บทที่ 196

ฉินซูครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้จนมาถึงห้องโถงใหญ่ของบ้านตระกูลฉู่

ซ่งจิ่นหรง, หลิวเหวยลู่และฉู่สวี่ต่างก็อยู่ในห้องโถง

ฉู่หยุนซีไม่อยู่ที่นี้ เธอน่าจะกำลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่

เมื่อฉู่สวี่เห็นฉินซู เขาแทบรอไม่ไหวที่จะถาม "เรื่องในคืนนี้มันอะไรกัน?"

เหตุผลที่พวกเขาสนใจเรื่องนี้ ก็เพราะฉู่หยุนซีพูดทางโทรศัพท์อย่างชัดเจน ว่าฉินซูต้องการทำร้ายฉู่หลินเฉิน

ผลคือทั้งสองกลับมาด้วยสภาพสะบักสะบอม ฉู่หยุนซีบอกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ด้วยทัศนคติที่เธอมีต่อฉินซูมาตลอด เธอคงไม่มาอธิบายเรื่องนี้

"หนูฉินซู พวกเราอยากเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น ไม่ได้สงสัยในตัวของเธอนะ” ซ่งจิ่นหรงมองไปที่ฉินซูด้วยความเมตตา

เมื่อหลิวเหวยลู่ได้ยินคำพูดนี้ เธอไม่อยากพูด เธอจึงยังไม่ได้พูดอะไรออกไป ดังนั้นเธอจึงจ้องไปที่ฉินซู

ฉินซูเม้มปาก เธอไม่รู้จะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร

ในเรื่องของความบาดหมางระหว่างตระกูลฉู่และตระกูลหานนั้น เธอมันก็แค่คนนอก

ก่อนหน้านี้ เธอค้นหาประวัติเกี่ยวกับตระกูลหานและตระกูลฉู่

ทั้งสองตระกูลนี้เป็นตระกูลใหญ่ในเมืองไห่เฉิง เป็นตระกูลมั่งคั่งที่สุดในเมืองไห่เฉิงมานานแล้ว และเป็นศัตรูกันมาตลอด และยังไม่มีตระกูลที่สามที่จะมีคุณสมบัติพอที่จะมีส่วนร่วม

เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ ท้ายที่สุดตระกูลฉู่ก็เอาชนะตระกูลหานในการต่อสู้ทางธุรกิจได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้อีกฝ่ายกลับมาฟื้นตัวไม่ได้อีก

ด้วยเหตุนี้ ตระกูลหานจึงต้องย้ายอุตสาหกรรมทั้งหมดออกจากเมืองไห่เฉิง ไปเริ่มต้นพัฒนาใหม่ที่เมืองเป่ยชวน ตอนที่ตระกูลฉู่กำลังนำธุรกิจออกสู่ตลาดต่างประเทศนั้น ตระกูลหานก็โจมตีอาณาเขตธุรกิจในประเทศไม่หยุด กลายเป็นแผนนองเลือดมาตลอด…

ตระกูลหานดำรงอยู่เพื่อโจมตีการมีอยู่ของตระกูลฉู่!

ถ้าไม่ใช่เพราะหานเซี่ยว ฉินซูจะไม่มีบทบาทอะไรในเรื่องนี้เลย

สายตาของทั้งสามคนในตระกูลฉู่จ้องมาที่ฉินซูโดยตรง ฉินซูได้แต่สูดหายใจเข้าลึก q และพูดขึ้น "เรื่องคืนนี้…”

”เดี๋ยวฉันอธิบายเอง"

เสี่ยงของฉู่หลินเฉินดังขึ้นจากด้านหลัง

ฉินซูหันไปมองด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้ามา