บทที่ 115 แค่คิดก็รู้สึกสนุกแล้ว

กู้หรันกล่าวอย่างเคร่งขรึม “เธอไม่ต้องมาอ้อมค้อมกับฉัน พูดมาเถอะ วันนี้เธอจงใจทำแบบนั้นต่อหน้าสีโม่เฉิง เตรียมการที่จะทำอะไร”

ถูกเธอพูดตรงใจ เซี่ยหนันรู้สึกเขินเล็กน้อย

“ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ ฉันทำเพื่อหวังดีกับเธอทั้งนั้นนะ”

กู้หรันขมวดคิ้วเล็กน้อย

ได้ยินเซี่ยหนันถอนหายใจ จึงกล่าว “หรันหรัน ฉันรู้ว่าเธอมีความทะเยอทะยาน มีหลายสิ่งนั้นไม่คุ้มค่าที่จะไปทำ แต่เธอต้องเข้าใจ ในโลกใบนี้ ไม่ใช่เธออยากทำอะไรก็ทำอะไรได้”

เธอชะงักลงครู่หนึ่ง ฉับพลันสีหน้าก็กลายเป็นผิดหวัง

“พูดตรงๆ ก็คือ บนโลกใบนี้ยังคงเป็นโลกของเงินตราและอำนาจ หลายปีมานี้ถึงแม้ว่าฉันจะอยู่เมืองนอก แต่ก็ได้ยินไม่มากก็น้อยเกี่ยวกับเรื่องที่ตระกูลกู้ทำไว้กับเธอ”

“ฉันรู้ เธอมีความสามารถ อยากใช้ความสามารถเพื่อปกป้องตัวเอง เอาสิ่งที่ควรเป็นของตัวเองคืน”

“แต่สุดท้ายนั้นเธอก็เป็นเพียงคนเดียวลำพัง เผชิญหน้ากับตระกูลกู้ เธอจะรับมือได้เหรอ”

“หรันหรัน ฉันไม่อยากจะเห็นเธอถูกรังแกอีกแล้ว ถึงแม้ฉันจะไม่รู้จักสีโม่เฉิง และก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนอย่างไร แต่ฉันเชื่อมั่นในการตัดสินใจของเธอ”

“ในเมื่อเธอกล้ารับปากทำข้อตกลงกับเขา และยังเป็นข้อตกลงแบบ……ที่ค่อนข้างส่วนตัวเช่นนี้ งั้นก็แปลว่าเขาคนนี้จะต้องไม่เลวแน่นอน”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมเธอถึงไม่ยอมเปิดโอกาสให้ตัวเอง แล้วก็ถือเป็นการให้โอกาสคนอื่นด้วยสักครั้งล่ะ”

กู้หรันตกใจ

คิดไม่ถึงว่าเซี่ยหนันจะคิดแบบนี้

เธอนึกถึงคำพูดที่สีโม่เฉิงเคยพูดก่อนหน้านี้

เขาบอกว่า เขาเสียใจแล้ว

เขาชอบเธอ อยากจะเป็นสามีภรรยาที่แท้จริงกับเธอ

แต่……สามีเป็นไปได้จริงเหรอ

กู้หรันถอนหายใจเบาๆ

สังเกตเห็นถึงความกังวลของเธอ เซี่ยหนันเกลี้ยกล่อมเบาๆ “หรันหรัน ฉันรู้เรื่องแบบนี้ ไม่ใช่ว่าจะสำเร็จได้ในเวลาสั้นๆ แต่ก็ไม่ได้เสียหายที่พวกเธอจะลองทำกัน แล้วถ้าเป็นไปได้ล่ะ”

กู้หรันขมวดคิ้วเบาๆ แล้วกล่าว “ทำไมเธอถึงพูดแบบนี้”

เซี่ยหนันขมวดคิ้ว

“หรือเธอดูออกว่าสีโม่เฉิงนั้นชอบเธอ”

กู้หรัน “???”

ชัดเจนขนาดนี้เลยเหรอ

เซี่ยหนันกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ฉันจะบอกเธอให้นะ เรื่องอื่นๆ ฉันอาจจะสู้เธอไม่ได้ แต่ว่าเรื่องแบบนี้เธอเชื่อฉันไม่ผิดอย่างแน่นอน”