บทที่ 186

"ลู่ซี?"

ฉินซูตกใจ "ไม่ใช่แค่ฉู่หลินเฉินเหรอ ทำไมยังมีอีกคนเพิ่มมาด้วย"

“ฉันเชื่อว่าเธอทำได้ เพื่อคุณย่าของเธอ" หานเซี่ยวจงใจเน้นไปที่ประโยคหลัง เป็นการข่มขู่ที่ไม่ต้องพูดก็เข้าใจได้

ฉินซูกำโทรศัพท์มือถือไว้แน่น เธอพูดด้วยเสียงต่ำ "เข้าใจแล้ว ฉันจะพาพวกเขามาหาคุณ"

เสียงหัวเราะพึงพอใจของหานเซี่ยวดังผ่านโทรศัพท์ เสียงนั้นคมบาดหู

เมื่อฉินซูได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวดังมาจากด้านหลัง เธอก็รีบวางสายทันที

"ที่แท้ก็เธอนี่เอง ไหนว่าไม่ใช่แฟนคลับของฉัน แต่ตามฉันมาถึงที่นี่ มีความพยายามจริง ๆ!"

ลู่ซีสวมชุดลำลองสีขาว เธอกอดอกมองดูฉินซู ดวงตาของเขามีเสียงเตือนของความดูถูกเหยียดหยามอยู่

ฉินซูยิ้มอย่างไม่เห็นด้วย "คุณคือลู่ซีใช่ไหมคะ? ฉันมาร่วมงานเลี้ยงตอนรับของคุณค่ะ"

"ไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ แต่ก็ยังจะมางานเลี้ยงต้อนรับฉัน" ลู่ซีพูดด้วยน้ำเสียงชวนทะเลาะ มองฉินซูตั้งแต่หัวจรดเท้า "หรือเพราะเธอเป็นศิลปินจากซิงโหยว เลยมีสิทธิ์เข้าร่วมงานเลี้ยงต้อนรับคืนนี้?"

เขาเห็นว่าใบหน้าของฉินซูไม่คุ้นตาเลย แถมออร่าของเธอนั้นยังจืดชืดมาก ดูไม่เหมือนกับคนของซิงโหยว

แน่นอนว่าฉินซูสายหัว เธอพูดขึ้น "ไม่ใช่ค่ะ"

ลู่ซีหัวเราะเล็กน้อย เขาพูดเตือน “ถ้าอย่างนั้นฉันขอแนะนำว่าอย่ารุกรานฉันอีก รูปของเธอยังอยู่ในมือของฉัน ถ้าเกิดถูกฉันปล่อยลงอินเตอร์เน็ตล่ะก็ ฉันรับรองได้เลยว่าชีวิตเธอหลังจากนี้จะลำบากแน่นอน"

ฉินซูมองเขาด้วยสายตาขบขัน "ฉันรุกรานคุณ?"

คนที่ชื่อลู่ซีคนนี้ ดูท่าทางค่อนข้างหลงตัวเอง ถึงได้คิดว่าเธอเป็นแฟนคลับของเขา หรือคิดว่าเธออยากจะทำอะไรเขา

แต่น่าเสียดาย ถึงเขาจะดูดี แต่ความดูดีนั้นกลับไม่ใช่รสนิยมของเธอเลย

ฉินฉูกับรู้สึกว่าฉู่หลินเฉินดูดีกว่าเมื่อเทียบกับเขาคนนี้

เอ่อ ว่าแต่ทำไมเธอถึงนึกถึงเขาขึ้นมาได้นะ

ฉินซูมองลู่ซีอีกครั้ง เธอคิดถึงความต้องการของหานเซี่ยว เธอยื่นมือออกมา "พูดไม่ผิดหรอก ชายหนุ่มอย่างพวกคุณน่ะ โดยเฉพาะคนที่หล่อเหลาแบบคุณ ออกจากบ้านก็ต้องป้องกันตัวเองให้ดีอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคงจะอันตรายมาก"

ลู่ซีขมวดคิ้ว "เธอพูดแบบนี้เพื่อข่มขู่ฉันเหรอ?"