ตอนที่ 10 เธอท้องงั้นเหรอ

เสิ่นฉีถูกชายคนนี้แบกไว้บนบ่าแล้วเดินไปตลอดทาง เธอเวียนหัวอย่างมาก และกำลังจะอาเจียนออกมา

“พวกนายนี่มันคือการลักพาตัว ฉันจะบอกพวกนายให้ว่าฉันไม่มีอะไรเลยสักนิด และพวกนายคงไม่อยากจะมีเรื่องกับเจ้านายของฉัน...” คำพูดต่อมาหยุดกะทันหันเมื่อเธอเห็นร่างของคนที่นั่งอยู่บนรถวีลแชร์ด้านหน้า

เยี่ยมั่วเซวียน! ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่

ดวงตาดำมืดและแหลมคมกำลังมองมาที่ตัวเองอย่างพิจารณา และในขณะที่เขากำลังมองมาเสิ่นฉีก็รีบก้มศีรษะลงทันที

โชคดีที่เธอมีอาวุธครบมือ ทำให้เยี่ยมั่วเซวียนจำเธอไม่ได้ชั่วคราว แต่ว่า...เขาให้คนไปจับเธอมาที่นี่ทำไม

หรือว่า...เขารู้เรื่องที่เธอท้อง? แล้วไม่สามารถทนกับเธอได้?

พอคิดมาถึงตรงนี้ การแสดงออกของเสิ่นฉีก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

เดิมทีแค่เยี่ยมั่วเซวียนรู้ว่าเธอมาแต่งงานแทนเสิ่นเย่ว์ก็ไม่พอใจกับเรื่องนี้มากแล้ว แล้วนี่ถ้าเขาพบว่าเธอกำลังตั้งครรภ์อยู่ เขาต้องไล่เธอออกจากบ้านแน่นอน!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เสิ่นฉีก็ผลักชายชุดดำออกแล้วรีบหันหลังวิ่งไปทันที

“ไปจับเธอกลับมา” เซียวซู่ส่งเสียงบอกทันทีเมื่อเห็นเหตุการณ์

เยี่ยมั่วเซวียนจ้องไปที่ร่างเล็กน่ารักแล้วนึกถึงคืนหนึ่งเมื่อเดือนที่แล้ว ดวงตาของเขาขยับเล็กน้อยแล้วพูดว่า “อย่าทำร้ายเธอ”

ยังไม่ทันที่จะวิ่งได้สองก้าว เสิ่นฉีก็ถูกจับได้อีกครั้ง และมันก็ไร้ประโยชน์ที่จะดิ้นรน

เมื่อมองไปยังเยี่ยมั่วเซวียนที่กำลังเข็นรถเข็นมาด้านหน้า หัวใจของเธอก็เต้นขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง

แย่แล้วแย่แล้ว เธอกำลังจะถูกพบ ควรทำอย่างไรดี ทำอย่างไรดี

แม้ว่าเยี่ยมั่วเซวียนจะนั่งอยู่บนรถเข็น แต่ร่างกายสูงใหญ่ของเขาไม่ได้เตี้ยไปกว่าเธอมากนัก และเขาก็ยกมือสัมผัสหน้ากากอนามัยของเธอทันที

ดวงตาของเสิ้นฉีเบิกกว้าง แล้วเธอก็หันหน้าหนี

มือของเยี่ยมั่วเซวียนไล่ตามเธออีกครั้ง ดวงตาของเสิ่นฉีเบิกกว้างและยังคงหันหนี

การทำเหมือนแมวที่กำลังไล่จับหนูนี้ทำให้เยี่ยมั่วเซวียนอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ เขาหัวเราะเบาๆเสียงของเขาทั้งทุ้มและหวาน “ชอบเล่นขนาดนี้เลยหรือ”