขาทำเอาสาวรุ่นพี่เริ่มหวั่นใจ

“เออว่ะ ไม่หรอกมั้ง หรือจะไปช่วยมันดี” มะนาวลังเล แล้วปล่อยให้เพื่อนไปกับผู้ชายแบบนั้นเธอก็เป็นเพื่อนที่แย่เหมือนกันใช่ไหม

“เพื่อนพี่หัวอ่อนแบบยาหยีไหม” เต๋าถามแล้วยิ้มกวน

“ปกติก็ไม่ นั่นดาวมหา’ลัยเลยนะพวกแก เมื่อก่อนหนุ่มจีบเป็นทางรถไฟมันไม่เล่นกับใครสักคน” มะนาวบรรยายสรรพคุณแต่เริ่มไม่แน่ใจว่ายัยซินคนเก่งของเธอจะเหมือนเดิมไหม หรือจะมาตายเพราะเด็กคนนี้

เธอก็แค่แนะนำไม่คิดว่าเพื่อนมันจะคล้อยตามความบ้าบิ่นนี้ง่าย ๆ หรือเด็กมันน่ากินจนอดใจไม่ไหว

“อันนี้ยอมรับ พี่ซินจีบยากสุด กูตื๊อเป็นปีก็ไม่เคยใจอ่อน ขนาดที่ว่ากูชวนไปกินข้าวคณะที่เขาเรียนยังไม่ไป” พีหัวเราะให้กับเรื่องในอดีต

“พี่เนี่ยนะจีบสาวไม่ติด”

“พี่ซินนี่แหละ ที่กูจีบไม่ติด”

“แต่ตอนนี้คือเพื่อนผมพาไปแล้ว สมฉายาไอ้เสือมันไหมล่ะ” เบสยิ้มราวกับอยู่เหนือรุ่นพี่ ก็แค่อยากหยอกเล่น

“กูยอมมัน” รุ่นพี่ว่าพลางขำ ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่ตามจีบซินเขาคงได้มอมตัวเองให้ตายแล้วคืนนี้

“มันจะไม่ทำอะไรเพื่อนฉันใช่ไหม ไว้ใจได้ไหมพันไมล์เนี่ย” มะนาวยื่นหน้าเข้าไปกลางโต๊ะ

“ทำ !”

เสียงของคนทั้งโต๊ะประสานกันจนมะนาวตกใจ ไอ้เรื่องนั้นเธอพอจะรู้ แต่ที่ว่าทำอะไรเธอหมายถึงทำร้ายให้เจ็บตัวหรือทิ้งไว้ข้างทาง

“อันนั้นรู้ เพื่อนฉันก็ตามมันไปแล้ว แต่มันจะไม่ทิ้งไว้ข้างทางใช่ไหมหรือหลอกไปฆ่าน่ะ” หญิงสาวอธิบายสิ่งที่ห่วง ทำท่าจะลุกขึ้นไปตามเพื่อน เพราะความคึกคะนองอยากให้เพื่อนลืมแฟนเก่าของตัวเองแท้ ๆ เพื่อนอาจจะซวยเอาเพราะเธอก็ได้

“นั่ง ๆ อันนั้นไม่ต้องห่วง คิดเอาว่าที่สาวติดมันขนาดนี้เพราะอะไร มันคงไม่ทำแบบนั้นหรอก น้องยาหยีไม่ใช่คนแรกนะ มีก่อนหน้าที่มันเจอตามแบบนี้ สงสัยเพื่อนกูคงเด็ดเกิน” โน่บอกกับสาวรุ่นพี่

“เด็ดไม่เด็ดมึงก็เคยเห็น”

“พูดอะไรจะอ้วก” โน่เขวี้ยงกระดาษที่ขยำไว้ในมือใส่เต๋ากับคำพูดกำกวมของมันที่ชวนเข้าใจผิด ไอ้ที่เห็นก็ตามประสาผู้ชาย เล่นไร้สาระกันเป็นเรื่องปกติ