บทที่ 174 ร้ายจริง ๆ!

ในร้านคาราโอเกะเซ็นจูรี่

ในห้องคาราโอเกะที่แสงสีวิบวับ สิบกว่าคนได้นั่งอยู่บนโซฟา ไม่ก็ดื่มสุรา ร้องเพลง หรือคุยสนทนากัน บรรยากาศคึกคักครื้นเครงสุดๆ

พนักงานคนหนึ่งพากู้หรันมาถึงหน้าห้อง “คุณผู้หญิง พวกเขาอยู่ด้านในครับ คุณรีบเข้าไปเถอะครับ”

พนักงานคือคนที่เธอรู้จักและมอบหมายให้ช่วยมาพาเธอมาที่นี่

กู้หรันพยักหน้า “ขอบคุณค่ะ”

รอให้พนักงานจากไปแล้ว ถึงได้สวมชุดพนักงานผลักประตูเข้าไป

ในห้องมีความสนุกสุดเหวี่ยงแล้ว

ผู้คนที่อยู่ในงานมีทั้งชายและหญิง มีทั้งคนประเทศ Y และคนต่างประเทศ บนโซฟารูปตัว U อยู่ในความยุ่งวุ่นวาย ฟลอร์เต้นรำที่อยู่ไม่ไกลก็ยิ่งคึกคัก

กู้หรันจ้องไปด้านหน้า หลังจากมองหาเป้าหมายของตัวเองเจอ ก็เดินตรงมุ่งเข้าไปหาเขาทันที

“คุณปีเตอร์ นี่เป็นวิสกี้ของคุณค่ะ”

กู้หรันปลอมเป็นพนักงาน ช่วยเขาเปิดสุราอย่างนอบน้อม

เวลานี้ปีเตอร์กำลังคุยสนทนากับเพื่อนๆ จึงไม่ได้สนใจเธอ แค่หยิบธนบัตรออกมาสองใบให้เป็นทิป

กู้หรันมองดูธนบัตรที่อยู่ตรงหน้า แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “คุณปีเตอร์ ด้านนอกมีคุณผู้ชายท่านหนึ่งต้องการอยากจะพบคุณ รบกวนคุณออกไปกับดิฉันสักครู่”

ปีเตอร์ชะงัก เงยหน้าขึ้นมองหน้าเธอ

เวลานี้เขาเพิ่งจะสังเกตเห็นพนักงานสาวที่อยู่ตรงหน้านั้นสวยมาก เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดเท่าที่เคยเห็นตั้งแต่มาที่ประเทศ Y ดวงตาจึงเป็นประกายขึ้นอย่างอดไม่ได้

“คุณบอกว่ามีคนต้องการพบผม ใครเหรอ”

กู้หรัยยิ้ม

“ดิฉันเองก็ไม่รู้จักค่ะ หากสะดวกขอเรียนเชิญท่านตามดิฉันออกไปดูหน่อยเถอะค่ะ”

ปีเตอร์พยักหน้าอย่างไม่มีความสงสัยใดๆ

“ได้ คุณนำทางเลยครับ”

กูหรันพาเขามุ่งเดินตรงไปด้านนอก

เมื่อถึงนอกประตู ปีเตอร์มองทางเดินที่ว่างเปล่าแล้วเดินไป จากนั้นถามด้วยความสงสัย “คนล่ะ”

กู้หรันถึงได้หายใจเข้าลึกๆ แล้วโค้งคำนับให้กับเขา

“ต้องขออภัยคุณปีเตอร์เป็นอย่างยิ่ง ที่ต้องใช้วิธีการไม่ดีเช่นนี้เพื่อหลอกคุณออกมา ขอเวลาคุณสักครู่นะคะ นี่ไม่ใช่ความตั้งใจเดิมของฉันจริงๆ เพียงแต่ว่าการนัดหมายของคุณเต็มแล้ว ฉันหาวิธีอื่นไม่ได้ ถึง……”

ปีเตอร์เข้าใจในทันที สีหน้าจึงเปลี่ยนกะทันหัน

“คุณกำลังโกหกผมเหรอ จริงๆ แล้วไม่มีคนต้องการเจอผม แต่เป็นคุณที่ต้องการเจอผม”