บทที่ 201

“ฉันไม่รู้จริง ๆ เพื่อนของเขาเป็นคนเรียกฉันมา” ฉินซูมองไปยังฉู่หยุนซีอย่างเฉยเมย คุ้นเคยกับสีหน้าที่เปลี่ยนเป็นโกรธของเธอแล้ว

ฉู่หยุนซีกรอกตา “ใครจะเชื่อคำพูดโกหกของเธอ!”

เธอกัดฟันและใช้สายตาจ้องเขม็งไปที่เธอ “เธอกับลู่ซีมันอะไรกันแน่? ฉันได้ยินสิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้ ก่อนหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเธอ?”

“ฉันพูดไปเธอก็ไม่เชื่อ แล้วเธอจะถามทำไม? ถ้าอยากรู้ก็ไปถามเขาสิ” ฉินซูคว่ำปาก

ความสัมพันธ์ของเธอกับฉู่หยุนซีไม่ได้ดีมาก ไม่ถึงกับเคยชินกับอารมณ์ที่ไม่ดีของเธอ

ผลคือฉู่หยุนซีโกรธจนควันออกหู

ถ้าเธอกล้าถามต่อหน้า เมื่อครู่นี้เธอก็คงถามออกไปแล้ว

เพียงแค่ลู่ซีไม่ชอบให้คนอื่นถามเรื่องส่วนตัวของเขา เธออยากจะสืบดูเรื่องเขา จึงทำได้เพียงแอบสืบลับหลังเขา เพราะกลัวจะทำให้เขาเกิดความรู้สึกไม่พอใจ

เมื่อเห็นท่าทีของฉินซู ฉู่หยุนซีก็พ่นลมหายใจ กัดฟันพูด “ถ้าคืนนี้ไม่ใช่เพราะจะสร้างโอกาสให้พี่ชายฉันกับอี้หลินอยู่ด้วยกันล่ะก็ เธอคิดว่าฉันจะเชิญเธอมาเหรอ? ถ้าให้ดีเธอควรจะรีบออกไปได้แล้ว อย่าอยู่รกหูรกตาที่นี่!”

ฉินซูพูดอย่างนิ่งเฉย “บังเอิญว่า ฉันก็ไม่อยากอยู่ที่นี่นานเกินไปเหมือนกัน ฉันมาหาพี่ชายคุณให้เซ็นข้อตกลงการหย่า เขาเซ็นชื่อเสร็จฉันก็จะไป”

“จริงเหรอ? ข้อตกลงการหย่า?” เธอไม่เชื่อว่าฉินซูจะเป็นคนเริ่มเรื่องการหย่า

ฉินซูถือโอกาสหยิบข้อตกลงการหย่าในกระเป๋ายื่นให้ตรงหน้าเธอ “ฉันเซ็นชื่อหมดแล้ว”

ฉู่หยุนซีแย่งมันไปและมองดูอย่างละเอียด มันคือข้อตกลงการหย่าจริง ๆ และในส่วนที่เซ็นชื่อ ฉินซูก็ได้เขียนชื่อลงไปแล้ว

ฉู่หยุนซีมองฉินซูอย่างสงสัย เมื่อกำลังจะพูด ประตูห้องพิเศษก็ถูกเปิดออก

ฉู่หยุนซีนำหนังสือข้อตกลงการหย่าซ่อนไว้ด้านหลังด้วยสัญชาตญาณ

ลู่ซีถือน้ำผลไม้เข้ามา

“ไม่รู้ว่าเธอดื่มรสอะไร ฉันเลยหยิบมาหลายขวด”

เขาวางน้ำผลไม้ทั้งหมดเจ็ดแปดขวดลงตรงหน้าฉินซู

การปฏิบัติอย่างใกล้ชิดของเขา ทำให้ฉู่หยุนซีมองดูอย่างอิจฉา

“ลู่ซี นายดีกับพี่สะใภ้มากจริง ๆ” เธอจงใจเน้นหนักคำว่าพี่สะใภ้สามคำนี้ เพราะคิดอยากจะเตือนลู่ซีว่า ฉินซูเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว