บทที่ 200

สีเหลยรู้สึกผิดเล็กน้อย

หลังจากที่ฉู่หลินเฉินขึ้นรถไป เขาก็ส่งข้อความหาหวังอี้หลิน【ขอโทษนะ ฉันไปไม่ได้แล้วมีเรื่องต้องจัดการ】

เดิมทีเขามีนัดกับหวังอี้หลิน ต้องพาเธอไปดูหนัง

แต่เมื่อรู้ว่าฉินซูกำลังดื่มอยู่กลับกลุ่มของสีเหลย เขาก็เลือกที่จะไปหาฉินซูแบบไม่ลังเล

ทันทีที่ฉู่หลินเฉินเหยียบคันเร่ง รถก็พุ่งออกไปราวกับลูกธนู

เมื่อมาถึงบลูมูนบาร์

ฉู่หลินเฉินเปิดประตูเข้าไป ลากฉินซูออกมา

ฉินซูก็ออกมากับเขาแต่โดยดี

เธอเองก็เพิ่งรู้ตอนที่มาถึงแล้ว ว่าตัวเองถูกสีเหลยหลอก แท้จริงแล้วฉู่หลินเฉินไม่ได้มา

เธอดื่มเหล้าไม่เป็น จึงไม่อาจอยู่ที่นี่ได้จริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะสีเหลยพูดว่าฉู่หลินเฉินจะมา เธอคงออกไปเองนานแล้ว

ดังนั้น เธอจึงได้ให้ความร่วมมือกับเขาและออกมาด้านนอก

ทั้งสองคนเดินมาถึงโถงใหญ่ ที่ประตู ฉู่หยุนซีดึงแขนของลู่ซีให้เดินเข้าไปด้วย ที่ข้าง ๆ ของทั้งสองคน หวังอี้หลินก็อยู่ด้วย

ทั้งสองฝ่ายปะทะหน้ากัน

เมื่อหวังอี้หลินเห็นฉินซูกับฉู่หลินเฉิน สีหน้าก็เธอก็ไม่ค่อยดีนัก และยิ่งเห็นว่าพวกเขาจูงมือกันอีก เธอก็ยิ่งหม่นหมองเข้าไปใหญ่

"หลินเฉิน คุณ…” เธออ้าปากพูด มีความไม่พอใจแอบแฝงอยู่ในน้ำเสียงของเธอ

เมื่อเห็นดังนี้ ฉู่หยุนซีรีบพูดขึ้น "พี่คะ บังเอิญจัง พวกพี่ก็มาเที่ยวที่นี่ด้วย"

"อืม" ฉู่หลินเฉินตอบเรียบ ๆ มองไปที่หวังอี้หลินด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนอย่างมาก

ฉินซูรู้ตัวและดึงมืออก รักษาระยะห่างไม่ใกล้ไม่ไกลจากฉู่หลินเฉิน

"ไหน ๆ ทุกคนก็อยู่ที่นี่แล้ว ทำไมไม่มาสนุกด้วยกันล่ะ?" หวังอี้หลินแนะนำ สายตาคาดหวังจ้องไปที่ฉู่หลินเฉิน

ฉู่หลินเฉินครุ่นคิด เขาไม่ปฏิเสธ