บทที่ 131

"ได้ ฉันจะลองดู"

ทันทีที่เขาพูดจบ ฉินซูก็เหยียดฝ่ามือออกมา นิ้วเรียวยาวทั้งห้านิ้วก็ยื่นไปอยู่ตรงหน้าเขา

"ครั้งละห้าร้อย คุ้มค่าที่จะจ่ายนะ!"

ฉู่หลินเฉินสีหน้าดูไม่ค่อยดีในทันที

ผู้หญิงคนนี้จะเก็บเงินเขาจริง ๆ เหรอ?

ฉินซูยิ้มพลางอธิบาย "ก็ความสัมพันธ์ของเรากำลังจะจบลงแล้วไง ฉันจะไม่มีตำแหล่งภรรยาทายาทตระกูลฉู่ที่หรูหราโอ่อ่าแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว ฉันเป็นแค่นักศึกษาจน ๆ คนหนึ่งที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่ และยังต้องดูแลคุณย่าอีก ก็ต้องหาวิธีหาเงินให้ตัวเองไม่ใช่หรือไง?"

ฉู่หลินเฉินหลุดขำเล็ก ๆ "เธอนี่เจ้าแผนการจริง ๆ"

ฉินซูแบมือออกมา "ถึงยังไง ธุรกิจทางการแพทย์ก็ไม่ใช่การทำบุญ ตราบใดที่มันใช้หาเงินได้ ก็ต้องทำสิ"

“ก็ได้” แค่ห้าร้อยหยวน เขาไม่ได้สนใจมันด้วยซ้ำ

ฉินซูให้ฉู่หลินเฉินไปรอที่โซฟา

เธอนำเข็มเงินในกระเป๋าออกมากางออก

"ฉันต้องไปหยิบของอีกอย่างหนึ่ง"

เธอพูดพลางเดินขึ้นไปชั้นบน

ฉู่หลินเฉินนั่งรอ และดวงตาที่อยากรู้อยากเห็นของเขาจ้องไปที่เข็มเงินที่อยู่ตรงหน้า

เข็มเงินชุดนี้ดูเก่ามาก

เขาหยิบขึ้นมาและมองดูมันโดยไม่ได้ตั้งใจ และพบว่าเข็มเงินนั้นค่อนข้างเรียวบาง โดยมีตัวอักษร “ฉิน” ตัวเล็ก ๆ สลักอยู่ที่ตรงปลายเข็ม

ขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าดังมาจากบันได เขารีบวางเข็มเงินไว้ที่ตำแหน่งเดิมอย่างรวดเร็ว แล้วเอนหลังพิงโซฟาด้วยท่าทางสบาย ๆ

ฉินซูหยิบกล่องแท่งโกฐรมยา และเดินเข้าไปในครัวเพื่อหั่นขิงให้เป็นชิ้นเล็ก ๆ