บทที่ 114 อย่าพลาดโอกาสนี้

จากนั้น ในขณะที่ทุกคนยังไม่ทันรู้สึกตัว ก็ได้ตอบรับด้วยเสียงหนักแน่น

“ครับ”

กู้หรัน “???”

ได้คืบจะเอาศอกเหรอ!

เธอจ้องสีโม่เฉิงอย่างโกรธจัด

สีโม่เฉิงไม่เปล่งเสียง

ทำเพียงยิ้มเบาๆ แล้วผลักอาหารเช้าไปที่ด้านหน้าของเซี่ยหนัน

“เวลาไม่เช้าแล้ว กินข้าวสักหน่อยเถอะ”

เซี่ยหนันรีบยิ้มแล้วรับมาอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองคนเข้ากันได้ดีราวกับว่าพวกเขาเป็นครอบครัวกันจริงๆ

กู้หรันแทบจะหมดคำพูดแล้ว

เพราะคำว่าน้องเขยคำนั้น เวลานี้ สีโม่เฉิงมองเซี่ยหนันอีกครั้ง ก็ไม่มีคำว่าเกลียดเหมือนก่อนหน้านั้นอีกต่อไป

หลังจากทานอาหารเสร็จ จึงได้กล่าวถามขึ้น “พวกคุณจะไปไหนกันเหรอ ผมไปส่ง”

กู้หรันกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “ไม่ต้องแล้ว พวกเราขับรถเป็น”

เซี่ยหนันกลับรีบกล่าวขึ้น “ได้สิๆ เมื่อวานหรันหรันดื่มจนเมา เมื่อคืนจะต้องนอนหลับได้ไม่ดี ขับรถอันตราย คงต้องรบกวนคุณโม่เฉิงส่งพวกเราสักหน่อยแล้ว”

กู้หรันจ้องเธอตาเขม็งอีกครั้ง

“ฉันไม่ได้ดื่มจนเมา นอนไม่ดีตรงไหน”

“เธอนอนหลับไม่ดีแน่ เมื่อกี้เธอยังบอกกับฉันอยู่เลย ลืมไปแล้วเหรอ”

กู้หรัน “???”

จากนั้นก็เห็นชายหนุ่มมองเธออย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง

แล้วพาเซี่ยหนันไปที่รถโดยไม่ปล่อยให้ได้อธิบาย

กู้หรันถูกสองคนนี้ทำให้แทบเป็นบ้า

แต่เซี่ยหนันขึ้นรถไปแล้ว เธอไม่อาจไม่ไปไม่ได้

ดังนั้น จึงได้ตามไปแต่โดยดี

รถได้แล่นออกจาก Southbank Residence อย่างรวดเร็ว

หลังจากที่เซี่ยหนันกลับประเทศมาแล้วก็ไม่ได้ไปทำงาน เพราะอย่างไรเนื้อหาการทำงานของเธอไม่ได้อยู่ในประเทศ

และเธอก็ไม่อยากกลับไปที่บ้านตระกูลเซี่ย กลัวเจอกับเซี่ยหมินต๋าแล้วทั้งคู่จะทะเลาะกันอีก

ด้วยเหตุนี้ หลังจากผ่านการปรึกษาหารือแล้ว จึงตัดสินใจไปที่บริษัทพร้อมกับกู้หรัน

รถได้มาจอดที่ด้านล่างตึกของบริษัทสโนวี่

ฉินจูช่วยทั้งสองคนเปิดประตู หลังลงจากรถแล้ว ก็ได้ยินสีโม่เฉิงกล่าวขึ้นอีกครั้ง “หลังเลิกงานก็ไม่ต้องขับรถแล้ว บังเอิญผมผ่านทางนี้พอดี แล้วจะมารับพวกคุณ”

กู้หรันยกมุมปากขึ้นเชิงยิ้มเชิงไม่ยิ้ม

และก็ไม่ได้กล่าวอะไร

เพราะมีคนตอบรับที่เร็วกว่าเธอ

เห็นเซี่ยหนันพยักหน้าอย่างดีใจ “ดีสิๆ งั้นพวกเราเลิกงานแล้วจะมารอคุณอยู่ที่นี่

กล่าวจบก็โบกมือให้กับเขาอย่างเป็นมิตร

“น้องเขย บ๊ายบาย”

สีโม่เฉิงถูกคำว่าน้องเขยนี้ของเธอ ทำให้เผยรอยยิ้มขึ้นอีกครั้ง จากนั้นโบกมือลาให้กับเธอ

รถได้แล่นจากไป