อวิ๋นเสวี่ยเซิงกลับมาเกิดใหม่ ในชาติที่แล้วหลังจากบิดาแต่งงานใหม่กับอาสะใภ้รอง ลูกพี่ลูกน้องก็กลายเป็นน้องสาวบุญธรรม ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชีวิตของอวิ๋นเสวี่ยเซิงก็ตกต่ำลงจนเทียบน้องสาวคนนี้ไม่ได้ในทุกๆ ด้าน

เพื่อที่จะทวงคืนความรักจากบิดาและพี่ชาย นางจึงยอมโอนอ่อนผ่อนปรนในทุกเรื่อง

แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นการถูกน้องสาวช่วงชิงทุกอย่างไป ซ้ำร้ายบิดาและพี่ชายยังเห็นนางเป็นภาระ จึงบังคับให้นางแต่งเข้าตำหนักบูรพาแทนเพื่อถวายตัวสะเดาะเคราะห์ให้แก่รัชทายาทผู้ขี้โรค ทว่าในระหว่างที่เกี้ยวเจ้าสาวเดินทางไปได้เพียงครึ่งทาง รัชทายาทกลับสิ้นพระชนม์ บิดาและพี่ชายถึงกับลงมือบีบคอนางจนตาย เพื่อส่งไปทำพิธีวิวาห์ผีกับรัชทายาทผู้นั้น

เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง มองดูงานแต่งงานอันน่าเหลือเชื่อระหว่างบิดากับอาสะใภ้รอง อวิ๋นเสวี่ยเซิงจึงเบนสายตาไปหาอารองที่แสร้งตายและเพิ่งเดินทางกลับมาถึงบ้าน

เขาต้องสูญเสียภรรยาและลูกสาว ส่วนนางก็สูญเสียบิดาและพี่ชาย พวกเขาจึงควรจะเป็นครอบครัวเดียวกัน

อวิ๋นเสวี่ยเซิงตัดสินใจที่จะเป็นบุตรสาวให้กับอารอง ส่วนรัชทายาทที่ต้องตายในพิธีสะเดาะเคราะห์ผู้นั้น หากนางรักษารัชทายาทจนหายดี ชาตินี้นางก็ไม่ต้องไปแต่งงานสะเดาะเคราะห์แล้วใช่หรือไม่? ในเวลาต่อมา อวิ๋นเสวี่ยเซิงก็ได้กลายเป็นแก้วตาดวงใจของอารอง ส่วนรัชทายาทที่นางรักษาจนหายดีแล้วนั้น ก็ขยันมาคอยตามแย่งชิงตัวนางอยู่ทุกวัน

บิดาและเหล่าพี่ชายในอดีตเสียใจภายหลังก็สายเกินไปแล้ว และพยายามมาอ้อนวอนขอให้นางกลับบ้าน แต่อารองกลับถือดาบขวางหน้าม้า “ใครก็อย่าหวังจะมาแย่งบุตรสาวของข้าไป!”