บทที่ 245 ได้รับการช่วยเหลือ

“ไอ้สวะนี่! แกลุกขึ้นมาสิ!”

“แม่งเอ้ย กูแทงว่ามึงจะชนะไปตั้งเยอะ มึงก็ล้มลงไปง่ายๆแบบนี้เหรอวะ”

“คาร์ซี มึงลุกขึ้นมาสิวะ!”

“……”

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าผู้คนด้านล่างจะร้องเรียกเขาอย่างไร

สุดท้ายแล้วคาร์ซีก็ยังคงนอนอยู่ตรงนั้น ราวกับนอนหลับไปอย่างนั้น ไม่ลุกขึ้นมาอีกแล้ว

ผู้ตัดสินเห็นดังนั้น ก็รีบวิ่งมาเริ่มนับถอยหลัง

“ห้า!”

“สี่!”

“สาม!”

“สอง!”

“……”

หัวใจของผู้คนก็เต้นระรัวตามที่เขานับถอยหลังไปด้วย

ดวงตาแต่ละคู่ต่างมองไปยังคนบนเวที หวังว่าเขาจะลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง

จนกระทั่งผู้ตัดสินนับถอยหลังถึงหนึ่ง ก็รออีกสองวินาที คาร์ซียังคงไม่ขยับเขยื้อน

ยังได้ยินเขาส่งเสียงกรนอย่างสบายอีกด้วย

ผู้ตัดสินหมดคำพูดไปชั่วขณะ แล้วจึงประกาศว่ากู้หรันเป็นฝ่ายชนะ

ทว่า ถึงเธอจะชนะแล้ว ด้านล่างเวทีกลับไม่ได้มีเสียงโห่ร้องแสดงความยินดี ในทางกลับกันเป็นเสียงก่นด่า

เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่วางเดิมพัน ทุกคนต่างก็คิดว่ากู้หรันต้องแพ้ ดังนั้นจึงแทงฝ่ายคาร์ซีทั้งหมด

ใครจะไปรู้ คาร์ซีจะไร้ประโยชน์ขนาดนี้

ถูกไอ้คนตัวเล็กแขนขาเรียวเล็กคนหนึ่งต่อยจนแพ้

เขาคงไม่ได้ใช้หมัดปลอมชกหรอกนะ!

ดังนั้น ผู้คนจึงไม่ยอม พากันตะโกนบอกให้ผู้ตัดสินเรียกคาร์ซีขึ้นมาถาม

แต่ผู้ตัดสินจะไปฟังพวกเขาได้ยังไง

สวนสนุกใต้ดินแห่งนี้ เป็นของเจ้านายเขาเปิด แน่นอนว่าเขาก็ฟังคำสั่งของเจ้านายเขาคนเดียวเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ ถ้าคนในห้องรับรองชั้นสองคนนั้นไม่พูดว่าอะไร เขาก็จะไม่พูดอะไรสักคำเด็ดขาด

ไม่นาน ก็มีบอดี้การ์ดเดินมาเอาบรรดาคนที่มีอารมณ์เดือดดาลโยนออกไป

กู้หรันจึงลงมาจากเวที เดินขึ้นไปที่ชั้นสอง

เวลานี้ ภายในห้องรับรองชั้นสอง

เย่ซิวไป๋มองความเคลื่อนไหวที่ชั้นล่างด้วยรอยยิ้ม พูดอย่างทะเล้นว่า “สนุกดี สนุกจริงๆ”

ซือหมิงที่ยืนอยู่ข้างๆ คิ้วขมวดเป็นปมไปแล้ว

“นายท่าน เธอชนะแล้ว ทำไมท่านถึงยังดีใจขนาดนี้ครับ”

เย่ซิวไป๋นิ้มพลางเอ่ยว่า “คนพวกนั้นต่างแทงว่าคาร์ซีจะชนะ ผลกลับกลายเป็นเธอชนะ แกว่าเธอช่วยให้ฉันชนะได้เงินมากขนาดนี้ ทำไมฉันจะไม่ดีใจล่ะ”

ซือหมิง “……”

เขาอดที่จะบ่นในใจไม่ได้

นี่เป็นเรื่องเงินหรอกหรือ