บทที่ 104

เพราะฉินซูต้องการความช่วยเหลือจากเขา เธอจึงไม่ปิดบังอีกต่อไป และพูดขึ้นอย่างตรงไปตรงมาว่า "เขาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาโครงการของทีมฉัน โครงการนี้ นามแฝงในการเข้าร่วมค่ะ”

"อย่างนี้นี่เอง"

ฉู่โจวมองไปที่เธอ เหมือนว่ากำลังนึกอะไรขึ้นได้และยิ้มออกมา "บทความนั้นเธอเป็นคนเขียนขึ้นใช่ไหม?"

ฉินซูตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะเดาถูก

เธอต้องชื่นชมความหลักแหลมของผู้ชายคนนี้

เธอพยักหน้า “อืม"

คิดไม่ถึงว่าฉู่โจวจะตอบอย่างมีความสุข "เอาล่ะ ฉันจะช่วยเธอ”

ฉินซูดีใจ แต่ในขณะเดียวกันก็แอบงงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ “คุณท่านรอง ตกลงแล้วใช่ไหมคะ?"

ฉู่โจวพยักหน้า รอยยิ้มอ่อนๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขาพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่จริงจัง "ฉันเคยอ่านบทความของเธอ เขียนได้ดีทีเดียว และฉันก็ได้เห็นข้อมูลที่พวกเธอส่งเข้าแข่งขันมาก่อนแล้วด้วย ผลสรุปการทดลองของพวกเธอน่าสนใจมาก มีคุณค่าพอที่จะให้ทำการวิจัยต่อไป"

เขาพูดอย่างแฝงความหมายลึกซึ้ง "ถ้าต้องมาถูกตัดสิทธิ์เพราะเรื่องนี้มันก็คงจะน่าเสียดายแย่เลย ว่าไหม?”

ฉินซูไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร ความรู้สึกได้รับการยอมรับนั้นจำได้ทำให้เธอประทับใจ และเธอก็รู้สึกขอบคุณฉู่โจวจากใจจริง

เธอควบคุมความตื่นเต้นภายในของเธอและพูดอย่างเคร่งขรึม “ขอบคุณนะคะคุณท่านรอง!”

“ขอบคุณอะไรล่ะ ฉันคงจะละเลยเด็กอัจฉริยะได้อย่างไร ถึงยังไงฉันก็เรียนจบการจากมหาวิทยาลัยแพทย์เหมือนกัน”

เมื่อเห็นความประหลาดใจในดวงตาของฉินซู ฉู่โจวก็พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ว่า "ฉันเรียนจิตวิทยาน่ะ"

ฉินซูพยักหน้า เธอได้รู้จักฉู่โจวขึ้นมาก

ด้วยความช่วยเหลือของฉู่โจว ไม่นานฉินซูก็ได้รับข่าวดี คณะกรรมการจัดงานได้เจรจากันแล้วว่า จะคืนสิทธิ์ในการแข่งขันให้พวกเขาอีกครั้ง

สมาชิกในกลุ่มทั้งหมดมีความสุขมากเมื่อรู้เรื่องนี้ พวกเขาก็รู้ว่าฉินซูทำได้ พวกเขาจึงได้มองเธอในมุมมองที่ต่างไปจากเดิม

จางอี้เฟยเพิ่มเธอเข้ามาในกลุ่มสนทนา “เหอซู ฉันขอโทษกับสิ่งที่ฉันพูดในวันนั้น”