บทที่ 105

ฉินซูมาถึงโรงพยาบาลพร้อมกับซุปที่เตรียมไว้ ฉู่หลินเฉินก็ลงจากรถมาพร้อมกับเธอ

เขามีเรื่องต้องจัดการที่โรงพยาบาล เขาจึงมากับเธอด้วย

เนื่องจากมากับฉู่หลินเฉิน ฉินซูจึงไม่ปิดบังตัวตนของเธอ

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลรู้ว่าทั้งสองคนมาแล้ว จึงรีบออกไปตอนรับ

“คุณชายฉู่ คุณนายฉู่ครับ พวกคุณมาเยี่ยมคุณท่านใช่ไหมครับ ตอนนี้อาการทุกอย่างของคุณท่านดีมากครับ ส่วนตอนนี้คุณนายจางอยู่ในแผนกอายุรกรรม”

เมื่อฉู่หลินเฉินได้ยินดังนั้น เขาก็ครุ่นคิดเล็กน้อย

เขารู้ว่าครอบครัวของคุณนายจางเป็นเพื่อนของแม่ของเขา จึงเรียกว่าป้าจาง

เขามองไปยังผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ และพูดอย่างใจเย็น “เธอไปหาคุณย่าฉันกับฉันก่อน แล้วก็ทักทายคุณป้าจางสักหน่อย จากนั้นค่อยไปเยี่ยมคุณย่าของเธอ”

ฉินซูมองลงไปที่กล่องเก็บความร้อนในมือของเธอและพยักหน้า

ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วย เธอได้ยินคุณท่านและคุณนายจางพูดคุยและหัวเราะอยู่ข้างใน

“ฉันได้ยินเสี่ยวหลิวพูดว่าอี้เฟยเป็นนักเรียนดีเด่น และยังเป็นอัจฉริยะอีกด้วย! ในที่สุดฉันก็ได้เจอเธอสักที!”

“คุณท่านชมเกินไปแล้วค่ะ อี้เฟยเป็นเด็กฉลาด และก็ไม่เคยทำให้ฉันต้องกังวลใจ” ป้าจางพูดอย่างอดไม่ได้

ซ่งจินหรงยิ้มและหันไปทางชายหนุ่มข้าง ๆ "เด็กน้อย มีแฟนหรือยัง ถ้ายังไม่มี ย่าแนะนำให้ได้นะ!”

“คุณย่าครับ ผมยังเรียนอยู่เลย เรื่องแฟน... ตอนนี้ยังไม่ได้คิดครับ”

ทันทีที่ประตูห้องเปิด ฉินซูได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนี้และอดไม่ได้ที่จะหยุดเดินชั่วครู่หนึ่ง

ฉู่หลินเฉินที่อยู่ข้าง ๆ เธอ สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเธอได้อย่างชัดเจน และเหลือบมองที่เธอ

ภายในห้อง คุณท่าน, หลิ่วเหวยลู่, รวมถึงคุณนายจาง และลูกชายต่างมองมาที่พวกเขาเมื่อได้ยินเสียงที่ประตูเปิด

จางอี้เฟยตกใจมากเมื่อเห็นฉินซู ดวงตาของเขาแสดงออกถึงความตกตะลึง

“อาเฉิน พวกเธอสองคนก็มาที่นี่ด้วย เข้ามาเร็ว” คุณท่านพูดขึ้น