บทที่ 130

“อะไรนะ แล้วจะทำยังไงดี?” ถึงแม้ว่าเวินฉางจะทะเลาะกับเฝิงปี้หัวอยู่บ่อยครั้ง แต่เวลาเกิดเรื่องขึ้นมาจริง ๆ เขาก็มีนิสัยที่ต้องการความเห็นจากภรรยา

"จะทำยังไงได้ล่ะ? ก็ต้องใช้ช่วงเวลาที่ตระกูลหานยังไม่ทันโกรธ พาตัวยัยเด็กเวินหลีกลับมาน่ะสิ!”

“คุณไม่ได้บอกว่าเธอหนีไปแล้วเหรอ จะไปหาตัวได้ที่ไหน?"

เฝิงปี้หัวมองค้อนเขา กลอกตาใส่เขาทันที ในหัวก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา

…

ฉินซูกลับไปที่บ้านพักตากอากาศ ถือวัตถุดิบที่เธาเพิ่งซื้อมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตมาด้วย และเดินไปที่ห้องครัว

ฉู่หลินเฉินนั่งอยู่บนโซฟา มองดูแท็บเล็ตด้วยท่าทางเคร่งขรึม ราวกับว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เขาเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองไปที่ฉินซู พลางถามอย่างเป็นกันเองว่า “เธอไม่นอนที่โรงแรมกับเพื่อนเธอเหรอ?”

“ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว เลยกลับมาทำซุปให้คุณย่า”

ฉู่หลินเฉินละสายตาลง ทันใดนั้นก็นึกถึงบางอย่างขึ้นได้ จึงเลื่อนหน้าจอแท็บเล็ตทันที

ฉินซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วเข้าไปในครัวตามปกติ

ข้างหลังเธอ ฉู่หลินเฉินดูยุ่งมาก และไม่รู้ว่าเขาเธอเห็นหรือเปล่า

เขาเลื่อนแท็บเล็ตอย่างระมัดระวัง

พอคิดว่ายังมีอีกหลายโครงการที่ยังไม่ได้ทบทวน เขาก็รู้สึกปวดที่ขมับ จึงลุกขึ้นเตรียมจะไปทำงาน

ทันทีที่เขาก้าวขึ้นบันได จู่ ๆ ก็เกิดอาการเวียนหัว และร่างสูงของเขาก็ล้มลง

"ระวัง!"