บทที่ 187 ตระกูลกู้ล้มแล้ว

คุณแม่ไม่เคยทำเรื่องที่ผิดกับคนตระกูลกู้ ทำไมเสียชีวิตไปแล้วยังต้องโดนถูกพวกเขาตามใส่ร้ายเหยียดหยาม

นี่ทำให้กู้หรันไม่สามารถที่จะทนได้อีก ดังนั้น ครั้งนี้เธอจึงตัดสินใจ เด็ดขาด!

กู้หรันส่ายหน้า แล้วกล่าวเบาๆ “ฉันได้ตัดสินใจแล้ว”

ริมฝีปากของสีโม่เฉิงเผยรอยยิ้มที่พอใจออกมา

คนตระกูลกู้ เขาอยากจะจัดการตั้งนานแล้ว

ก่อนหน้านี้เพราะเห็นแก่หน้าของกู้หรัน จึงไม่สะดวกลงมือ

ตอนนี้ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว อย่างนั้นเขาก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก

ครั้นแล้ว บ่ายวันนั้น สีโม่เฉิงก็ได้โทรศัพท์ไปที่ศาล

ไม่ได้บอกรายละเอียด บอกเพียงว่าให้ดำเนินตามหน้าที่ เขาก็อยากรอดูผลที่ยุติธรรมเช่นกัน

เรื่องนี้ถูกหรือผิด อันที่จริงก็เห็นอย่างชัดเจนแล้ว

หากไม่ใช่เพราะมีความต้องการพิเศษ อีกฝ่ายคงไม่จำเป็นต้องโทรศัพท์มาหาโดยเฉพาะ

ด้วยเหตุนี้ คนฝั่งนั้นเมื่อได้รับสายโทรศัพท์ ก็เกิดความลนลาน

ก็ไม่รู้ว่าคนใหญ่คนโตคนคนนี้หมายความว่าอะไร

ผ่านการคิดไตร่ตรอง ถึงได้เข้าใจ

อ๋อ ให้ทำตามหน้าที่

เช่นนั้นก็ทำตามขอบเขตของกฎหมาย ทำตามที่ร้ายแรงที่สุด!

สำหรับความผิดฐานหมิ่นประมาท กฎหมายอาญาสูงสุดคือยังไงนะ

โอ้ เมื่อใดที่เกิดการกดแชร์หรือกดถูกใจเกินห้าพันครั้งขึ้นไป จะกลายเป็นการก่อให้เกิดผลกระทบอย่างร้ายแรง อาจถูกตัดสินจำคุกสูงสุดสามปี

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นก็ตัดสินตามนี้แล้วกัน

ครั้นแล้ว หลังจากเปิดศาล ผ่านการพิจารณาดี สุดท้ายเมื่อได้ยินผลของการตัดคำตัดสิน คนตระกูลกู้ต่างตกใจ

อะไรนะ

ตัดสินจำคุก

พวกเขาแค่ว่ากู้หรันเพียงไม่กี่ประโยคเท่านั้น ทำไมถึงถูกตัดสินจำคุก!

ยังมีอีก กู้หรันเป็นลูกสาวแท้ๆ ของเขา อย่างมากก็เป็นแค่เรื่องคนในครอบครัว เกี่ยวอะไรกับกฎหมายอาญา?