บทที่ 87 พึ่งพาอาศัยผู้มีอำนาจ?

ในเวลานี้ กู้อันหนิงกลับลุกขึ้นยืน

เธอยิ้มเล็กน้อย ท่าทางใส่ซื่อไร้เดียงสา

“ทุกคนเข้าใจพี่เฉิงเฟิงผิดแล้วนะคะ แม้ว่าตอนนี้เขาจะเลิกกับพี่ไปแล้ว แต่ถึงยังไงทั้งคู่ก็รู้จักกันมานานขนาดนี้ ดังนั้นพี่เฉิงเฟิงก็เลยยังมีความเป็นห่วงพี่อยู่ต่างหากล่ะคะ”

“เมื่อตะกี้ก็แค่เห็นพี่กับคุณโม่เฉิงอยู่ด้วยกัน กลัวว่าพี่จะปลงไม่ตก คิดเดินทางผิด ก็เลยเข้าไปพูดคุยด้วยความเป็นห่วงเท่านั้นเองค่ะ”

กู้หรัน“???”

เดินทางผิด……อะไรกัน?

ทางผิดที่เธอพูดถึง ใช่ความหมายที่เธอเข้าใจไหม?

พอเห็นกู้หรันมองตนเองด้วยสีหน้าอึ้งตกใจ กู้อันหนิงก็ยิ้มให้กับเธอ

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ ฉันเชื่อพี่ พี่ไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่ว่าไปพึ่งพาอาศัยคนมีฐานะมีอำนาจเพื่อเงินอยู่แล้ว”

กู้หรัน“……”

นี่มัน รู้สึกอัดอั้น

แต่คิดไม่ถึงว่า ในเวลานี้ สีโม่เฉิงที่นิ่งเงียบมาโดยตลอดจู่ๆก็เปิดปากพูดขึ้นมา

เสียงของเขานิ่งเฉย แต่กลับดูมีพลังอยู่ไม่น้อย

“แล้วคุณกู้อันหนิงคิดว่า การที่พี่สาวของคุณคบกับผมจริงๆ เป็นการมาเกาะแกะเข้าหาคนมีฐานะมีอำนาจไหมล่ะ?”

กู้อันหนิงรู้สึกตื่นตัวกระวนกระวายขึ้นมา

ได้ยินสีโม่เฉิงพูดขึ้นมาต่อ“ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ผมก็ตั้งหน้าตั้งตารอให้เธอมาเข้าหาเกาะแก ถึงยังไงผมก็ไล่ตามจีบพี่สาวของคุณมานานมากแล้ว แต่เธอก็ยังไม่ตกลงสักที”

กู้หรัน“???”

เธอหันไปจ้องมองสีโม่เฉิง

กู้อันหนิงกลับช็อกตกใจราวกับถูกฟ้าผ่า

ว่าไงนะ?

สีโม่เฉิงกำลังตามจีบกู้หรัน?

เรื่องตั้งแต่เมื่อไรกัน?

เฉิงเฟิงก็ตกใจเหมือนกัน

มองกู้หรันด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถเชื่อได้ ว่าสีโม่เฉิงจะตามจีบเธอ

อย่าว่าแต่พวกเขาสองคนเลย แม้แต่พวกแขกคนอื่นๆที่อยู่รอบๆ ก็อยู่ในสภาวะช็อกตกใจไปตามๆกัน

แต่พอหวนคิดดูแล้ว ก็ดูเหมือนว่าจะสมเหตุสมผลอยู่เหมือนกัน

ก่อนหน้านี้ตอนที่กู้หรันเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ช่วยของสีโม่เฉิง ทุกคนก็คิดว่าเป็นแค่พนักงานของบริษัทมางานเลี้ยงด้วยกันกับเขาเท่านั้น มันปกติมากๆ

แต่พอคิดให้ละเอียดถี่ถ้วนแล้ว งานเลี้ยงในวันนี้ น่าจะเป็นงานเลี้ยงส่วนตัว