บทที่ 25 ไม่ได้ตั้งใจตบเขา

สิบนาทีต่อมา กู้หรันก็ตื่นขึ้นมา

เปลือกตาเธอหนักอึ้ง เมื่อดวงตากระทบแสงจ้า ก็มีร่างที่คุ้นเคยที่พร่ามัวปรากฏอยู่ข้างหน้าเขา

ที่นี่คือ...ที่ไหน?

ยังไม่ทันได้สติ ฉันก็รู้สึกหนาวเย็นที่หน้าอก

เมื่อมองลงไป เขาก็เบิกตากว้าง

“กรี๊ด---”

กู้หรันยกมือขึ้นและตบลงไป

“เพี๊ยะ!”

เสียงตบที่คมชัดดังขึ้นในห้องที่ว่างเปล่า

ทันใดนั้นทั้งห้องก็เงียบลง

ฉินจูที่เพิ่งเดินไปที่ประตูพร้อมกับยาที่อยู่ในมือ ก็เห็นภาพนี้ และปากของเขาก็เปิดออกทันที จนเกือบจะใส่ไข่เข้าไปได้

สีโม่เฉิงเอียงศีรษะเล็กน้อย และหลังจากนั้นไม่กี่วินาที เขาก็ค่อยๆ หันศีรษะและจ้องมองไปที่เขา

ฉินจูหุบปากทันที แสร้งทำเป็นไม่เห็นอะไรเลย ก่อนจะวางยาลงบนโต๊ะ แล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

แม่เจ้า คุณกู้หรันคนนี้เป็นคนดุมาก!

เขาอยู่กับคุณชายมาหลายปีแล้ว และนี่เป็นครั้งแรกที่ฉินจูเห็นเขาถูกตบ

คุณกู้หรันนี่กล้ามากจริงๆ!

ไม่ใช่แค่ฉินจูรู้สึกเหลือเชื่อ แต่เมื่อกู้หรันได้สติ เห็นชายตรงหน้าอย่างชัดเจน เธอก็รู้สึกประหลาดใจ

“สีโม่เฉิง ทำไมคุณถึงมาที่นี่?”

สีโม่เฉิงเอาปลายลิ้นแตะแก้มของเขาและพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “คุณคิดว่าไง? นี่คือห้องของผม ฉันควรอยู่ที่ไหน ถ้าฉันไม่อยู่ที่นี่”

กู้หรัน “...”

จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นว่านี่เป็นห้องที่ไม่คุ้นเคยและหรูหราจริงๆ

ดูจากสไตล์การตกแต่งห้องแล้ว น่าจะเป็นห้องของผู้ชาย

ดังนั้น……

ความทรงจำก่อนหมดสติก็ค่อยๆ หลั่งไหลมา เธอจำได้ว่าหลังจากคุยกับคุณย่าแล้ว เธอเดินไปสวนหลังบ้านคนเดียว แล้ว...

สีโม่เฉิงมองดูเธออย่างเย็นชา “จำได้แล้วเหรอ?”

กู้หรันเหลือบมองเขาอย่างรู้สึกผิด