บทที่ 194

ฉู่หลินเฉินกวาดสายตามองไปที่เธอ ความเฉยชาของเขาก็กลับมาอีกครั้ง เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น "พาพวกเธอกลับไปก่อน"

พูดเสร็จ เขาก็หยุดและมองไปที่ลู่ซี "นายก็กลับไปกับพวกเธาด้วย"

"ได้ ยังไงก็ไม่มีเรื่องของผมแล้ว" ลู่ซีแบมือ เขาพูดกับเว่ยเหอ "ถ้าอย่างนั้นนายอยู่ช่วยหลินเฉินนะ ฉันจะไปส่งพวกเธอสองคนเอง"

"รบกวนคุณชายลู่ด้วยครับ" เว่ยเหอพยักหน้าอย่างว่าง่าย หานเซี่ยวตายอย่างกะทันหัน เกรงว่าเรื่องนี้คงจะไม่จัดการได้ง่าย ๆ เวลานี้คุณชายฉู่ต้องการเขา

เมื่อมองดูทั้งสามคนกลับไปแล้ว ฉู่หลินเฉินก็เดินไปที่เฮลิคอปเตอร์ที่ถูกไฟไหม้ ดวงตาสีดำของเขาลึกล้ำคาดเดาความรู้สึกไม่ได้

"เว่ยเหอ นายพาคนไปตรวจสอบข้างล่าง หลังจากที่หานเซี่ยวย้ายมาที่ไห่เฉิง เธอก็สร้างที่นี่เป็นฐานที่มั่นคงของเธอ จะต้องมีอะไรหลงเหลืออยู่แน่นอน"

"รับทราบครับ" เว่ยเหอพยักหน้า ก่อนจะหันหลังมองไปที่ศพที่ไหม้เกรียมนั้น "แล้วเธอ..."

"เรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตคนก็ให้ตำรวจจัดการไป"

เว่ยเหอเข้าใจแล้ว พาคนลงไปข้างล่าง และแจ้งตำรวจไปพร้อมกัน

ฉู่หลินเฉินมองดูควันที่พวยพุ่ง ในหัวก็นึกถึงฉากที่เฮลิคอปเตอร์ระเบิกเมื่อครู่นี้

มันเป็นอุบัติเหตุหรือความบังเอิญ?

…

ลู่ซีเป็นคนขับรถ และฉู่หยุนซีก็เลือกที่จะนั่งข้าง ๆ เขา

"กลัวแทบแย่ ฉันโตมาขนาดนี้แล้ว ยังเพิ่งเคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก!" ฉู่หยุนซือเอามือกุมหัวใจของเธอเอาไว้ และมองลู่ซีด้วยความศรัทธา "ลู่ซีนายไม่กลัวเลยเหรอ? ผู้หญิงคนเมื่อกี้ถูกไฟครอกไปเป็นแบบนั้น..."

ลู่ซีตอบกลับอย่างเรียบง่าย "เมื่อก่อนที่ฉันอยู่ต่างประเทศ ก็มีแก๊งสองแก๊งตามท้องถนนย่านการค้า มีทั้งปืนทั้งมีด มีคนตายอยู่ถามพื้นถนน บ้างก็แขนขาหัก บ้างก็ไส้ทะลักออกมา ทั้งถนนเต็มไปด้วยเลือด...ตอนนั้นฉันอยู่ตรงปากซอยที่ห่างออกไปแค่ห้าเมตร"

"ไม่เอา ไม่ต้องพูดแล้ว น่ากลัวเกินไปแล้ว!" ฉู่หยุนซีรีบหยุดเขา แค่คิดตามก็จะอาเจียนแล้ว

แต่เธอก็เข้าใจประสบการณ์ชีวิตของลู่ซี รู้ว่าเขาออกมาจากสลัมตั้งแต่เด็ก แน่นอนว่าประสบการณ์ที่เขาได้เจอ จะต้องเลวร้ายกว่าคนที่มีอายุเท่ากัน ภายหลังเขาไปด้พบกับพี่ชายของเธอ เข้าวงการบันเทิง และกลายเป็นนักแสดงที่อายุน้อยที่สุด ที่ได้รับความนิยมจากทั่วโลก

เธอไม่สนใจประสบกาณ์ในวัยเด็กของเขา เพราะคนที่เธอรักก็คือเขาในตอนนี้

เขาช่างส่องแสงสดใส สว่างเป็นประกายระยิบระยับ

"ฉันต้องส่งพวกเธอที่ไหน?" ลู่ซีถามขึ้น