ตอนที่ 9 คุณชายเยี่ยปกป้องภรรยา

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย เสิ่นฉีก็เงยหน้าขึ้นทันที ก็เห็นเซียวซู่ที่กำลังเข็นเยี่ยมั่วเซวียนเข้ามา

ท่าทางที่เย็นชาและโหดเหี้ยมที่เคยทำให้เธอสู้ไม่ได้ แต่ในช่วงเวลานี้กลับทำให้เธอสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

เยี่ยมั่วเซวียนเพียงเหลือบมองเธออย่างไม่สนใจนัก ดวงตาคู่นั้นที่สวยงามของเสิ่นฉีที่คลอไปด้วยน้ำตากระแทกเข้ากับดวงตาสีเข้มของเขาอย่างจัง ราวกับก้อนกรวดที่ตกลงไปในทะเลสาบอันเงียบสงบ ระลอกคลื่นกระจายออกเป็นวงกลม

เสิ่นฉีไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ ตรงกันข้ามใบหน้าของเธอมีมิติมาก ขนตายาวและม้วนงอ ดวงตาที่สวยงามของเธอเป็นเหมือนกับน้ำพุที่ใสสะอาด ดูเหมือนว่าพลังแห่งจิตวิญญาณทั้งหมดในโลกจะรวมเข้ากับดวงตาคู่นี้

ในตอนนี้แพขนตามีหยาดคริสตัลเล็กน้อย ดวงตาแดงก่ำเหมือนกับว่ากำลังพยายามให้น้ำตาไม่ไหลออกมา จนทำให้ผู้คนอดที่จะสงสารไม่ได้

ในเวลานี้สีหน้าของเธอซีดผิดปกติ ราวกับว่าเธอป่วย

เยี่ยมั่วเซวียนไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ก้นบึ้งของหัวใจเขาเต็มไปด้วยความสับสน เมื่อมองไปที่สาวใช้ที่กำลังยืนอมลิ้นอย่างพูดไม่ออก ดวงตาของเขาก็ยิ่งเย็นชาขึ้นไปอีก

“คุณชาย คุณชายเยี่ย...” สาวใช้ก้มหน้าก้มตาอย่างไม่กล้าพูด

“เมื่อครู่นี้ใครใส่ร้ายภรรยาฉัน?”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา เสิ่นฉีก็เบิกตากว้างอย่างตกใจ ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะยอมรับว่าเธอเป็นภรรยาของเขาต่อหน้าทุกคน

คนรับใช้ที่เหน็บแนมเสิ่นฉีตกใจกลัวกับพลังงานบางอย่างที่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลันของเขาและเนื้อตัวของพวกเธอก็สั่นเทาไปทั้งร่าง

สายตาที่เฉียบคมของเยี่ยมั่วเซวียนมองผ่านพวกเธอไปทีละคน แล้วเขาก็เปิดปากออกหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ “ในเมื่อไม่มีใครยอมรับ ก็ออกมันทั้งหมดเลยละกัน ต่อไปก็จะไม่มีใครจ้างงนพวกเธออีก”

“พวกนาง! พวกนางสี่คนค่ะที่ใส่ร้ายคุณหญิงรอง!” ทันทีที่เธอได้ยินว่ากำลังจะถูกไล่ออก สาวใช้ที่ไม่ได้พูดใส่ร้ายเสิ่นฉีก็ชี้ไปที่คนทั้งสี่รอบตัวเธอทันทีเพื่อรายงาน ทั้งสี่คนตกใจมากจนคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา

“คุณชายเยี่ยคะพวกเราผิดไปแล้ว...”

“คุณหญิงพวกเราผิดไปแล้ว โปรดยกโทษให้พวกเราเถอะนะคะ”

“คุณหญิงให้โอกาสพวกเราอีกครั้งนะคะ!”

เยี่ยมั่วเซวียนพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา “เซียวซู่”

“ครับ!” เซียวซู่เรียกบอดี้การ์ดเพื่อขับไล่คนรับใช้ทั้งสี่ออกไปทันที

เสิ่นฉีมองไปยังสาวใช้ที่กำลังขอการให้อภัยจากเธอ แต่เธอเพียงแค่ยืนอยู่ที่เดินอย่างเมินเฉย

เธอไม่ใช่เทพธิดานางฟ้า ที่จะได้ขอร้องอ้อนวอนขอความเมตตาแทนพวกเขาเมื่อถูกรังแก เธอแค่จะแลกจมูกและใบหน้าของพวกเธอเท่านั้น

หลังจากที่สาวใช้ทั้งสี่ถูกลากออกไป ห้องโถงใหญ่ก็ดูสะอาดขึ้นมาทันที

เยี่ยมั่วเซวียนพูดอย่างเย็นชากับสาวใช้ที่เหลือที่ไม่กล้าออกมา “คราวหน้าถ้าหล้าดูถูกภรรยาของฉันอีก ผลที่ตามมาจะไม่ง่ายแบบนี้ เข้าใจไหม?”

“ค่ะคุณชายเยี่ย”

หลังจากที่เยี่ยมั่วเซวียนโบกมือให้คนใช้ออกไป เข้าก็ลืมตาขึ้นอีกครั้งเพื่อมองไปยังผู้หญิงที่จ้องมองมาที่เข้าอย่างรู้สึกสับสนในใจ