บทที่ 103

ฉินซูสวมหน้ากากอนามัยมาที่ห้องทดลอง สมาชิกคนอื่น ๆ ต่างก็มาถึงแล้ว ทุกคนกำลังพูดคุยเกี่ยวกับจดหมายขอโทษฉบับนั้น

หม่าเฉิงเดินมาตรงหน้าของฉินซู เขาพูดด้วยความรู้สึกผิด "เหอซู ขอโทษด้วยที่ฉันบอกว่าเธอคัดลอกงานคนอื่นมา"

ฉินซูพยักหน้า "อาจารย์หม่าคะ ฉันเข้าใจว่าคุณเป็นห่วงชื่อเสียงของทีมเราและศาสตราจารย์ฉาง"

"ซิงโหยวเป็นบริษัทที่ใหญ่โตขนาดนั้น มาทำเรื่องแบบนี้ไม่อายบ้างเลย ได้ยินว่าทำไปเพราะจะสร้างภาพลักษณ์นักเรียนดีเด่นให้กับศิลปินที่ชื่อหวังอี้หลิน! เหอะ ๆ คนแบบนี้กล้าเปิดตัวได้ยังไง วงการบันเทิงนี่ประหลาดจริง ๆ" นักศึกษาชายที่ชื่อจางอี้เฟยพูดขึ้น

นักศึกษาหญิงอีกคนหนึ่งก็เรียกฉินซู "หวังอี้หลิน? เพื่อนของฉันที่เรียนที่มหาวิทยาแพทย์ไห่เฉิง เหมือนจะเคยพูดถึงเธอนะ เหอซูเธอก็เรียนที่นั่น เธอรู้จักหล่อนไหม?"

ฉินซูหลบสายตาเล็กน้อย "ไม่รู้จัก"

นักศึกษาหญิงร้องอ๋อ และดึงมือของเธอกลับพร้อมกับขจัดความอยากนินทาของเธอออกไป

คนหลายคนพูดคุยกัน ฉินซูหลบอยู่ในมุมที่ไม่เป็นที่สะดุดตา รอศาสตราจารย์ฉางเข้ามาอย่างเงียบ ๆ

จางอี้เฟยพูดขึ้น “ตอนนี้เรื่องนั้นชัดเจนแล้ว เราได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของทีมเรา และเราก็จะสามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้อย่างราบรื่นอย่างแน่นอน”

ทันทีที่เขาพูดจบ ศาสตราจารย์ฉางก็เดินเข้ามา

เขามีใบหน้าที่เคร่งขรึม ผมหงอกสีขาว และสวมชุดสูทสีเทา

ทุกคนในห้องปฏิบัติการมองมาที่เขาอย่างกระตือรือร้น

ฉางเหล่าดูสง่า เขาเหลือบมองไปที่ฉินซูที่หลบมุมอยู่ และหันไปหาทุกคนอีกครั้ง เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า "ผมได้พูดคุยกับคณะกรรมการแล้ว ความหมายของพวกเขาคือ พวกเรายังคงต้องตรวจสอบเรื่องนี้อีกครั้ง แต่เวลาที่จะจัดการแข่งขันนั้น ไม่สามารถรอพวกเราตรวจสอบจนจบได้ ดังนั้นพวกเขาจะไม่เปลี่ยนคำตัดสิน"

“หมายความว่าอย่างไรครับ พวกเรายังคงถูกตัดสิทธิ์เหรอครับ?” จางอี้เฟยกล่าว

คนอื่น ๆ ที่กำลังมีความหวังอยู่เมื่อครู่ จู่ ๆ ความหวังเล็ก ๆ ของพวกเขาก็ถูกทำลายลง บรรยากาศก็กลับหม่นหมองลงอีกครั้ง

ฉินซูไม่ได้คาดหวังผลดังกล่าว เธอขมวดคิ้ว

เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเดินไปที่ฉางเหล่า "ฉันจะหาทางแก้ไขเรื่องนี้เองค่ะ"

จางอี้เฟยเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและกล่าวว่า "ฉางเหล่าออกตัว ยังไม่ได้ผลเลย เธอมีวิธีเหรอ? อย่าอวดไปหน่อยเลย!"